Poezie Doris Dorné
 
 

Maandelijks Archief: DECEMBER 2013


31.12.13
2014


 
 
aan al mijn 'blezertjes'
voor de 365 nog onbeschreven dagen :
 
 
door de magie van ...
 
een berg verzet
een grens verlegd
 
jezelf
 
sterker weten
dan gedacht
 
... in 2014!
 
Doris
 
 
 
 


gepost door admin 31.12.13 20:52 | permalink | reacties (1) | General
30.12.13
in zicht


Nog één dag te gaan en dan klokken we 2013 af, waarna het tellen herbegint bij de één van 2014.  Gezien wij al heel lang geen feestvierders meer zijn, maar misschien waren we dat wel nooit, zal de overgang hier in alle rust verlopen.  Lekker in de zetel, soezen, boekje lezen, televisie verwensen omdat de voorgeschotelde programma's onze smaakpapillen niet strelen. Of er om middernacht veel vuurwerk zal knallen, is nog maar de vraag.  Hier en daar is er mogelijkheid tot een 'gasboete' bij het onsteken van privé aankopen.  Dat wordt dus oppassen geblazen.  Misschien zal ik bij het horen knetteren even naar buiten lopen, maar voor hetzelfde geld blijf ik lui in mijn fauteuil hangen en laat ik alles gewoon aan me voorbijgaan.  Neen, ik zie me mezelf niet verplaatsen naar de lokale markt, waar stevige feestvierders (en ook stille genieters) een afspraak hebben, om In elkaars gezelschap af te tellen naar klokslag middernacht.  Waarna ze elkaar om de hals vallen en klinkende klapzoenen uitdelen, ook al gunnen ze elkaar op doordeweekse dagen het licht in de ogen niet.  Maar ja, na menig apéritiefje, een aantal glaasjes wijn en een koffie mét toe, ziet de wereld en zijn bewoners er roziger uit dan een pas geschrobd biggetje.  Ik vraag me af, waar en wanneer ik de goesting, om dat moment met anderen te delen, verloor.  Misschien heb ik het ook nooit gehad, dat gekke, dat onbezonnen zijn, dat elkaar om de hals vliegen.  Bovendien heb ik na één portootje een kop als een pioen en na twee biertjes, bij het ontwaken de aanzet tot een kater.  Alhoewel, blijkbaar kan mijn gestel zonder moeite vijf kriekjes de baas (deze zomer ondervonden),  bij wijze van uitzondering.  Dus doen we maar gewoon, want gewoon is hier al gek genoeg.
Niettegenstaande het feestgedruis mij onverschillig laat, wil ik iedereen die zich morgenavond met veel élan van oud naar nieuw gooit, een fantastische tijd toewensen!   


gepost door admin 30.12.13 18:57 | permalink | reacties (0) | General
26.12.13
kerstman, kerstboom, kerstcadeautjes ...


Oef, de eerste feesthindernis is genomen!  Vandaag tweede kerstdag, is het even uitblazen en bekomen.  Kerstdiner, kerstgeschenken, kerstbomen, kerstballen, kerstmannen, kersttaarten ... allemaal leuk, maar geef mij toch maar het saaie, gewone alledag.  Niet dat zo'n periode geen charmes heeft.  Ik hou er van om op jacht te gaan naar een passend cadeautje voor elk van hen, die me nauw aan het hart liggen.  Niks leuker dan iets speciaals te vinden en beloond te worden met een groot gevoel van zelfvoldoening (dat is al het halve werk, de andere helft komt als diegene voor wie het bedoeld is, ook nog eens blij en tevreden lijkt).  We reden gisteren naar Zus en schoonbroer Nico toe, maar niet vooraleer we halt gehouden hadden bij nichtje Caro en Kristof, die sedert korte tijd in een eigen stek wonen.  Een gelegenheid, om ook Moeder eens te tonen waar haar kleindochter nu huist.  Wij strandden als eersten, gevolgd door Zus en Co en niet veel later Zoonlief, Veerle en kroost.  Na een rondleiding in het nieuwe nestje, kregen we bubbels en hapjes.  Een toast op hopelijk veel geluk in hun 'eigendom'!
Daarna ging het richting Oostakker, waar Schoonbroer Nico de vlam in de barbecue stak. 
't Is eens iets anders, barbecuen met Kerst.  Gelukkig viel het weer mee, zacht en zonnig, zodat de heer des huizes geen kou moest lijden of doornat werd. Eten werd er binnen gedaan, daarvoor was het toch ietsje te fris buiten.  Prinsesje had enkel oog voor de kerstcadeautjes, terwijl kleine Koning Arthur zich daar bitter weinig van aantrok, maar wel zijn zus lastig viel bij het spelen.  Tja, dat ventje is nog geen twee, maar weet al van aanpakken.
's Avonds net terug van weggeweest, toen onze buurvrouw belde met de mededeling, dat ik bij haar een kaasschotel mocht halen, die ze op overschot had, waardoor wij de komende dagen, in de aanloop naar 'nieuw', dagelijks een portie gekregen kaas met smaak zullen verorberen. 
Nog een stukje 2013 te gaan en dan trekken we ook daar weer een streep onder en doen we gewoon verder.   


gepost door admin 26.12.13 14:37 | permalink | reacties (0) | General
17.12.13
twintig jaar ...


Weer een jaartje ouder, jouw sterfdatum.  Twintig nu al, een mensenleven verder zonder jou.  Een grijze dag toen, een grijze dag vandaag.  Niet te verwoorden, hoe de beelden van toen van geen wijken willen weten en hoe ik me zelfs het lawaai van een machine buiten herinner op het ogenblik van jouw sterven en het besef: hier binnen houdt een klein leven op, maar daar draait het leven gewoon door en  hoe we zelf, op automatische piloot, de dingen deden, die moesten gedaan.  Ik voel de verslagenheid in huis, de familie en vrienden, die geen woorden vonden voor dat allesoverheersende verdriet.   Broer, toen twaalf, die thuiskwam van zijn laatste examen in zijn eerste middelbaar en jou nog zo veel te zeggen had, maar de kans niet meer kreeg. Zo zijn we nu al twintig jaar onderweg, elk op onze manier, maar allemaal zonder jou.  Er was vandaag veel kostbare warmte in huis.   Tientallen witte rozen sieren de woonkamer, tientallen kaartjes kregen een plaatsje op de kast, verschillende berichtjes gedropt in mijn mailbox.  Het voelt als een wollen wikkeldeken.  Ik wens alle ouders, die hetzelfde verdriet torsen, evenveel warmte en vriendschap toe, omdat het zo belangrijk is je kind niet vergeten te weten.
 
twintig jaar ... zonder jou
 
van jong verdriet
tot oud volwassen
de pijn niettemin
bestand tegen het
rimpelen en krimpen
 
blijken de beelden
scherp afgetekend
en intens van kleur
ook nu nog slechts
een diepe zucht geleden
 
het lange voorbij
gebrandmerkt in mij
is zonder vervagen
door de tijd heen
steeds vandaag gebleven
 
Doris
 
 
 
 


gepost door admin 17.12.13 22:32 | permalink | reacties (1) | General
14.12.13
de blues geblazen


Donderdagavond mochten we op sleeptouw met Echtgenoot.  Al enkele dagen een jaartje ouder en een rimpeltje méér, nam hij mij en onze vrienden, Ronny en Claire, als traktatie mee naar een bluesoptreden in Bredene. Bij aankomst bleek het op de parking te krioelen van de politiewagens.  Het leek wel of er een overval had plaatsgevonden, maar natuurlijk ging het gewoon om een plaatselijke BoBcampagne.  De politiemensen zelf hadden blijkbaar niet zo'n grote toeloop verwacht en kwamen bij wijze van spreken bijna handen tekort.  Manlief mocht eerst alle benodigde papierwerk tonen en daarna zijn longinhoud leeg blazen in zo'n alcoholtester.  Of hij wist hoe het moest?  Neen, want hij had in zijn vierenzestigjarig leven nog nooit moeten blazen, maar het ging hem goed af.  Als beloning was er de nieuwe BoBsleutelhanger.  Zo telden alle gewaarschuwde bezoekers voor de bluesavond dus voor twee en werd er met mate gedronken.  Je weet maar nooit of de brigade er nog zou staan, na afloop van het optreden.  De zaal zat stampvol met bluesfanaten, meestal grijzende hoofden.  Het rookgordijn, dat werd opgetrokken tot creatie van een bluesy sfeertje, sloeg op een gegeven ogenblik zowat op hol.  De rookmachine zette er zo'n vaart achter, dat het ding (en de rook) wel in overdrive leek.  De muziek was schitterend.  De mannen die speelden zijn dan ook van de jongsten niet meer, maar doorleefd zoals de muziek die ze brengen. Het werd een aangename avond.  Op de terugweg bleven we van verdere BoBcampagnes gespaard en na enkele niet te vermijden wegomleidingen, zetten we onze vrienden thuis netjes terug af. 
Ondertussen naderen Kerst en Nieuw met rasse schreden.  Pakjestijd dus!  Vandaag samen met Fabienne gewinkeld in De Panne.  Het viel me op, dat er weinig koopdrukte was.  Tja, de Sint is zijn hielen nog niet gekeerd of de Kerstman komt al in zicht.  Ai,ai, ai, die arme geldbeugeltjes! 


gepost door admin 14.12.13 18:44 | permalink | reacties (0) | General
11.12.13
over bekende baarden


Hij is al weer 'passé' de goedheilig bebaarde man.  Tonnen geld spendeerden liefhebbende ouders, grootouders, tantes en nonkels, nichtjes en neefjes aan één of méér van de vele uitverkoren speelgoedfavorieten, door ijverige en grijpgrage kinderhandjes tot verlanglijstje geknipt en gekleefd.  Prinsesje raakte er even het noorden door kwijt, niet begrijpend hoe die oude Sint zo veel adressen kon aan doen om overal kadootjes neer te poten voor haar.  Het werd haar zelfs een beetje te veel, het maakte haar triest en dat mag dus echt niet de bedoeling zijn van het kinderfeest.  Blijkbaar is het zelfs voor een vierjarige soms ook een beetje te veel van het goede.  Twee dagen na datum, mocht ze hier komen piepen wat er in het genoemde schoentje was gevallen.  De dozen van Friends Lego vielen wel in de smaak, maar ze merkte toch fijntjes op, dat de gevraagde boot van het genoemde merk er niet bij was.  Waarschijnlijk had de Sint haar brief niet goed gelezen of was de voorraad boten uitgeput of (en zo zal het wel zijn) had schrijfster deze verkeerd gedacht bij het aankopen van de dierenkliniek.  Die boot komt nog wel eens, zei Mama Veerle.  Ja, was het direkte antwoord van ons Minimeisje, met kerstmis onder de kerstboom!  Ik zeg het je, de vierjarigen van vandaag zijn geen kleine kinderen meer. Toch eventjes ter info meegegeven, dat de bebaarde kerstman geen plannen koesterde om speelgoed mee te brengen.  Neen, we laten die twee mannen niet in elkanders vaarwater lopen, vliegen of varen.  Prins Arthur had nog geen lijstje, dus maakte het niet uit wat er in zijn minischoentje lag.  Het werd de piraten duplodoos.  Schattig om zien, hoe hij onmiddellijk het kanon op het piratenschip wist te hanteren en hoeveel plezier hij ermee had. 
Na de Sinterklaasperikelen is het nu dus de beurt aan de kerstman/kerstboom.  Niets leuker dan voor elk een passend geschenkje te vinden, waarmee ze dan nog blij zijn ook.  Want wie kun je nu nog écht tevreden stellen, vraag ik me soms af.  We hebben allemaal al zo veel en worden alsmaar kieskeuriger.  Het ergste is nog, dat we onze onvrede niet meer verstoppen, maar gewoon tonen, dat we niet bepaald enthousiast zijn over wat we krijgen.  Nooit meer kontent, nooit meer dankbaar, terwijl kerstmis toch een andere bedoeling moet hebben.  Gisteren reden we tot bij Ikea, waar het superdruk was.  Tja, er bleek een kerstboomstormloop aan de gang.  Eén exemplaar van zo'n twintig euro kopen, gaf recht op een aankoopbon van vijftien euro.  Veel kerstboomlustigen gingen dus naar huis met een boom van nog geen vijf euro.  Of zoals de dame voor ons aan de kassa het verwoordde: 't is bijna goedkoper van een boom te kopen dan van er géén in huis te halen.  Echtgenoot en ik waren niet onder de indruk, we kochten géén boom!
Wel twee zeteltjes voor onze oogappeltjes.  Bij het inkijken van het Ikeaboekje had Prinsesje maanden geleden eens gezegd: dat zou ik nog eens graag willen, zo'n zeteltje.  Om huiselijke onvrede te vermijden kozen we een rood voor haar en een blauw voor haar broer.  Geen legoboot dus onder de kerstboom, de Sint mag gerust zijn.
 


gepost door admin 11.12.13 17:08 | permalink | reacties (0) | General
06.12.13
de storm van Sinterklaas


Er hangt turbulentie in de lucht!  Vorige dinsdag zorgde een muur van mist voor een kettingbotsing van jewelste.  Tal van wagens werden tot schroot herleid.  Geplet tussen de mastodonten vrachtwagens, bleken er naast die immens wagenmiserie, gelukkig tal van mensen wonder boven wonder, ongedeerd.  Krantenfoto's en televisiebeelden schotelden een realiteit voor waarvan de haren je ten berge rezen.  Toen ik een dag later de autostrade naar Gent nam, reden ook die beelden met me mee.  Een mens voelt zich toch minder en minder veilig tussen al die drukte op de snelwegen.  En ... hoe zeldzamer het rijden van lange afstanden wordt, hoe groter de bibber groeit.  Uiteindelijk toch met een diepe zucht heelhuids in Oostakker beland. 
Beetje geshopt met Zus.  De kledingbon, vorig jaar gekregen van mijn metekindje Scarlet voor mijn Kerstmis, eindelijk verzilverd.  Altijd fijn zo'n geschenk, je kunt rustig de tijd nemen en wachten tot je iets naar je gading vindt.  's Middags eens tot in het nieuwe nestje van nichtje Caro en Kristof gereden en een uiterst minieme bijdrage geleverd aan nog uit te voeren werken.
Morgen verhuizen ze hun hebben en houden naar hun eigen woonst.  't Geeft toch altijd een voldaan gevoel een stek bijna van jezelf.  En al lijkt de tijd van maandelijks de lening afkorten heel lang, de jaren vliegen en voor je het weet is dat hoopje baksteen je eigendom en kun je met een gerust hart en een zucht van verlichting eindelijk gratis wonen.  Natuurlijk ben je zelf dan ook een heel stuk ouder, maar ja, een mens kan niet alles hebben.  Later die middag toch in alle vroegte, nog voor het helemaal duister werd, terug huiswaarts gereden en zonder kleerscheuren met de voetjes op eigen bodem beland.
Gisteren dan alle hens aan dek voor de met veel tamtam aangekondigde storm van Sinterklaas. Blijkt die man toch niet van enige zonde gespeend te zijn.  Het grote alarm voor zware windstoten in samenhang met springtij, verdrong de crash in dichte mist van de eerste plaats in het nieuws.  Er werden ons de ganse dag dramatische beelden opgedrongen van de grote overstroming in 1953 en ik voelde het water al aan mijn lippen staan.  Samen met mijn hier door de jaren heen geoogst watertrauma, bleek dat goed voor een bijna slapeloze nacht.  Een gewaarschuwd mens telt voor twee!  Gelukkig bleven we van alle natte ellende gespaard, iets wat ze in Engeland en Schotland niet kunnen zeggen.  Vandaag wilde de wind nog van geen liggen weten en deze namiddag bleek er weer springtij te zijn, alert blijven was dus de boodschap.  Chapeau voor alle diensten, die meewerkten aan het leggen van duizenden zandzakjes.  De radio meldt momenteel, dat alle gevaar geweken is en dat we weer op onze twee oortjes kunnen slapen.  Alleen de stranden moeten nu aangepakt worden, wegens getormenteerd door water en wind.  Oef!  Moet er nog zand zijn?


gepost door admin 06.12.13 16:31 | permalink | reacties (0) | General
03.12.13
een lekker etentje en een leuk dagje Limburg


Een regionaal boekje vermeldde enkele opendeurdagen bij kunstenaar Piet Stockmans.  Enkele jaren terug kocht ik op de St. Bernardus één van zijn fameuze blauw/wit schalen en dat voor een habbekrats.  Verschillende reportages in kranten en tijdschriften verder, wist ik deze man een kunstenaar met naam en faam.  Hoera, ik had zonder er weet van te hebben, een prijzig kunstwerk op de kop getikt (dacht ik toch)!  Die opendeurdagen deden bij mij het plan groeien, om eens af te zakken tot bij onze vrienden Lut en Frans in Houthalen, want ook Lut bleek best zin te hebben in een bezoekje bij de man zelve.  Ik kreeg van haar overigens, nog niet zo lang geleden, drie Stockmantheelichtjes cadeau.  Zondagmorgen reden we een vlekkeloos parcours richting Limburg.  De snelweg lag er rustig bij, een verademing.  Weinig verkeer en slechts hier en daar een zeldzame vrachtwagen op onze route.  Lut had weer haar best gedaan in de keuken, de gedachte aan mijn minieme culinaire vaardigheden, deed het schaamrood naar mijn wangen stijgen bij het zien en proeven van het voorgeschotelde lekkers.  Kort na de middag trokken we naar de C-mine locatie, waar vernoemde kunstenaar woont, creëert en werkt.  Indrukwekkend!  De oude steenkoolmijn van Genk herbergt nu een bioscoop met verschillende zalen, tal van kunstenaars vinden er hun stek en je kan er terecht voor een hapje en een drankje.  Bij Piet Stockmans stond een rondleiding met gids op het programma, daar gingen we dus voor.  Niks voor niks blijkbaar, want het kostte ons zeven euro per persoon.  Hadden we onze zinnen op een bezoek aan het atelier gezet, dan bleek die rondleiding enkel en alleen te bestaan uit een uiteenzetting over het reilen en zeilen van kunstenaars werk.  De dame in kwestie deed dat uitstekend, al was ze ziek.  Anderhalf uur vertelde ze over hoe de stukken Stockmansporcelein gemaakt werden, over de afwerking, het procédé.  Over topchefs, die serviezen komen bestellen voor hun sterrenrestaurants.  Ze leerde ons ook, dat mijn bewuste schaal en theelichtjes geen Piet Stockmans zijn, maar Pieter Stockmans (een studio waarin jonge kunstenaars hun talenten bundelen onder de naam Pieter S.).  Een echt kunstwerk is gehandtekend door de Meester himself met 'Piet S.' en bleek onze normen van 'betaalbaar' ver te boven te gaan.  Dat heb je met 'seniorenportemonnees'.  Ook de Pieter Stockmannetjes bleken niet echt goedkoop.  Zo stelde ik vast, dat mijn drie theelichtjes van amper vijf centimeter hoog, maar wel in de befaamde wit/blauw uitvoering, zo'n zestig euro (2500 oude belgische  frankskes),   vertegenwoordigen.  Ik bekijk ze nu met andere ogen, zal ze koesteren als kuikentjes op een nestje.  Mag er niet aan denken, dat ik er ééntje breek.  De schaal, netjes opgeborgen in zijn houten kistje is blijkbaar goed voor zo'n zestig naar tachtig euro.  Veel geld, voor iets dat geen beperkte oplage kent.  Met spijt moet ik bekennen, dat enige ontgoocheling mijn deel was, toen we de hoge poort weer buitenstapten.  Het was het gevoel van 'commercieel', dat ons een beetje op de maag lag.  Waarna we een drankje nuttigden in 'de bunker' van een steenkoolmijnbrasserie en daarna de kunstige verlichting bewonderden, die de site tot een feeëriek decor schilderde.  Terug bij Lut en Frans waren er frietjes met stoofcarbonades.  Lekker!  De terugreis verliep zonder hindernissen en twee uur later stonden we weer op eigen bodem.
De avond voordien waren we ook al uithuizig.  Op uitnodiging van Ellenlief en Raf, mochten we voor een etentje naar Zedelgem.  Onze overbuurtjes Annie en Alain, gelukkige ouders van Ellen, reden met ons mee.  Kleine Warre was de ster van het plein.  Donkere kijkers, donkere krullen en putjes in de wangen, dat wordt later een Casanova!  De steengrill was superlekker en er werd wat afgelachen.  Als toetje was er de zelfgemaakte tiramisu van Ellen en het straciatelli ijs waar Raf het water van in de mond kreeg.  Deze 'ijsverslinder' zal nog lang kunnen genieten van die lekkernij, want hij had er voor alle zekerheid genoeg meegebracht (nietwaar Rafke?).
Een fijn weekend, waarvan we met volle teugen hebben genoten! 


gepost door admin 03.12.13 17:20 | permalink | reacties (0) | General
 
:: Oktober 2017 (4)
:: Augustus 2017 (6)
:: Juli 2017 (3)
:: Juni 2017 (5)
:: Mei 2017 (7)
:: April 2017 (3)
:: Maart 2017 (6)
:: Februari 2017 (6)
:: Januari 2017 (9)
:: December 2016 (10)
:: November 2016 (7)
:: Oktober 2016 (19)
:: September 2016 (17)
:: Augustus 2016 (23)
:: Juli 2016 (20)
:: Juni 2016 (22)
:: Mei 2016 (28)
:: April 2016 (26)
:: Maart 2016 (29)
:: Februari 2016 (29)
:: Januari 2016 (31)
:: December 2015 (4)
:: November 2015 (5)
:: Oktober 2015 (1)
:: Augustus 2015 (2)
:: Juli 2015 (2)
:: Juni 2015 (2)
:: Mei 2015 (4)
:: April 2015 (2)
:: Maart 2015 (5)
:: Februari 2015 (3)
:: Januari 2015 (5)
:: December 2014 (4)
:: November 2014 (3)
:: Oktober 2014 (5)
:: Augustus 2014 (4)
:: Juli 2014 (3)
:: Juni 2014 (5)
:: Mei 2014 (6)
:: April 2014 (3)
:: Maart 2014 (7)
:: Februari 2014 (6)
:: Januari 2014 (6)
:: December 2013 (8)
:: November 2013 (6)
:: Oktober 2013 (5)
:: Augustus 2013 (6)
:: Juli 2013 (5)
:: Juni 2013 (5)
:: Mei 2013 (5)
:: April 2013 (6)
:: Maart 2013 (6)
:: Februari 2013 (5)
:: Januari 2013 (10)
:: December 2012 (8)
:: November 2012 (9)
:: Oktober 2012 (5)
:: Augustus 2012 (5)
:: Juli 2012 (7)
:: Juni 2012 (5)
:: Mei 2012 (7)
:: April 2012 (8)
:: Maart 2012 (7)
:: Februari 2012 (4)
:: Januari 2012 (8)
:: December 2011 (6)
:: November 2011 (7)
:: Oktober 2011 (6)
:: Augustus 2011 (7)
:: Juli 2011 (7)
:: Juni 2011 (5)
:: Mei 2011 (9)
:: April 2011 (7)
:: Maart 2011 (6)
:: Februari 2011 (7)
:: Januari 2011 (7)
:: December 2010 (8)
:: November 2010 (9)
:: Oktober 2010 (9)
:: Augustus 2010 (7)
:: Juli 2010 (7)
:: Juni 2010 (9)
:: Mei 2010 (10)
:: April 2010 (7)
:: Maart 2010 (12)
:: Februari 2010 (11)
:: Januari 2010 (14)
:: December 2009 (13)
:: November 2009 (10)
:: Oktober 2009 (10)
:: September 2009 (13)
:: Augustus 2009 (11)
:: Juli 2009 (9)
:: Juni 2009 (11)
:: Mei 2009 (12)
:: April 2009 (14)
:: Maart 2009 (13)
:: Februari 2009 (15)
:: Januari 2009 (17)
:: December 2008 (17)
:: November 2008 (19)
:: Oktober 2008 (14)
:: September 2008 (17)
:: Augustus 2008 (16)
:: Juli 2008 (17)
:: Juni 2008 (16)
:: Mei 2008 (13)
:: April 2008 (18)
:: Maart 2008 (22)
:: Februari 2008 (17)
:: Januari 2008 (21)
:: December 2007 (20)
:: November 2007 (23)
:: Oktober 2007 (25)
:: September 2007 (17)
:: Augustus 2007 (17)
:: Juli 2007 (21)
:: Juni 2007 (26)
:: Mei 2007 (27)
:: April 2007 (26)
:: Maart 2007 (3)