Poezie Doris Dorné
 
 

Maandelijks Archief: NOVEMBER 2016


30.11.16
koesterend zorgcentrum


Het rook heerlijk in de living van het zorgcentrum, waar Moeder nu al anderhalve week verblijft.  Er werden 'lukken' gebakken (fijn, gewafeld koekje, dat vroeger meestal tussen kerst en nieuw werd aangeboden, samen met een likeurtje).  De genoemde lekkernijen worden volgende week te koop aangeboden op de kerstmarkt, maar de bewoners hadden al een proevertje gekregen (dat volgens Moeder natuurlijk niet kon tippen aan de 'lukken' van eertijds, gebakken door mijn oma).  Tja, alles in het verleden was beter!  Na anderhalve week, heb ik niets dan lof over dit zorgcentrum, waar koesterend gezorgd wordt voor de 'gestranden'.  Het is er warm binnenkomen, het voelt als een beetje 'thuis'.  Van verpleegsters tot receptioniste ... iedereen is supervriendelijk.  Het maakt de beslissing genomen over Moeders leven een stukje draaglijker.  Een 'top' zorgcentrum!

 

de tijd

van klein zijn

toen moeder

oud en wijs oogde

 

slechts herinnering

 

jeugd nu al

etmalen gewisseld

voor volwassen

 

houdt haar

de spiegel voor

en toont gerecycleerd

 

vandaag is zij perkament

in de ogen van het kind

amper vijf lentes jong

 

dat met diepzinnige blik

eerlijk en open

rad van tong

 

het beeld schetst

dat geen ontlopen kent

noch vluchtwegen biedt

 

schaamteloos wijst

met zelfzekere vinger

naar haar 'oude handen'

 

Doris Dorné - 2015 



gepost door admin 30.11.16 19:00 | permalink | reacties (0) | General
24.11.16
troostend leesvoer


Deze week in de Humo een heel sterk en mooi artikel over Linda de Mol en haar mama, die lijdt aan Alzheimer.  Een beetje balsem, een stukje troostend leesvoer, dat net op tijd mijn pad kruist.  Er zijn immers zo veel twijfels en vragen zonder antwoord. Het voelt als verraad, wanneer je je moeder als het ware moet 'opsluiten'.  Haar moeder is tot niets meer in staat, woont nog thuis.  De klok rond verzorgd door twee verplegers/verpleegsters.  Ze krijgt het lekkerste eten in de mond gestopt.  Ze wordt op de meeste aangename manier in leven gehouden.  Maar ... wil ze dat eigenlijk wel? Wil ze nog in leven gehouden worden?  Of hoe zelfs de meest luxueuze en liefdevolle verzorging, toch nog twijfels zaait.  Ondertussen is mijn moeder al een weekje op logement in een zorgcentrum, waar de warmte je toewaait bij het binnenkomen.  Hier heb je niet het gevoel van 'oud en aan de kant gezet', maar eerder van 'thuiskomen'. Natuurlijk heb ik makkelijk praten, ik moet er niet blijven, ik stap zo de deur weer uit. Toch is het een verademing, weet te hebben van 'warme zorg' voor mensen in nood.

 

geen eetlust ...

 

haar hand beeft

het kopje koffie

tot half leeg

 

steeds dieper

buigt ze

voor het leven

 

in wat gisteren

nog rimpelloos was

graaft vandaag groeven

 

te veel tijd

tot eindeloos mijmeren

 

elke dag

een terugkeer naar toen

 

spit ze in de dingen

boetseert het verleden

tot nieuwe waarheid

 

zo vult ze zich

met het herinneren

van vroeger

 

het brood 

op haar bord

verliest zijn smaak

 

... geen eetlust meer

 

Doris Dorné - 2012



gepost door admin 24.11.16 19:11 | permalink | reacties (0) | General
20.11.16
tussen hoofd en hart


Het voelt verscheurend: het gevecht tussen mijn hoofd en hart.  Vrijdagmorgen is moeder de laatste fase van haar leven begonnen in een woonzorgcentrum.  Nuchter bekeken, weet ik dat het niet anders kan en ik denk mezelf toch een nuchter mens te mogen noemen.  Maar mijn hart ... mijn hart doet me zo'n vierentwintig keer per dag twijfelen aan de juistheid van mijn beslissing over het leven van mijn moeder. Ik hang te bengelen in een niemandsland en vind geen rust.  Weten, dat ze in een pareltje terechtgekomen is, waar warmte en zorg heersen, helpt me geen zier vooruit. Een handvol troost: ik ben niet de enige, die loopt te schipperen tussen 'juist' en 'verkeerd'.  Blijkbaar is het een normaal gegeven en vraagt het gewoon wat tijd.

 

in koud inktdonker

van prille wintermorgen

 

zocht mijn pen

als vroege vogel

 

zijn weg op

verblindend wit

 

gedachten vlogen

rusteloos klapwiekend over

 

toen - nu - later

 

... zucht

 

Doris Dorné



gepost door admin 20.11.16 13:15 | permalink | reacties (0) | General
13.11.16
ziekenhuisperikelen


Twee weken al, sinds moeder in het ziekenhuis belandde.  We verdelen onze tijd tussen ziekenbezoek en speuren naar eventuele opvang.  Het piekeren en twijfelen, het heen en weer rijden, de uren gespendeerd in de ziekenkamer ... het kruipt in de kleren.  Maar niet alles is kommer en kwel, hoe tegenstrijdig het ook klinkt, we lachen soms heel wat af.  Mijn moeder blijkt geen makkelijke patiënte, vooral 's nachts niet, als waandromen haar aanvallen, dan zet ze de afdeling volledig op stelten.  De pilletjes, die haar wat rustiger moeten maken, spuwt ze uit of verstopt ze slim in haar zakdoek.  Ik vraag me af, wat er zich in dat vijfentachtigjarige hoofdje afspeelt.  Morgen moet ze onder de scanner, benieuwd wat dat zal geven, want al wat onbekend is, doet haar het noorden verliezen.  Ik hou mijn hart vast.

 

nachtelijk verzet

kreeg haar te pakken

 

't is namiddag nu

 

onder witte ziekenhuisdeken

slaapt ze de slaap der zaligen

 

Doornroosje

van vijfentachtig

 

... we laten haar

 

Doris Dorné

 

 

 

 

 



gepost door admin 13.11.16 18:54 | permalink | reacties (0) | General
09.11.16
confrontatie


Het waren confronterende dagen.  De hele heisa in Amerika liet me Siberisch koud, want de zorgen om moeder zijn van véél groter belang.  De zoektocht naar een nieuw, veilig nestje voor haar is geen sinecure en de te nemen beslissingen hakken gaten in mijn hart.  Samen met Zus liep ik al een aantal zorgcentra af, waar lange wachtlijsten een obstakel vormen voor onmiddellijk beschermde opvang.  Het gaat niet goed met haar en eigenlijk gun ik haar liever de rust van het sterven, dan het gedwongen opgesloten zitten.  Ook dat is liefde.

 

zo triest

 

het echt ouder worden

in afhankelijk zijn

 

het verplicht steunen

op helpende handen

 

zo moeilijk

te aanvaarden

 

het beperkt bewegen

de stappen niet meer gezet

 

het denken begonnen

met dingen vergeten

 

onder zware druk gebukt

van constant zeurende pijn

 

de lange lege dagen

één na één versleten

 

te bang

te moe

 

om nog blij te kunnen zijn

 

Doris Dorné  

 

Dankjewel, Ginette en Chris, voor de hartverwarmende reactie!



gepost door admin 09.11.16 18:45 | permalink | reacties (0) | General
06.11.16
gebroken


Er brak een veertje bij mijn moeder, nu zo'n week geleden.  Waren er in het verleden (sinds een tweetal jaar) al af en toe wat signalen, dan bleek ze nu helemaal het noorden kwijt.  Er ging een alarmbel bij me af.  Op aanraden van de huisarts zijn we samen zijn we naar de spoed gereden, waar na tweeënhalf uur in de wachtzaal, ze fysiek in orde bleek te zijn en doorverwezen werd naar de afdeling geriatrie.  Een eerste keer in haar lange leven op logement in het ziekenhuis maakte haar zo van streek, dat ze veranderde in wild en opstandig.  De diagnose 'dementie' viel, maar daar was ik al achter.  Nu is het zoeken naar opvang, een hartbrekende opdracht, omdat dit niet is wat ik voor haar wil, omdat ik weet, dat dit niet is wat zij wou.

 

 

hier kent de tijd

alleen maar wachten

 

de man die hoorbaar zucht

met zorgelijke ogen

 

de vrouw die ongemakkelijk

telkens op haar stoel verschuift

 

steels bekeken uurwerken

het ene been over het andere

 

verdoken zijdelingse blikken

vol vragende nieuwsgierigheid

 

één zeldzaam gevallen woord

verbreekt de muur van stilte

 

in de beladen enge ruimte

van een minieme wachtkamer

 

... volgende patiënt

 

hier kent het wachten

héél veel tijd

 

Doris Dorné  



gepost door admin 06.11.16 19:22 | permalink | reacties (2) | General
01.11.16
1 november 2016


Géén tekst uit de bundel 'Kort van stof' vandaag, maar een stukje poëzie geschreven (voor mijn lijfbladen 'De Lukraker', Raakpunt en 't Vergeet-me-nietje) op maat van 1 november 2016 en elke andere dag, die de herinnering aan groot verlies draagt.

 

ze zet

de radio

een graadje luider

 

de keuken

vult zich tot

vol vat nostalgie

 

het verleden

kruipt haar

in de kleren

 

een veel 

te intens besef

van groot gemis

 

in afwaswater

kleuren bellen schuim

tot regenboog

 

een traan valt

en wist de beelden

die alleen zij maar kent

 

Doris Dorné



gepost door admin 01.11.16 19:01 | permalink | reacties (0) | General
 
:: Oktober 2017 (3)
:: Augustus 2017 (6)
:: Juli 2017 (3)
:: Juni 2017 (5)
:: Mei 2017 (7)
:: April 2017 (3)
:: Maart 2017 (6)
:: Februari 2017 (6)
:: Januari 2017 (9)
:: December 2016 (10)
:: November 2016 (7)
:: Oktober 2016 (19)
:: September 2016 (17)
:: Augustus 2016 (23)
:: Juli 2016 (20)
:: Juni 2016 (22)
:: Mei 2016 (28)
:: April 2016 (26)
:: Maart 2016 (29)
:: Februari 2016 (29)
:: Januari 2016 (31)
:: December 2015 (4)
:: November 2015 (5)
:: Oktober 2015 (1)
:: Augustus 2015 (2)
:: Juli 2015 (2)
:: Juni 2015 (2)
:: Mei 2015 (4)
:: April 2015 (2)
:: Maart 2015 (5)
:: Februari 2015 (3)
:: Januari 2015 (5)
:: December 2014 (4)
:: November 2014 (3)
:: Oktober 2014 (5)
:: Augustus 2014 (4)
:: Juli 2014 (3)
:: Juni 2014 (5)
:: Mei 2014 (6)
:: April 2014 (3)
:: Maart 2014 (7)
:: Februari 2014 (6)
:: Januari 2014 (6)
:: December 2013 (8)
:: November 2013 (6)
:: Oktober 2013 (5)
:: Augustus 2013 (6)
:: Juli 2013 (5)
:: Juni 2013 (5)
:: Mei 2013 (5)
:: April 2013 (6)
:: Maart 2013 (6)
:: Februari 2013 (5)
:: Januari 2013 (10)
:: December 2012 (8)
:: November 2012 (9)
:: Oktober 2012 (5)
:: Augustus 2012 (5)
:: Juli 2012 (7)
:: Juni 2012 (5)
:: Mei 2012 (7)
:: April 2012 (8)
:: Maart 2012 (7)
:: Februari 2012 (4)
:: Januari 2012 (8)
:: December 2011 (6)
:: November 2011 (7)
:: Oktober 2011 (6)
:: Augustus 2011 (7)
:: Juli 2011 (7)
:: Juni 2011 (5)
:: Mei 2011 (9)
:: April 2011 (7)
:: Maart 2011 (6)
:: Februari 2011 (7)
:: Januari 2011 (7)
:: December 2010 (8)
:: November 2010 (9)
:: Oktober 2010 (9)
:: Augustus 2010 (7)
:: Juli 2010 (7)
:: Juni 2010 (9)
:: Mei 2010 (10)
:: April 2010 (7)
:: Maart 2010 (12)
:: Februari 2010 (11)
:: Januari 2010 (14)
:: December 2009 (13)
:: November 2009 (10)
:: Oktober 2009 (10)
:: September 2009 (13)
:: Augustus 2009 (11)
:: Juli 2009 (9)
:: Juni 2009 (11)
:: Mei 2009 (12)
:: April 2009 (14)
:: Maart 2009 (13)
:: Februari 2009 (15)
:: Januari 2009 (17)
:: December 2008 (17)
:: November 2008 (19)
:: Oktober 2008 (14)
:: September 2008 (17)
:: Augustus 2008 (16)
:: Juli 2008 (17)
:: Juni 2008 (16)
:: Mei 2008 (13)
:: April 2008 (18)
:: Maart 2008 (22)
:: Februari 2008 (17)
:: Januari 2008 (21)
:: December 2007 (20)
:: November 2007 (23)
:: Oktober 2007 (25)
:: September 2007 (17)
:: Augustus 2007 (17)
:: Juli 2007 (21)
:: Juni 2007 (26)
:: Mei 2007 (27)
:: April 2007 (26)
:: Maart 2007 (3)