Poezie Doris Dorné
 
 

Maandelijks Archief: JANUARI 2016


31.01.16
uit 'Beelden blijven'


De afdeling 'radiografie' lag op de vierde verdieping van K12, een eind weg van de kinderkankerafdeling.  Uren hebben we er gesleten, wachtend tot ze jouw naam afriepen.  Tijdens ons eerste bezoekje, de maandag na opname, leek het leven beneden mij als van een andere planeet en wist ik: nu wordt nooit meer zoals vroeger.

 

buiten baggeren

mensen slippend

door de sneeuw

 

vanop verdieping vier

kijk ik het met

lede ogen aan

 

in het getraliede bedje

achter mij lig jij

 

gekooid en gewond diertje

zwaarhoestend

 

te wachten op

het hoeveelste onderzoek

 

vanaf nu

baggeren wij slippend

door het leven

 

Doris Dorné

Beelden blijven - 1997

 

 



gepost door admin 31.01.16 11:40 | permalink | reacties (0) | General
30.01.16
uit 'Beelden blijven'


Vanuit het raam op de derde verdieping (vroegere 3K6), keek ik meestal op de parking, toen nog aardse bodem (nu toren), met hier een daar tussenin een stukje groen gras.

 

het zachte licht

van oranje lampen

omzwachtelt

nat blinkende auto's

op de parking

beneden mij

 

hier binnen

drie hoog

in dit kamertje

op kindermaat

barst mijn hart

haast uit zijn voegen

 

... angst om jou!

 

Doris Dorné

Beelden blijven - 1997



gepost door admin 30.01.16 17:14 | permalink | reacties (0) | General
29.01.16
uit 'Beelden blijven'


Was de dag van onze 'intrede' nog winters zonnig, dan ontwaakten het UZ Gent en zijn nieuwe 'inwoners' na een slaaploze nacht, onder een grijze lucht en een vacht van sneeuw.

 

de nacht 

toverde mijn

duizenden tranen

om tot sneeuwtapijt

water werd kristal

 

wat gisteren

nog zon was

tekent nu

vaal en grijs

 

zwarte boomskeletten

 

als berispende

vingers tegen

een grauwe

achtergrond

 

de natuur

treurt met

me mee

 

Doris Dorné

Beelden blijven - 1997



gepost door admin 29.01.16 17:30 | permalink | reacties (0) | General
28.01.16
uit 'Beelden blijven'


Diezelfde namiddag reden we het UZ Gent binnen, een blokkenstad waarin we hopeloos verloren liepen.  De kinderkankerafdeling zou langer dan een jaar ons tweede thuis worden.

 

onbekend terrein

oncologie

kinderkankerafdeling

opent vandaag

voor ons zijn deuren

 

de lange

blinkende gang

lijkt eindeloos

symboliseert demonisch

de weg die wij

moeten gaan

 

verborgen voor

de buitenwereld

wordt hier

verbeten gevochten

met ongekende

vecht en veerkracht

 

door kleine wezens

gevangen achter glas

 

Doris Dorné

Beelden blijven - 1995

 

 

 



gepost door admin 28.01.16 17:31 | permalink | reacties (0) | General
27.01.16
uit 'Beelden blijven'


Er was iets mis met Benjamin.  Na een bezoek in het voorjaar aan een kinderarts (keelontsteking), aan de huisarts begin september (plantrekkerij), eiste ik een bloedafname.  Er bleek inderdaad iets niet in orde.  We werden onmiddellijk doorgestuurd naar de ons onbekende kinderarts in Oostende, die de zware taak kreeg toebedeeld, ons te vertellen wat er schortte. Ze was even aangedaan als wij zelf.

 

we kruisten

éénmalig jouw weg

ons kind

één brokje ellende

 

brute pech

kleine blonde dokter

 

jij moest 

een diagnose 

stellen

in zachte woorden

de harde waarheid

vertellen

 

gevloerd door

het verdict

 

verlieten we

jouw spreekkamer

wij en ons kind

één hoopje ellende

 

Doris Dorné

Beelden blijven - 1997



gepost door admin 27.01.16 17:15 | permalink | reacties (0) | General
26.01.16
uit 'Beelden blijven'


Na mijn eerste bundel 'Oeverloos verdriet', verscheen in 1997, twee jaar later, 'Beelden blijven'.  Een terugblik op wat me het meeste bij bleef/blijft, te starten vanaf de dag, dat de diagnose kanker gesteld werd.  Er werden duizendvijfhonderd exemplaren gedrukt op enkelvoudige blaadjes.  Dagen aan een stuk stak ik de boekjes eigenhandig, honderden rondjes lopend rond onze tafel, in elkaar. Zelfs de buurtjes hielpen mee.  Ik vond een lieve dame uit Brugge, Lut Walleyn, bereid om al die bundels handgemaakt, gratis in te binden en ben er haar nog altijd dankbaar voor.  Later kwam er een tweede versie, gemaakt op onze huiscomputer.  Ook 'Beelden blijven' was goed voor zo'n tweeduizend verkochte exemplaren.

 

 

Op 7 december 1990, kregen we te horen, dat ons toen bijna vierjarig kind, kanker had.  De wereld zakt weg onder je voeten, want wie denkt nu aan zoiets? Het was een zonnige winterdag en de vrieskou kleurde de hemel roze toen we het ziekenhuis in Oostende verlieten, om even later koers te zetten naar het UZ Gent.

 

een donderslag

bij heldere hemel

doet mijn leven

van windrichting

veranderen

 

de horizon

verlegt zich

de weg die

voor me lag

ligt nu ver

achter mij

 

alles krijgt

een nieuwe

dimensie

ik voel me 

dwerg in

't land van

reuzen

 

en toch ...

 

in de verte

kleurt de kim

troostend

zacht schelpenroze

 

Doris Dorné

Beelden blijven - 1997



gepost door admin 26.01.16 19:02 | permalink | reacties (0) | General
25.01.16
uit 'Oeverloos verdriet'


Het lachen is ver weg en je vraagt je af, of het ooit nog terugkomt.  Zot losbollig zijn, zit er zelfs na jaren niet meer in, maar het 'genieten' van kleine, gewone dingen maakt nu het 'geluk'.  Mijn eerste bundel 'Oeverloos verdriet' eindigt hier.

 

uitbundig geluk

is mij 

voortaan vreemd

 

dit oeverloos verdriet

heeft een wig gedreven

tussen mij

 

en het blije

in dit leven

 

Doris Dorné

Oeverloos verdriet - 1995



gepost door admin 25.01.16 18:08 | permalink | reacties (1) | General
24.01.16
uit 'Oeverloos verdriet'


Ik wist/weet me altijd omringd door de warmte van familie en vrienden, ook nu, tweeëntwintig jaar later, wordt Benjamin nog vaak genoemd en liefdevol herinnerd.  Een echte balsem voor mijn gebarsten hart, maar toch ...

 

ik

enkeling

eenzaat

nooit alleen

maar altijd eenzaam

in mijn hunkeren

naar jou

 

ik

zwervend

zoekend

door de dagen

voor altijd gedoemd

tot denken

en vragen

 

Doris Dorné

Oeverloos verdriet - 1995



gepost door admin 24.01.16 18:39 | permalink | reacties (0) | General
23.01.16
uit 'Oeverloos verdriet'


Soms vang je ergens een beeld op van het kind dat er niet meer is, zijn er kleine dingen die naar hem of haar verwijzen. Het voelt altijd een beetje als 'bedrogen'.

 

de hete zon

doet beelden

op mijn netvlies

zinderen

 

ogen focussen

hallucinante gedachten

op brandend zand

 

handen zoeken

vruchteloos naar

tastbare dingen

zinloos

 

toch

hoor ik jou

lachen 

zingen

 

toch

zie ik jou

lopen

springen

 

Doris Dorné

Oeverloos verdriet - 1995 

 

 

 



gepost door admin 23.01.16 21:25 | permalink | reacties (0) | General
22.01.16
uit 'Oeverloos verdriet'


En dan zijn er die slaaploze nachten, met een verlangen naar ..., waar niemand weet van heeft.

 

waar het heelal

de aarde raakt

 

waar dag 

in nacht vergaat

 

waar schaduwen

schimmen worden

 

daar ontmoet ik

... jou

 

Doris Dorné

Oeverloos verdriet - 1995



gepost door admin 22.01.16 16:36 | permalink | reacties (0) | General
 
:: Oktober 2017 (4)
:: Augustus 2017 (6)
:: Juli 2017 (3)
:: Juni 2017 (5)
:: Mei 2017 (7)
:: April 2017 (3)
:: Maart 2017 (6)
:: Februari 2017 (6)
:: Januari 2017 (9)
:: December 2016 (10)
:: November 2016 (7)
:: Oktober 2016 (19)
:: September 2016 (17)
:: Augustus 2016 (23)
:: Juli 2016 (20)
:: Juni 2016 (22)
:: Mei 2016 (28)
:: April 2016 (26)
:: Maart 2016 (29)
:: Februari 2016 (29)
:: Januari 2016 (31)
:: December 2015 (4)
:: November 2015 (5)
:: Oktober 2015 (1)
:: Augustus 2015 (2)
:: Juli 2015 (2)
:: Juni 2015 (2)
:: Mei 2015 (4)
:: April 2015 (2)
:: Maart 2015 (5)
:: Februari 2015 (3)
:: Januari 2015 (5)
:: December 2014 (4)
:: November 2014 (3)
:: Oktober 2014 (5)
:: Augustus 2014 (4)
:: Juli 2014 (3)
:: Juni 2014 (5)
:: Mei 2014 (6)
:: April 2014 (3)
:: Maart 2014 (7)
:: Februari 2014 (6)
:: Januari 2014 (6)
:: December 2013 (8)
:: November 2013 (6)
:: Oktober 2013 (5)
:: Augustus 2013 (6)
:: Juli 2013 (5)
:: Juni 2013 (5)
:: Mei 2013 (5)
:: April 2013 (6)
:: Maart 2013 (6)
:: Februari 2013 (5)
:: Januari 2013 (10)
:: December 2012 (8)
:: November 2012 (9)
:: Oktober 2012 (5)
:: Augustus 2012 (5)
:: Juli 2012 (7)
:: Juni 2012 (5)
:: Mei 2012 (7)
:: April 2012 (8)
:: Maart 2012 (7)
:: Februari 2012 (4)
:: Januari 2012 (8)
:: December 2011 (6)
:: November 2011 (7)
:: Oktober 2011 (6)
:: Augustus 2011 (7)
:: Juli 2011 (7)
:: Juni 2011 (5)
:: Mei 2011 (9)
:: April 2011 (7)
:: Maart 2011 (6)
:: Februari 2011 (7)
:: Januari 2011 (7)
:: December 2010 (8)
:: November 2010 (9)
:: Oktober 2010 (9)
:: Augustus 2010 (7)
:: Juli 2010 (7)
:: Juni 2010 (9)
:: Mei 2010 (10)
:: April 2010 (7)
:: Maart 2010 (12)
:: Februari 2010 (11)
:: Januari 2010 (14)
:: December 2009 (13)
:: November 2009 (10)
:: Oktober 2009 (10)
:: September 2009 (13)
:: Augustus 2009 (11)
:: Juli 2009 (9)
:: Juni 2009 (11)
:: Mei 2009 (12)
:: April 2009 (14)
:: Maart 2009 (13)
:: Februari 2009 (15)
:: Januari 2009 (17)
:: December 2008 (17)
:: November 2008 (19)
:: Oktober 2008 (14)
:: September 2008 (17)
:: Augustus 2008 (16)
:: Juli 2008 (17)
:: Juni 2008 (16)
:: Mei 2008 (13)
:: April 2008 (18)
:: Maart 2008 (22)
:: Februari 2008 (17)
:: Januari 2008 (21)
:: December 2007 (20)
:: November 2007 (23)
:: Oktober 2007 (25)
:: September 2007 (17)
:: Augustus 2007 (17)
:: Juli 2007 (21)
:: Juni 2007 (26)
:: Mei 2007 (27)
:: April 2007 (26)
:: Maart 2007 (3)