Poezie Doris Dorné
 
 

Maandelijks Archief: JANUARI 2017


31.01.17
over menselijke rugzakjes en hun inhoud ...


Druk was het wel, het afgelopen weekeind, volledig gefocust op 's mans liefhebberij, het 'slotracen' en zijn entourage.  Vrijdagavond greep op club de kampioenenhulde plaats.  Verdienstelijke racers van 2016 werden in prijzen gezet.  Voor een leek, die van slotracen (met miniwagentjes op een racecircuit in een tijdspanne het meest aantal toeren halen) geen kaas gegeten heeft, kun je de vergelijking maken met een prijsuitreiking bij de plaatselijke kaarters, petanque of vogelpikclub. Zaterdagnamiddag kwamen dan de juniors aan bod.  Ook hier vielen bekers te rapen. Bovendien moest ik 's morgens in alle vroegte uit bed, om de jaarlijkse stapel pannenkoeken te bakken, die het jonge volkje met smaak zou verorberen.  Ik voel me dan altijd een beetje Madame Pheip van de wafelenbak in de Nero strips.  Blijven we bezig of niet?  Zondagmiddag mochten we (de bende van de miniracing) dan onze voetjes onder tafel schuiven in restaurant 't Ponton, voor een smaakvol onderonsje. Heerlijk gegeten!  Tussen het babbelen door, stond ik af en toe stil bij de rugzakjes die we allemaal dragen.  Bij de één de inhoud al wat zwaarder dan bij de ander, maar geen van ons die aan tafel zat, was 'rugzakloos'.  Ik bedacht in stilte, dat er nog zo veel ballast is, waar niemand benul van heeft en dat we dat toch maar allemaal torsen in ons ééntje, in ons menselijke rugzakje.

 

een middag

onder vrienden

met bubbels

en babbels

 

achter elk van ons

heimelijk verborgen

stukjes ongeweten

aanwezige schaduw

 

blinde vlekken

op schijnbaar geluk

vaak gekortwiekt

in volle vlucht

 

de façade van

dit kleine toneel

hult wat niet gezegd

in theater van alle tijden

 

vrienden

bubbels

babbels

 

en ... vele stukjes schaduw

 

Doris Dorné - 2015

  



gepost door admin 31.01.17 18:48 | permalink | reacties (0) | General
26.01.17
over poëzie en gedichtendag ...


De zoveelste 'gedichtendag' vandaag.  Ik weet nog, hoe ik jaren geleden, bij één van de eerste gedichtendagen, een tekst doorstuurde naar Radio 2 en daar nog een prijs mee haalde ook.  Twee aankoopbonnen voor de Fnac.  Het voelde als had ik de loterij gewonnen, zo blij was ik.  Ondertussen is deze dag uitgegroeid tot 'mega' en is het leuke er een beetje vanaf.  Toen ik voor mijn tweede bundel (een leven lang geleden) op zoek ging naar een uitgever en in al mijn naïviteit dacht, dat er wel één van de aangeschrevenen zou interesse tonen, terwijl ik enkel bot ving, werd ik met mijn neus door één van de uitgevers op de feiten gedrukt.  Wat ik schreef bleek dus geen poëzie te zijn (ai, een eerste deuk in mijn grote ego!) volgens hij die het weten kon en ik kreeg de goede raad om werk van échte dichters te lezen (Anton van Wilderode, Hugo Claus en nog een paar anderen), ik zou dan wel leren wat gedichten waren.  Zo staat een mens onmiddellijk met zijn twee voetjes weer op de begane grond!  Een tijdje later stuurde ik (een mens moet niet te snel opgeven) mijn teksten naar het Poëziecentrum in Gent, met de vraag of ze mijn bundel wilden opnemen in hun archief, maar ook daar viste ik naast het net.  Sedertdien schreef ik niemand meer aan en deed ik alles op eigen houtje. Er kwam vaak nogal wat bij kijken, bij het laten drukken van mijn boekjes.  Er waren tal van aanvaringen met drukkers, maar even goed was er ooit het warme hart van iemand uit Brugge, die méér dan duizend  bundels met de hand lijmde en dat volledig gratis.  Ik heb niet de intentie van mij 'dichteres' te noemen, ik schrijf gewoon uit het hart en uit ervaring van wat intens verdriet met me deed/doet.  Ik hengel dan ook niet naar het goedvinden van iemand, die denkt te weten hoe het literair moet. Een dosis waardering en erkenning krijgen van gewone mensen, die zich herkennen in wat ik schrijf, geeft een zo veel rijker en warm gevoel en laat ik daar nu geen tekort aan hebben.  Bewijs daarvan: momenteel tekent alles wat ik schreef een geschonken bedrag van € 68.000 op rekening van het Kinderkankerfonds UZ Gent.  Het klinkt als poëzie in mijn oren en dat op gedichtendag!

 

een sprekend artikel

in de krant

 

... slik

 

een pijnlijk bericht

in de brievenbus

 

... slik

 

een ontroerende film

op televisie

 

... slik

 

een beklijvende reportage

in een damesblad

 

... slik

 

een hartbrekend mailtje

in de box

 

... slik

 

ouder worden ...

 

steeds vaker tot

tranen toe bewogen

heimelijk alles wegslikken

 

Doris Dorné



gepost door admin 26.01.17 17:06 | permalink | reacties (0) | General
24.01.17
wegwerpverleden ...


Vandaag iemand laten komen, om de inboedel bij Moeder te bekijken en er een eventuele waarde op te plakken.  Helaas, veel waarde viel er niet te rapen, de opkoper had geen euro over voor wat er allemaal stond of lag.  Mijn Moeders nest, waar ze zo graag woonde, blijkt slechts een stukje waardeloos wegwerpverleden.  Het is een les om te onthouden, want sedert Zus en ik ons in dat verleden hebben verdiept, werd het me nog maar eens duidelijk, hoe weinig belang de inhoud van een huis heeft voor zij, die er niet of niet meer woonden.  Bovendien bezitten we de rijkdom alles te hebben wat we willen en dat is veel méér dan onze ouders vroeger.  Eén ding weet ik zeker: als ik er de kans toe krijg, dan zal ik op tijd en stond onze inboedel tot het minimum beperken, zodat Zoonlief zich binnen enkele jaren niet teveel hoofdbrekens moet maken. Ik heb gezegd!

 

we willen

als mens

 

vaak wilde

plannen maken

 

het leven in

sneltempo sturen

 

de tijd

de loef afsteken

 

verloren moeite

 

want niemand

kan de toekomst

 

plooien naar

eigen wens

 

maar ...

 

dagdromen mag

 

Doris Dorné - 2016

 

 



gepost door admin 24.01.17 19:12 | permalink | reacties (0) | General
20.01.17
duik in het verleden ...


De eerste helft van de week doken Zus en ik onder in de woonst van Moeder.  Straks moet die helemaal geleegd, tijd dus om de handen uit de mouwen te steken.  Niet van harte, neen, want het nemen van beslissingen in haar naam weegt zwaar op mijn schouders en mijn gemoed.  Er gaat immers een mensenleven door je handen. Niet dat de kasten veel geheimen prijs gaven, maar 't waren de kleine dingen, met liefde jarenlang bewaard, die de grootste obstakels vormden.  Op zo'n momenten moet een mens van zijn hart een steen maken.  Onmogelijk immers om alles bij te houden, we hebben zelf een wezenlijk plaatstekort hier in huis.  Ik sta nu al dagenlang stil bij het feit, dat het ledigen van onze woonst ooit een ware calvarietocht wordt voor Zoonlief.  Misschien moet ik toch ook eens beginnen met 'liquideren'.  Wetend dat echtgenoot, de ultieme verzamelaar van alles en nog wat, mij hier zeker niet zal in volgen, maakt mijn plan bijna onuitvoerbaar.  Zucht!

 

vandaag ...

 

gaan hier de boeken dicht

wordt geschiedenis geschreven

 

straks blijft er slechts leegte

gedragen door kale muren

 

die woordloos tekenen voor 

een lang verleden verhaal

 

morgen ...

 

valt het doek definitief

over gisteren

 

breit de tijd een einde

slaan de deuren dicht

 

morgen ...

 

zonder jou weten

 na ons vertrek

 

 Doris Dorné

 

 

 

 

 



gepost door admin 20.01.17 18:59 | permalink | reacties (0) | General
16.01.17
dag prille dertiger ...


Het was winters koud vandaag, maar lang niet zo koud als dertig jaar geleden.  Toen liep ik 's morgens, hoogzwanger, bij een temperatuur van min zeven graden celcius de Oostendse winkels af op zoek naar tombolaprijzen voor het etentje van Manliefs autoraceclub.  Hoe zot kan een mens zijn?  Was het de kou?  Wilde je niet onderdoen voor je broer, die vijf jaar voordien ons een maand te snel af was?  Wie zal het zeggen?  Die namiddag besloot jij, mijn jongste, dat je honger naar leven niet meer te stillen was en je besloot, in navolging van grote broer, een maand eerder dan verwacht de sprong te wagen.  Zo kwam ik dertig dagen vroeger dan uitgerekend op de kraamafdeling terecht.  In geen tijd lag je in mijn armen, geboren in sneltempo. Vandaag word jij een prille dertiger, naar wie ik al drieëntwintig jaar hopeloos verlang. Jou omarmen, knuffelen, graag zien, koesteren ... het werd me slechts zes jaar gegund.  Hoe ouder de leegte wordt die je naliet, hoe méér je me vult tot boordevol.  Het gemis groeit tot groter dan ooit.

 

nergens

en toch

overal

 

nooit

en toch

altijd

 

neem jij mij

op sleeptouw

 

de vele jaren

verbloemen niet

dat ik steeds weer

voor je val

 

mijn hart verwond

mijn hoofd schaaf

mijn ziel kras

 

en jou ...

slechts nog foto

achter glas

 

blijf koesteren

als het knuffelkind

dat jij ooit was

 

Doris Dorné - 2013

 



gepost door admin 16.01.17 22:40 | permalink | reacties (3) | General
13.01.17
over water en windblues te Nieuwpoort


' t Was alle hens aan dek, de voorbije drie dagen hier te Nieuwpoort!  Gelukkig zijn de onheilsvoorspellingen over stormwinden en wateroverlast geen waarheid geworden.  Samen met ons, zal onze bevlogen Burgemeester Geert Vanden Broucke (in de meest positieve zin bedoeld), weer wat rustiger kunnen slapen.  Het begon eergisteren.  Kranten, radio en televisie zaaiden met onheilsberichten (ik noem het 'mediaterreur') angst voor wat komen kon.  Eerlijk is eerlijk, ik kreeg er stress van (ik ben al niet watertraumabestendig) en met mij nog heel wat anderen, want over veel meer dan de weersomstandigheiden werd er niet meer gepraat.  Het moet gezegd, de nodige voorzorgsmaatregelen kwamen er massaal. Honderden zandzakjes verschenen in het straatbeeld. De civiele bescherming was alom tegenwoordig met de nodige attributen, om eventueel uit de oevers lopend teveel aan zeewater onmiddellijk bij de lurven te pakken.  Nooit zo veel politie- en brandweerwagens op de baan gezien.  In het licht van al die voorzorgen voelde mijn hartenklop deze morgen toch al een stuk rustiger.  Met dank van mijnentwege aan allen, die de afgelopen dagen instonden voor onze veiligheid en daarvoor tal van overuren klopten.  Dikke merci!  Momenteel is het rampenplan opgegeven en kunnen we deze eerste paniekaanval van 2017 achter ons laten, om te beginnen dromen van lente en zomer en puur genieten aan zee.

 

één groot verlangen

dreef haar op zachte bries

hunkerend naar

puur en onbevangen

 

ze was ...

 

gulzig

naar zilt van waterzout

en wind doorwaaide haren

 

hongerig

naar slagroomwit van golven

en suikergesponnen wolken

 

ze had ...

 

zin

in schurende zandkorrels

tussen zomertrui en huid

 

trek

in vlammend ondergaande zon

brandend koperrode valavond

 

betoverd door lokkende geur

van wier en algen

deinde ze gewillig mee

richting blauwe einder

 

ze had goesting

goesting ... in zee

 

Doris Dorné - 2010



gepost door admin 13.01.17 15:12 | permalink | reacties (0) | General
09.01.17
over mensen en late nieuwjaarswensen ...


Vandaag al de negende van de eerste maand van het nieuwe jaar.  Hoe ouder je wordt, hoe minder de tijd zich aan banden leggen laat.  Na de doortocht van onze logeetjes, een tijdspanne van vier dagen waarin ik weinig of niks van poetsen wou weten, was het deze morgen hoognodig om er eens flink tegenaan te gaan met emmer, sop en dweil.  Niet te geloven tot hoeveel stof maken een mens in een paar dagen in staat is! Nu we al een weekje verder staan dan de eerste dag, vergeet ik vaak vrienden of kennissen, die ik nog niet gezien of gehoord had, het beste te wensen voor 2017.  Het nieuwe stokpaardje van Echtgenoot, waar hij telkens weer mee uitpakt, begint me op de heupen te werken.  Volgens Manlief mag ik nu niet meer 'gelukkig nieuwjaar' zeggen, want volgens hem kan een nieuw jaar niet gelukkig zijn, omdat het geen persoon is.  'Beste wensen', zo hoort het, beweert hij iedere keer bij een ontmoeting met deze of gene, om daarna een uitleg te geven waar ik het heen en weer van krijg. Het jaar is dus goed begonnen!  Vaak wordt me ook gevraagd, hoe het met Moeder gaat.  Of ze graag in het woonzorgcentrum vertoeft?  Daar heb ik geen pasklaar antwoord op.  Hoe voelt mijn Moeder zich?  Ik heb er het raden naar en alhoewel iedereen me zegt, dat ik juist handelde, is dat geen doekje tegen het bloeden voor al de twijfels, die dagelijks de kop op steken. Ooit de verantwoordelijkheid nemen voor mijn kind kostte me geen enkele moeite, maar beslissingen nemen in naam van mijn Moeder, dat is een ander paar mouwen.

 

vreemd ...

 

dacht ze

 

zo lang

ben ik al bij hem

 

langer dan ik

de dagen deelde

met zij die me

het leven gaven

 

langer dan ik

de wereld verkende

met giechelende zussen

om me heen

 

langer dan ik

mijn eigen kinderen

in mijn armen

mocht koesteren

 

zo lang

ben ik al bij hem

 

en toch blijft hij

een volslagen vreemde

 

... bedacht ze

 

Doris Dorné - 2011 



gepost door admin 09.01.17 18:54 | permalink | reacties (0) | General
07.01.17
kleinkoters ...


Ze verdwenen gisterenavond huiswaarts, onze twee oudste kleinkoters, na zo'n vier dagen logeren aan zee.  De winterse logeerpartijen kleuren natuurlijk anders dan de zomerse.  Koude vakantiedagen moeten meestal 'binnenshuis' gevuld. Vorige dinsdag trokken we met Zoonlief, die zijn kostbare vrachtje bij ons kwam leveren, naar de kerstmarkt in De Panne.  Hier in Nieuwpoort was de afbraak al begonnen en bleek er van schaatsen niets meer in huis te kunnen komen.  In De Panne echter restte er nog een week kerstpret.  Echtgenoot en Zoonlief bonden zich, uit pure verplichting naar het jonge grut toe, de schaatsen onder.  Zelf bleef ik met onze jongste kleindochter veilig langs de zijlijn staan.  Het duurde niet lang voor Manlief het ijs onder zijn voeten vandaan werd geschaatst door een jong veulen, zodat hij met een harde smak ten val kwam en hem alles even zwart voor de ogen werd, terwijl zijn bril een armzwaai verder onzacht op de piste belandde, maar door een alerte Zoonlief gelukkig heelhuids bleef. Ja, we mogen niet vergeten, dat Echtgenoot ondertussen op kousenvoeten de omgeving van de zeventig nadert.  Er vielen gelukkig niet echt brokken en een half uurtje later waren de schaatswensen van de kindjes, tot grote opluchting van de twee mannen, vervuld. Nog eventjes eendjes vissen, een zak warme, superverse oliebollen en een doos uitnodigende, in de mond smeltende appelbeignets verder, bleek elk van ons tevreden huiswaarts te kunnen. Woensdag was bioscoopdag.  Samen met onze twee logeetjes naar de animatiefilm 'Sing'. Blijkbaar hadden heel wat ouders en grootouders het idee van een namiddagje cinema in gedachten, want er vormde zich een rij tot ver voorbij de inkomdeur.  De bioscoop in Kokijde bleek 'hot'.  Prachtige film overigens!  Op donderdag hadden we afspraak met vrienden en vriendjes in de binnenspeeltuin te Middelkerke.  Gezellig en niet te druk.  Zo liep de vierdagenvakantie in sneltempo op zijn laatste beentjes.  Gisteren nog naar de markt, daarna onze gebruikelijke visite aan het frietkot, foto genomen bij de gouden reuzenknuffelbeer blinkend in de winterse zon op de kaai en 's namiddags nog eventjes 't Bad onveilig gemaakt. Topdagen met twee kleinkoters!

 

ze zijn beiden blond

met blauwe ogen

lachende korenbloemen

of diepe koele meren

 

ze gieten hun taal

nu al in te groot

voor zuinige mondjes

met zachtroze lippen

 

ze nopen 

tot slappe lach

en pretogen met pootjes

achter hand verborgen

 

ze zijn alles

zelf kunnen 

en willen doen

op nog korte beentjes

 

ze zijn zon

ze zijn warmte

ze zijn lijfjes liefde

 

Doris Dorné - 2013



gepost door admin 07.01.17 20:05 | permalink | reacties (0) | General
01.01.17
aan de startlijn van 2017!


Aan de jaarwisseling had ik weinig.  Gisteren snipverkouden en mijn ganse spierassortiment (ha,ha) in staat van pijn, rolde ik snotterend en hoestend 2017 in. Ach ja, als het dàt maar is. Vandaag oogt al een stuk beter, dus klagen doen we niet. Voor al mijn 'blezertjes' (bloglezers), wil ik hier nog de tekst van mijn persoonlijke wenskaart doorgeven, samen met een zee van warmte voor het komende jaar.

 

'goedemorgen'

'goedemiddag'

'goedenavond'

 

een mondje warmte

geeft ons glans

 

... in 2017 

 

Doris



gepost door admin 01.01.17 13:38 | permalink | reacties (0) | General
 
:: Augustus 2017 (4)
:: Juli 2017 (3)
:: Juni 2017 (5)
:: Mei 2017 (7)
:: April 2017 (3)
:: Maart 2017 (6)
:: Februari 2017 (6)
:: Januari 2017 (9)
:: December 2016 (10)
:: November 2016 (7)
:: Oktober 2016 (19)
:: September 2016 (17)
:: Augustus 2016 (23)
:: Juli 2016 (20)
:: Juni 2016 (22)
:: Mei 2016 (28)
:: April 2016 (26)
:: Maart 2016 (29)
:: Februari 2016 (29)
:: Januari 2016 (31)
:: December 2015 (4)
:: November 2015 (5)
:: Oktober 2015 (1)
:: Augustus 2015 (2)
:: Juli 2015 (2)
:: Juni 2015 (2)
:: Mei 2015 (4)
:: April 2015 (2)
:: Maart 2015 (5)
:: Februari 2015 (3)
:: Januari 2015 (5)
:: December 2014 (4)
:: November 2014 (3)
:: Oktober 2014 (5)
:: Augustus 2014 (4)
:: Juli 2014 (3)
:: Juni 2014 (5)
:: Mei 2014 (6)
:: April 2014 (3)
:: Maart 2014 (7)
:: Februari 2014 (6)
:: Januari 2014 (6)
:: December 2013 (8)
:: November 2013 (6)
:: Oktober 2013 (5)
:: Augustus 2013 (6)
:: Juli 2013 (5)
:: Juni 2013 (5)
:: Mei 2013 (5)
:: April 2013 (6)
:: Maart 2013 (6)
:: Februari 2013 (5)
:: Januari 2013 (10)
:: December 2012 (8)
:: November 2012 (9)
:: Oktober 2012 (5)
:: Augustus 2012 (5)
:: Juli 2012 (7)
:: Juni 2012 (5)
:: Mei 2012 (7)
:: April 2012 (8)
:: Maart 2012 (7)
:: Februari 2012 (4)
:: Januari 2012 (8)
:: December 2011 (6)
:: November 2011 (7)
:: Oktober 2011 (6)
:: Augustus 2011 (7)
:: Juli 2011 (7)
:: Juni 2011 (5)
:: Mei 2011 (9)
:: April 2011 (7)
:: Maart 2011 (6)
:: Februari 2011 (7)
:: Januari 2011 (7)
:: December 2010 (8)
:: November 2010 (9)
:: Oktober 2010 (9)
:: Augustus 2010 (7)
:: Juli 2010 (7)
:: Juni 2010 (9)
:: Mei 2010 (10)
:: April 2010 (7)
:: Maart 2010 (12)
:: Februari 2010 (11)
:: Januari 2010 (14)
:: December 2009 (13)
:: November 2009 (10)
:: Oktober 2009 (10)
:: September 2009 (13)
:: Augustus 2009 (11)
:: Juli 2009 (9)
:: Juni 2009 (11)
:: Mei 2009 (12)
:: April 2009 (14)
:: Maart 2009 (13)
:: Februari 2009 (15)
:: Januari 2009 (17)
:: December 2008 (17)
:: November 2008 (19)
:: Oktober 2008 (14)
:: September 2008 (17)
:: Augustus 2008 (16)
:: Juli 2008 (17)
:: Juni 2008 (16)
:: Mei 2008 (13)
:: April 2008 (18)
:: Maart 2008 (22)
:: Februari 2008 (17)
:: Januari 2008 (21)
:: December 2007 (20)
:: November 2007 (23)
:: Oktober 2007 (25)
:: September 2007 (17)
:: Augustus 2007 (17)
:: Juli 2007 (21)
:: Juni 2007 (26)
:: Mei 2007 (27)
:: April 2007 (26)
:: Maart 2007 (3)