Poezie Doris Dorné
 
 

Maandelijks Archief: NOVEMBER 2019


10.11.19
'Een vingerafdruk van verdriet' door Manu Keirse


November is de 'verdriet' maand.  Jaarlijks kent de interesse voor mijn teksten in deze periode een opflakkering.  Soms krijg ik de vraag om iets te schrijven, soms (zoals laatst in Oudenaarde) de vraag om teksten te brengen en méér dan eens word ik dan aangesproken over vervlogen tijden, toen we eind november, tien jaar lang, een bloemenverkoop hielden in herinnering aan Benjamin.  Het is een feit, dat praten over verdriet, pijn en gemis, voor velen blijkbaar makkelijker ligt in deze periode van het jaar.  Natuurlijk, op 1 november valt Allerheiligen, de dag van de doden, waarop we massaal gestorven geliefden in de bloemen zetten, een 'trieste' maand gegeven.  Over verdriet praten, is sowieso iets waar mensen met een grote boog omheen lopen.  Gelukkig is er dus de maand november, waarin het wel mag, kan en zelfs moet.  Straks zijn we december, de feestmaand.  We moffelen vlug al wat verdriet heet weg.  Tranen en pijn maken plaats voor Sint, Kerst en Nieuw.  Gedaan met treuren, let's party! Januari is dan weer een nieuwe start, die de naweeën draagt van het feesten.  Februari krijgt karnaval over de vloer, maskers op en lachen maar.  Maart en april staan dan in het teken van de Paashaas.  Mei is ontluikend nieuwe begin, juni het langverwachte zomeren, juli en augustus vakantieblijheid,  september schoolpret (?) en oktober kleurt zich oranje voor het halloweengebeuren.  Zo zie je maar, slechts in november is er plaats en tijd voor openlijk verdriet.  Jaren geleden schreef Manu Keirse, bekend rouwtherapeut, het boekje 'Een vingerafdruk van verdriet'.  Bij toeval vernam ik (via de kapster van Zus), dat er één van mijn teksten een plaatsje gekregen had in deze uitgave.  Mijn korte gedicht is ondertussen, via dat boekje, door de jaren heen echt een eigen leven gaan leiden.  Vooral in Nederland, waar ze veel meer openstaan voor verdriet, wordt het heel vaak gebruikt.  Ondertussen kwam er ook een Duitse versie en nu, in januari, gaat het in Franse druk (eergisteren mailtje ontvangen van de uitgeverij).  Het boekje van Manu Keirse geeft mijn tekst dus de kans, om diepe hartenpijn te vertalen op zijn 'Belgs': in het nederlands, duits en frans.  Dikke dankjewel, voor de erkenning en waardering, Manu!

 

die éne dag

van

die éne maand

 

misschien

viel er een traan

bij een graf

 

misschien

was het even slikken

aan de strooiweide

 

tussen massaal

geplaatste bloemen

zachtjes zuchten

 

zonder woorden

met gesnoerde mond

sluimerend verdriet

 

gewoon gesluierd laten

 

Doris Dorné - 2019

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



gepost door admin 10.11.19 16:53 | permalink | reacties (0) | General
03.11.19
over 'herdenken' en 'halloween' ...


De herfstvakantie nam een aanvang met een herdenkingsmoment in Oudenaarde.  Enkele weken geleden kreeg ik de vraag, om voor dit moment, ingericht door het Huis van de Mens, enkele teksten te brengen, afgewisseld met een muzikaal intermezzo.  Het leek me wel wat, in deze periode, waar verloren geliefden op het voorplan staan, nog eens met mijn schrijfsels naar buiten te komen.  Het muziekluik zou verzorgd worden door 'Unexpected visitors'.  Een kijkje op hun website gaf de doorslag.  Prachtige muziek!  De gekozen liedjes sloten ook aan bij het thema 'herdenken' en dus automatisch ook bij mijn teksten.  Het was heerlijk herfstweer toen we vorige zondag richting Oudenaarde reden en zonder problemen het kasteel vonden, waar het Huis van de Mens voet aan de grond heeft.  Het park rondom was adembenemend mooi.  Ik had wel wat stress voor het brengen van mijn teksten, schrijven is één ding, maar voordragen is nog iets anders.  't Is niet omdat pen en papier je liggen, dat je ook woordkunstenares bent.  De opkomst was niet groot.  Ik vond het een beetje sneu voor de twee inrichtende, super sympathieke dames.  Ze hadden zo hun best gedaan, om zachte glans te geven aan dit herdenken.  Zo'n dertig à veertig man/vrouw namen plaats in de kleine, maar knusse ruimte.   Het gebeuren ging een beetje voorbij aan de èchte doelgroep, mensen met verdriet. Nog maar eens een bewijs, dat niet iedereen openstaat voor het naar buiten komen met pijn en gemis.  Maar ... teksten en muziek klopten en maakten het geheel tot mooi.  Muzikanten en ik tevreden, de dames van het Huis van de Mens tevreden ... méér moet dat niet zijn.  Later op de avond pikten we twee kleinkids op voor een halve week logeren aan de zee.  Ze sliepen allebei als roosjes, toen we de thuishaven bereikten.  Ze gingen van de auto recht in hun bedje, zonder enig protest.  Zo kon de halloweenweek beginnen.  Onze eerste uitstap bracht ons de volgende dag in Dreamland, voor onze kleinzoon een uitstap evenwaardig aan Plopsaland.  Sinterklaas in popvorm wachtte ons op in de inkom, geflankeerd door een rij kerstbomen met daarnaast een skelet en een paar spoken in halloweenmodus!  Een mens kan het bijwijlen niet meer behappen, laat staan dat kinderen het kunnen.  Eventjes voordien had ik dikke binnenpretjes met mijn twee kleinkoters op de achterbank.  Minimeisje nam met speelgoedgsm zogezegd foto's van haar broer met flashy zonnebril.  Ik stuur ze door naar ... (het liefje van kleinzoon sedert de eerste kleuterklas), hoorde ik haar zeggen.  Ja, antwoordde broer, zeg haar maar dat ik 105 likes heb.  Zeven en vijf zijn ze, de lach kriebelde in mijn keel, maar ik hield me in.  Zo schattig toch, ik moet me zeker eens zo'n swipegeval aanschaffen, straks been ik ze niet meer bij, de kleuterjeugd.  Dinsdag bleek de halloweentocht in de kinderboerderij volledig uitverkocht.  Beetje sneu, want als dichtste buren zouden we misschien toch eens een ticket in de handen gestopt mogen krijgen.  Op de vraag van Manlief, of er echt geen twee kindjes ten optelle bij konden, kwam een negatief antwoord.  Niet dat onze kadetten er het hart van in waren, ze hebben er zelfs nooit naar gevraagd.  We zijn dan maar naar de speeltuintjes getrokken.  Een eindje fietsen doet ook al eens deugd.  Woensdag was stranddag.  Er stond een fris windje, maar op en af de kliffen lopen zorgde voor de nodige warmte.  Ook het hartjes tekenen in het zand kreeg hun goedkeuring.  De pret kon niet op.  In de winkelstraat bleek die dag halloweenanimatie voorzien.  Een verloren gelopen orkestje, een eenzame steltloper en een enge clown, vormden het scenario.  Kleinzoon is niet happig op elke vorm van verklede mens, laat staan op de engerds van dit moment.  Een ballon was dus niet aan hem besteed, terwijl zus er wel ééntje wou.  Hij en ik gingen op veilige afstand op een bankje zitten, terwijl Echtgenoot de opdracht kreeg, om met ons minimeisje in de wachtkring te gaan staan.  Hij kwam ons zeggen, dat het wel een half uurtje wachten zou worden, maar dat mocht volgens mij geen obstakel zijn.  Ik had echter buiten die engerd gerekend!  Opeens ging ons minimeisje hartverscheurend aan het huilen.  Bleek er een ballon gesprongen te zijn en toen had 'die enge clown' met zijn vinger het teken van 'kopje kleiner gemaakt'.  Dàt was er dus ver over voor onze jongste!  Bovendien was haar ballon op haar verjaardagsfeestje ook ontploft, huilde ze.  Hoeveel tegenslag kun je hebben als vijfjarige?  Ik paaide haar met de belofte, dat er thuis ook ballons waren.  Hele mooie met bloemen.  Het was stil op de achterbank tijdens de terugrit.  Bij het uitstappen vroeg ik haar of het al wat beter ging.  Ja, zei ze met een klein stemmetje, die enge clown is al een beetje uit mijn hoofdje.  Ik smolt van grootouderliefde en verwenste alle enge clowns naar Halloweenland!  Een roze ballon met witte bloemen deed al snel het verdriet vergeten, maar eens weer bij papa en mama bleken ze allebei toch zwaar onder de indruk van het gebeurde.  In het vervolg lopen we nog met een grotere cirkel om dit enge feest heen en dat vooral ook voor mijn eigen gemoedsrust.

 

ze lopen

als een skelet

 

ze grijnzen

als de dood

 

dragen de weeë geur

van sterven

 

bloeden uit

dichtgenaaide monden

 

huilen dierlijk

in donkere nacht

 

maar op het feest

van de vermomden

  

gruwt vaak de angst

voor griezelen

 

laat doden en heksen

in stilte rusten

 

de wereld draait

al gek genoeg met ...

 

Sinterklaas

Kerstman

&

Paashaas

 

 

 

Doris Dorné - 2019

   



gepost door admin 03.11.19 17:32 | permalink | reacties (0) | General
 
:: November 2019 (2)
:: Oktober 2019 (3)
:: Augustus 2019 (3)
:: Juli 2019 (3)
:: Juni 2019 (4)
:: Mei 2019 (3)
:: April 2019 (4)
:: Maart 2019 (6)
:: Februari 2019 (4)
:: Januari 2019 (5)
:: December 2018 (6)
:: November 2018 (9)
:: Oktober 2018 (29)
:: Augustus 2018 (1)
:: Juli 2018 (3)
:: Juni 2018 (4)
:: Mei 2018 (2)
:: April 2018 (5)
:: Maart 2018 (7)
:: Februari 2018 (3)
:: Januari 2018 (6)
:: December 2017 (5)
:: November 2017 (3)
:: Oktober 2017 (4)
:: Augustus 2017 (6)
:: Juli 2017 (3)
:: Juni 2017 (5)
:: Mei 2017 (7)
:: April 2017 (3)
:: Maart 2017 (6)
:: Februari 2017 (6)
:: Januari 2017 (9)
:: December 2016 (10)
:: November 2016 (7)
:: Oktober 2016 (19)
:: September 2016 (17)
:: Augustus 2016 (23)
:: Juli 2016 (20)
:: Juni 2016 (22)
:: Mei 2016 (28)
:: April 2016 (26)
:: Maart 2016 (29)
:: Februari 2016 (29)
:: Januari 2016 (31)
:: December 2015 (4)
:: November 2015 (5)
:: Oktober 2015 (1)
:: Augustus 2015 (2)
:: Juli 2015 (2)
:: Juni 2015 (2)
:: Mei 2015 (4)
:: April 2015 (2)
:: Maart 2015 (5)
:: Februari 2015 (3)
:: Januari 2015 (5)
:: December 2014 (4)
:: November 2014 (3)
:: Oktober 2014 (5)
:: Augustus 2014 (4)
:: Juli 2014 (3)
:: Juni 2014 (5)
:: Mei 2014 (6)
:: April 2014 (3)
:: Maart 2014 (7)
:: Februari 2014 (6)
:: Januari 2014 (6)
:: December 2013 (8)
:: November 2013 (6)
:: Oktober 2013 (5)
:: Augustus 2013 (6)
:: Juli 2013 (5)
:: Juni 2013 (5)
:: Mei 2013 (5)
:: April 2013 (6)
:: Maart 2013 (6)
:: Februari 2013 (5)
:: Januari 2013 (10)
:: December 2012 (8)
:: November 2012 (9)
:: Oktober 2012 (5)
:: Augustus 2012 (5)
:: Juli 2012 (7)
:: Juni 2012 (5)
:: Mei 2012 (7)
:: April 2012 (8)
:: Maart 2012 (7)
:: Februari 2012 (4)
:: Januari 2012 (8)
:: December 2011 (6)
:: November 2011 (7)
:: Oktober 2011 (6)
:: Augustus 2011 (7)
:: Juli 2011 (7)
:: Juni 2011 (5)
:: Mei 2011 (9)
:: April 2011 (7)
:: Maart 2011 (6)
:: Februari 2011 (7)
:: Januari 2011 (7)
:: December 2010 (8)
:: November 2010 (9)
:: Oktober 2010 (9)
:: Augustus 2010 (7)
:: Juli 2010 (7)
:: Juni 2010 (9)
:: Mei 2010 (10)
:: April 2010 (7)
:: Maart 2010 (12)
:: Februari 2010 (11)
:: Januari 2010 (14)
:: December 2009 (13)
:: November 2009 (10)
:: Oktober 2009 (10)
:: September 2009 (13)
:: Augustus 2009 (11)
:: Juli 2009 (9)
:: Juni 2009 (11)
:: Mei 2009 (12)
:: April 2009 (14)
:: Maart 2009 (13)
:: Februari 2009 (15)
:: Januari 2009 (17)
:: December 2008 (17)
:: November 2008 (19)
:: Oktober 2008 (14)
:: September 2008 (17)
:: Augustus 2008 (16)
:: Juli 2008 (17)
:: Juni 2008 (16)
:: Mei 2008 (13)
:: April 2008 (18)
:: Maart 2008 (22)
:: Februari 2008 (17)
:: Januari 2008 (21)
:: December 2007 (20)
:: November 2007 (23)
:: Oktober 2007 (25)
:: September 2007 (17)
:: Augustus 2007 (17)
:: Juli 2007 (21)
:: Juni 2007 (26)
:: Mei 2007 (27)
:: April 2007 (26)
:: Maart 2007 (3)