Poezie Doris Dornť
 
 

Maandelijks Archief: OKTOBER 2013


28.10.13
de moeite waard


Ons eerste tentoonstellingsweekend zit er al op, zo snel gaat dat.  Vrijdagnamiddag vervoegde Roland de rangen met zijn prachtige slakken in composiet.  Ook Ivan was van de partij, zodat we alles keurig een plaatsje konden geven en de opstelling alle werken in hun waarde liet. Manlief zorgde er voor, dat de belichting wonderen deed.  Het geheel is een stijlvol tentoonstellen geworden, waar we best een beetje trots op mogen zijn.  Klasse, als zeg ik het zelf.  Het was dan ook met een zucht van verlichting en voldoening, dat we zaterdagmorgen de deuren opengooiden voor het publiek.  De avond was voorbehouden voor de mensen, die  mij en mijn werk voor Kinderkankerfonds UZ Gent doorheen al die jare gesteund hadden, door hun vrijwillige inzet.  Ze waren met velen, vulden de zaal met voelbare warmte.  Bloemen en geschenkjes wandelden, bij wijze van spreken, binnen.  Even later leidde Cultuurschepen Geert Vanden Broucke mijn nieuwe boekje in en Louisa, hartsvriendin en woordkunstenares, zorgde voor een muisstille honderd aanwezigen, toen ze enkele passages met veel gevoel, vanuit het hart, voordroeg.  Zij is één van de weinigen, die zonder Benjamin gekend te hebben, toch telkens bij het lezen van mijn schrijfsels precies aanvoelt en begrijpt wat het geschreven woord echt inhoudt.  Ze is, net als alle andere aanwezigen, goud waard.
En ik, ik liep rond als een 'kontente' mens.  Na de voorstelling ging het richting één verdieping hoger, waar plaats en tijd was voor een babbel en een knabbel.  Ondertussen stond Echtgenoot beneden aan de balie in voor de verkoop van de boekjes, terwijl Roland en Lydia zich bekommerden om hun kunst.  Zelf nam ik boven de 'honneurs' waar en Zus, Fabienne, Gerda, nichtje Scarlet en Annie zorgden voor de dorstige kelen en ontfermden zich over de geledigde glazen.  Met dank aan het behulpzame team!
Gisteren toch nog veel bezoek gekregen tussen de verschillende buien in.  Vandaag was het een stuk rustiger, de stormwind buiten joeg niet veel mensen binnen.  Alleen de herfstbladeren hielden een ballet voor de ingangsdeur en liepen ritselend, als op sokken, tot ver in de zaal.  Morgen moet ik mij zeker van een borstel voorzien, zodat ik af en toe eens kan vegen.
Ondertussen zijn Lydia en Roland (Kunst van het Onthaasten) weer naar huis, want eind deze week moet hij op post zijn in Rotterdam, waar hij zal tentoonstellen in een kunstgalerij.  Druk bezet baasje!
Morgen al dinsdag, de tijd vliegt te vlug.  Een weekje tentoonstellen is voor mij als op reis gaan of vakantie nemen.  Heerlijk gevoel, achter de balie in een zaal, die de bewondering van elke bezoeker krijgt.  Onze werken maken het geheel af en nodigen uit.  Iedereen welkom dus! 
 
 


gepost door admin 28.10.13 21:01 | permalink | reacties (0) | General
23.10.13
laatste loodjes


De laatste loodjes wegen het zwaarst, zeggen ze.  Dat zal dan morgen en overmorgen zijn, als we de tentoonstelling daadwerkelijk op poten zetten in de Stadshallen.  Er komt nogal wat bij kijken, bij zo'n onderneming, maar ik zie het volledig zitten.  Na twintig jaar 'het doek laten vallen over mijn werk voor het Kinderkankerfonds UZ Gent', voelt goed.  Mijn nieuwe boreling, mijn laatste boekje ten bate van het fonds, streelt mijn hart.  Ik hoop natuurlijk dat van vele anderen ook!
Morgennamiddag ga ik samen met Ivan (kunstenaar) en Echtgenoot de zaal al een stuk aankleden, vrijdagnamiddag komt dan Roland (kunst in composiet) om zijn werken te plaatsen.
Manlief verzette al heel wat werk, altijd handig zo'n 'knutselharry', want zelf kan ik niet veel meer, dan wat krabbelen met pen op papier.  Een mens kan niet alles kunnen, nietwaar?
Ondertussen paste mijn webmastertje Jurgen onze site aan en ben ik superkontent.  Waarvoor dan ook een dikke merci!
Verleden zaterdag mochten we meegenieten van een vijftigjarig huwelijksfeest.  Ik las vandaag in de krant, dat de mama van Joe van Holsbeek, sedert de dood van haar zoon, niet meer kan zingen en dansen.  Ze wil het wel, maar ze kan het niet.  Zo voelt het ook bij mij, nu nog.
Toch hebben we zaterdag een paar danspasjes gezet, om niet te droogstoppelig te zijn. Een opgetrommelde muzikant met keyboard toverde vooral vijftigjarige hoempapatonen uit zijn luidruchtig klavier.  Van praten kwam er niet veel meer in huis, teveel decibels.  De oude garde danste hoekig en onwennig, beetje wankel ook soms, de slepende walsen en tango's.  Wij, Echtgenoot en ik, zijn sowieso al geen danstalenten, nog nooit geweest.  Het kostte me inderdaad veel moeite (letterlijk en figuurlijk), om toch een beetje mee te feesten op de dansvloer.  En toen ze een slinger gingen maken, om tussen de tafels door te laveren, koos ik het hazenpad richting toiletten.  Oef!
 
 
 


gepost door admin 23.10.13 21:06 | permalink | reacties (1) | General
17.10.13
ver verleden


Gisteren, in een ver verleden, welgeteld tweeŽndertig jaren terug, besloot Zoonlief dat het wachten lang genoeg geduurd had en nam hij eigenzinnig het initiatief om een maand eerder dan voorzien zijn opwachting op deze wereld te maken.  Bevallen van je eerste is altijd een beetje paniek, al lees je nog honderd boeken, het draait soms allemaal anders uit dan je gedacht had. 
Niet dat ik veel boeken over zwangerschappen achter de kiezen had, ik was er nogal gerust in, had van niks geen last.  Ochtendmisselijkheid was me volledig vreemd en van andere kwaaltjes bleef ik ook acht maanden lang gespeend.  Ik gaf geen dag forfait op mijn job, integendeel, hoe langer ik zwanger was, hoe meer energie ik had.  Tot die morgen, moederziel alleen in het kantoor, de werkgevers op reis naar het verre buitenland en de huisbewaarster ook in geen velden of wegen te bekennnen wegens een veertiendaagse vakantie, Zoonlief plots zijn komst aankondigde.  Weg rustig gevoel, hallo paniek en in alle staten!  Moeder opgebeld, een taxi laten komen, in allerijl naar huis, taxi laten wegrijden, een vriendin opgetrommeld en richting ziekenhuis gereden.  Mijn gynaecoloog zag het probleem niet en voorspelde nog lang geen baby.
Tot 's avonds, toen de weeŽn echt begonnen en in minder dan twee uur tijd een klein mensje besloot om, de wijze woorden van de arts te negeren en toch maar geboren te worden.  Amper twee kilootjes zwaar en gedoemd tot nog dertig dagen verwarmde kamer, nam het leven van Zoonlief een start.  Niet ideaal hoor toen, zo'n te vroeg geborene.  Elke dag kijken naar dat prille babymensje van achter glas, niet mogen aanraken, niet kunnen troosten, niet kunnen knuffelen.  Een mens gaat zich later toch vragen stellen.  Of er in die dertig dagen tijd niet een tekort aan moederlijke warmte is geweest.  Natuurlijk wel.  Lig je daar te huilen van de honger en geen mens, die aandacht voor je heeft, laat staan liefde geeft.  Alleen op vastgestelde uren opgepakt worden, te eten krijgen, eens een nieuwe pamper aangemeten hup, weer het glazen bedje in, willen of niet.  Kan het tekort aan liefde en graag zien van die eerste maand, later ingehaald geworden zijn?  Ik twijfel eraan.  Tranen met tuiten heb ik gehuild, om dat kleine mensje in die verdomd verwarmde kamer.  Toen al een slechte eter, bleef zijn gewicht lang te ondermaats om mee naar huis te mogen.  Drie kilootjes moest hij wegen, voor de dokters hem lieten gaan.  Het was een steekspel met 'grammetjes' en ik werd elke dag onzekerder, want ik wist niks over mijn eigen kind.  Toen kwam de dag, dat we hem mochten meenemen.  De schrik sloeg me om het hart, hoe moest ik dat aanpakken?  Wat als er iets mis ging?  Honderden vragen rijk reden we naar huis.  Ik was een moeder met faalangst en Zoonlief, klein verloren mannetje in weifelende mamahanden, voelde dat waarschijnlijk wel.  Gelukkig zijn de tijden veranderd, mogen lichtgewicht babietjes veel vlugger mee naar huis, waar het aan moederlijke warmte niet ontbreekt.  Ik vraag me nog vaak af, wat de impact is van een maand in afzondering op de kraamafdeling voor zo'n klein mensje.  Voor de volwassen mens aan de andere kant van het glas was het elke dag hartbrekend.  TweeŽndertig jaar geleden, nog lang niet vergeten.


gepost door admin 17.10.13 18:37 | permalink | reacties (1) | General
10.10.13
vliegende storm


Vliegende storm aan zee!  Deze morgen naar Moeder gereden en slechts met een serieuze krachtinspanning hoekje om, op de dijk geraakt.  Of op wat er nog van overblijft voor het ogenblik, want er zijn grootscheepse werken aan de gang.  Zo grootscheeps, dat de kabels van televisie en telefoon er moesten aan geloven en de bewoners er het nu zonder moeten stellen.  Het maakt de mannen van de graafwerken niet echt uit of ze nu distributie of telefoon nekken met hun monstermachines.  Alles voor het goede doel: zonder veel uitkijken uitbreken wat weg moet.  Gezien de luttele bewoners dan ook nog senioren op leeftijd zijn, zal er daar de komende maanden nog wat gemord worden.  Het was vanmorgen benauwend, hoe de wind zich meester maakte van zee en strand.  Ik ben sowieso al geen voorstander van stormtoestanden, het maakt me bang.  Moeder zal vandaag dus op water en droog brood moeten leven, want nog eens terug naar de zeedijk zag ik niet zitten. 
Het voorbije weekend stond in het teken van Prinsesje.  Maandag stond er voor haar een vrije dag op het programma, blijkbaar hadden de leerkrachten nood aan een pedagogische studiedag. Een gelegenheid om drie dagen vakantie aan zee mee te pikken.  Prachtig weer, warm en zonnig.  Zondagnamiddag op het strand leek het wel een zomerse dag.  Daarna sneuvelde ze in de buggy en was ze met geen stokken meer wakker te krijgen.  Noodgedwongen heb ik haar, klein zandvrouwtje, dan maar met zandkorrels en al in bed gelegd.  Het voelde waarschijnlijk als slapen in een zandbak.  De volgende morgen wist ze het zandmannetje langsgekomen!
Ook op shopping geweest om de beloofde laarsjes.  De donkerblauwe met zilveren sterren van K3 waren haar eerste en ultieme keuze, maar de blingbling baskets van dezelfde dames vielen nog meer in haar smaak.  Wat doe je dan als je kleindochter met de liefste glimlach in je ogen kijkt?  Ha ja, dan smelt je hart en geef je toe.  Eens veilig thuis met haar buit, bekende ze dat ze geen blinkerschoenen meer mocht van haar geliefde ouders.  Stond ik daar mooi te wezen!
Vierjarige meisjes zijn blijkbaar al echte slimmerds.
Gisteren mochten we op bezoek bij nichtje Caro en Kristof.  Na een lekker etentje bekeken we de huwelijksfoto's en dito film.  Mooie beelden van een bloedheet dagje augustus.  Om nooit te vergeten.
Vorige week mailde de drukker, dat de geboorte van mijn boekje een feit was.  Alleen de kaft al vertelt een verhaal.  Ben dik tevreden.  Bovendien kon de inhoud een beer van een man ontroeren en dat wil toch ook wat zeggen.  Nu een beetje de pr machine op gang trekken en hopen, dat dit laatste stukje schrijven voor het Kinderkankerfonds UZ Gent, veel mensen mag aanspreken!


gepost door admin 10.10.13 17:53 | permalink | reacties (0) | General
03.10.13
fantastisch!


Fantastisch!  Ik blijf dit jaar maar 'verjaren'.  Werd ik in de loop van de maand juli al een jaartje ouder, dan ben ik momenteel nog steeds aan het 'vieren'.  Vorige week nam vriendin Dorine me mee naar het Sneukelhuisje voor een smultraktatie als verjaardagscadeau.  Gezellig!  Die namiddag opende ook, onder een stralende zon, het bloementapijt op het marktplein en dus stapten we de opgeslagen calorieŽn er ogenblikkelijk weer af.  Ik wil niet altijd negatief over komen en er was inderdaad heel wat werk gestoken in het aankleden van hartje stad, maar mij kon het geheel niet bekoren.  Stonden we vorig jaar in ademloze bewondering voor de bloemenpracht in de kabientjes te Koksijde, dan was hier de eerste indruk niet bepaald van hippie jahoi.  Te weinig kleur, te weinig kunstwerk.  Het stuk aan de Stadshallen, de boog met honderden pipetten waarin blauwgekleurde herbera's (top), en de voortuin aan het doktershuis waren de uitblinkers.  Het midden toonde enkel gras en bomen en oogde te mat.  Laat dit natuurlijk mijn mening zijn, maar ik hoor toch velen dezelfde verzuchtingen maken.  Ik was toch niet de enige, die teleurgesteld naar huis ging.  's Avonds samen met Echtgenoot een kijkje gaan nemen naar de met tromgeroffel aangekondigde 'sfeervolle verlichting'.  Oei, een mens moest opletten zijn benen niet te breken, want van verlichting viel er niet veel te bespeuren.  Ontgoochelend!  Zelfs de Stadshallen en het stadhuis vertoefden in duistere en donkere sferen.  Jammer toch.  Maar we laten het niet aan ons hart komen, de terrasjes deden gouden zaken, dus er zal altijd wel iemand dik tevreden zijn.  Zondag reden we naar Oostakker, waar Prinsesje al weer dartel rondsprong na twee dagen 'bof'.  Gelukkig maar, ze voelde zich al véééééél beter en er konden ook al weer acrobatentoeren af.  Kleine Koning Arthur bekeek het met grote ogen en volgde in alles zijn grote zussen voorbeeld.  Ook deze week nam een aangenaam begin.  Na de maandagpoetsbeurt, mochten Fabienne en ik uiteten met Isabelle.  Ook nog een verlate verjaardagsuitnodiging.  Het houdt een mens serieus in feeststemming, zelfs al is mijn ouderdom ondertussen al zo'n maand of twee verder gegroeid.  Ik ging voor een slaatje met kip en ananas.  Het bord lachte me toe, echt een schilderijtje om in de bijten (wat ik dan ook deed).  Lekker!
Ondertussen bleef het maar zomeren, zalig gewoon.  Dinsdag, na de middag, met Fabienne om de door haar bestelde gordijntjes gereden en later nog een stukje zon gesoupeerd op ons terras.
's Avonds langsgegaan bij Ivan, mijn favoriete lokale kunstenaar, die binnenkort ook zijn steentje bijdraagt aan de tentoonstelling tijdens de herfstvakantie.
Gisteren bezoek gekregen van Roland en Lydia, de tweede kunstenaar, die de tentoonstelling kleur zal geven. 't Was een aangenaam weerzien. Ze brachten uit het verre Limburg al een paar werken mee en samen gingen we de locatie bekijken. Binnen drie weken is het immers al zo ver, dan bundelen we onze krachten voor de definitieve afsluiter van mijn werk voor het Kinderkankerfonds UZ Gent, de tentoonstelling 'Verdriet en ... Onthaasten'.  Nog veel te doen, maar ik zie het helemaal zitten.
 
 


gepost door admin 03.10.13 17:40 | permalink | reacties (1) | General
 
:: Augustus 2017 (4)
:: Juli 2017 (3)
:: Juni 2017 (5)
:: Mei 2017 (7)
:: April 2017 (3)
:: Maart 2017 (6)
:: Februari 2017 (6)
:: Januari 2017 (9)
:: December 2016 (10)
:: November 2016 (7)
:: Oktober 2016 (19)
:: September 2016 (17)
:: Augustus 2016 (23)
:: Juli 2016 (20)
:: Juni 2016 (22)
:: Mei 2016 (28)
:: April 2016 (26)
:: Maart 2016 (29)
:: Februari 2016 (29)
:: Januari 2016 (31)
:: December 2015 (4)
:: November 2015 (5)
:: Oktober 2015 (1)
:: Augustus 2015 (2)
:: Juli 2015 (2)
:: Juni 2015 (2)
:: Mei 2015 (4)
:: April 2015 (2)
:: Maart 2015 (5)
:: Februari 2015 (3)
:: Januari 2015 (5)
:: December 2014 (4)
:: November 2014 (3)
:: Oktober 2014 (5)
:: Augustus 2014 (4)
:: Juli 2014 (3)
:: Juni 2014 (5)
:: Mei 2014 (6)
:: April 2014 (3)
:: Maart 2014 (7)
:: Februari 2014 (6)
:: Januari 2014 (6)
:: December 2013 (8)
:: November 2013 (6)
:: Oktober 2013 (5)
:: Augustus 2013 (6)
:: Juli 2013 (5)
:: Juni 2013 (5)
:: Mei 2013 (5)
:: April 2013 (6)
:: Maart 2013 (6)
:: Februari 2013 (5)
:: Januari 2013 (10)
:: December 2012 (8)
:: November 2012 (9)
:: Oktober 2012 (5)
:: Augustus 2012 (5)
:: Juli 2012 (7)
:: Juni 2012 (5)
:: Mei 2012 (7)
:: April 2012 (8)
:: Maart 2012 (7)
:: Februari 2012 (4)
:: Januari 2012 (8)
:: December 2011 (6)
:: November 2011 (7)
:: Oktober 2011 (6)
:: Augustus 2011 (7)
:: Juli 2011 (7)
:: Juni 2011 (5)
:: Mei 2011 (9)
:: April 2011 (7)
:: Maart 2011 (6)
:: Februari 2011 (7)
:: Januari 2011 (7)
:: December 2010 (8)
:: November 2010 (9)
:: Oktober 2010 (9)
:: Augustus 2010 (7)
:: Juli 2010 (7)
:: Juni 2010 (9)
:: Mei 2010 (10)
:: April 2010 (7)
:: Maart 2010 (12)
:: Februari 2010 (11)
:: Januari 2010 (14)
:: December 2009 (13)
:: November 2009 (10)
:: Oktober 2009 (10)
:: September 2009 (13)
:: Augustus 2009 (11)
:: Juli 2009 (9)
:: Juni 2009 (11)
:: Mei 2009 (12)
:: April 2009 (14)
:: Maart 2009 (13)
:: Februari 2009 (15)
:: Januari 2009 (17)
:: December 2008 (17)
:: November 2008 (19)
:: Oktober 2008 (14)
:: September 2008 (17)
:: Augustus 2008 (16)
:: Juli 2008 (17)
:: Juni 2008 (16)
:: Mei 2008 (13)
:: April 2008 (18)
:: Maart 2008 (22)
:: Februari 2008 (17)
:: Januari 2008 (21)
:: December 2007 (20)
:: November 2007 (23)
:: Oktober 2007 (25)
:: September 2007 (17)
:: Augustus 2007 (17)
:: Juli 2007 (21)
:: Juni 2007 (26)
:: Mei 2007 (27)
:: April 2007 (26)
:: Maart 2007 (3)