Poezie Doris Dorné
 
 

Maandelijks Archief: FEBRUARI 2015


20.02.15
huisje vol


Er gebeurt nogal wat in anderhalve week mensenleven. Geen baanbrekende dingen, maar alledaagse kleinigheden, die het woordje 'genieten' méér dan waard zijn.  Het was al weer enkele maanden geleden, dat er een uitstapje naar Brugge gepland werd met vriendin Louisa. We nemen ons telkens weer voor om zo'n dingen vaker te doen, maar die beslissing lijkt steeds in het water te vallen.  Niet getreurd, de zeldzame uitjes worden er des te waardevoller door.  Zo stond vorige woensdag onze afspraak met stip op één en ging het richting 'Brugge die skone'. Noem ons gerust gewoontedieren, want we kiezen telkens voor hetzelfde traject.  De auto stallen we ondergronds midden stad, daarna trekken we naar 'ons' restaurantje.  Ons kent ons, nietwaar? Er wordt uitgebreid tijd genomen om te tafelen en bij te praten.  Halfweg de namiddag lopen we dan een stukje winkels af, maar niet vooraleer we weten voor welke films we zullen vallen in het retro bioscoopje 'Cinéma Lumière'.  De eerste filmstart was om zeventien uur dertig, dus ruimschoots tijd en gelegenheid tot wat shoppen. De rode pluchen zeteltjes nodigden ons nadien uit tot wat rust en verwachtingsvol schoven we onderuit.  De Belgische film 'Trouw met mij', over een huwelijk tussen een Belgische jongen met een Turks meisje kon ons van begin tot eind bekoren.  Prachtige film!  Chapeau ook voor de hoofdrolspeelster, die wars van elke acteerkennis (ze is kapster in het gewone leven) echt een glansrol vertolkt. Zeker een 'must', om eens naar de bioscoop te trekken. Hilarisch, teder, ontspannend ... een 'stresskiller'.  We verlieten de zaal lachend en nagenietend en dat bleef nog uren duren.  De avondfilm was van een ander kaliber.  'Der Turist' brengt het verhaal van een gezin op skivakantie, dat op het nippertje aan een sneeuwlawine ontsnapt.  Waar de moeder eerst voor haar twee kinderen zorgt, neemt de vader de benen voor het gevaar, maar niet zonder eerst zijn skibril en GSM mee te gritsen.  Je zou van minder een hekel aan je man krijgen en vooral, als hij nadien ontkent weggelopen te zijn.  Het benam ons zo wat de adem, de intensiteit van alle gevoelens, die met weinig woorden toch klaar en duidelijk werden weergegeven. Als kijker voelden we ons zo'n beetje 'voyeuristen'.  Twee films dus, die bleven hangen. Een super geslaagd dagje Brugge!  Zaterdag startte de krokusvakantie en steeg de karnavalkoorts.  Zoonlief en Co zakten af naar de kust om samen met Prinsesje en Kleine Koning Arthur een optreden van K3 bij te wonen in de Kursaal van Oostende.  Katootje Kadootje werd bij ons gestationeerd.  's Avonds bleven de oudsten slapen, want er zaten een paar logeerdagen aan zee aan te komen.  Op zondag hadden wij het jaarlijkse etentje met de vrienden van de slotraceclub.  Er zat dus niks anders op dan Zoonlief en Mama Veerle als babysitters op te vorderen. Terwijl wij genoten van het lekkers ons voorgeschoteld in ' 't Ponton', trokken zij met hun kroost richting Oostduinkerke, waar de karnavalstoet door de straten trok. Onze twee pagadders bleven tot woensdag op vakantie. Een huisje vol. We hadden geluk, de zon was van de partij.  Goed voor een namiddagje strand op maandag en een rit naar de duinen op dinsdag.  Ook de kinderboerderij kwam aan de beurt. Ze stepten en fietsten, bouwden kampen in huis, speelden fantasiespel samen en maakten bij momenten fikse ruzie.  's Avonds voor het slapengaan een ontspannend voorleesmoment voor Kleine Koning Arthur en een intens kleurmoment voor Prinsesje en mij.  Terwijl ons Minimannetje al vertrokken was naar dromenland, hadden Minimeisje en ik zowaar serieuze gesprekken.  Over kleuren met stiften of potloden, wat er dan wel het beste was.  Volgens Zoonlief werk je veel mooier met potloden en hij kan het weten, want hij studeerde vier jaar aan de academie.  En toch kleur ik liever met stiften, zei ik tegen Prinsesje. Ach , antwoordde ze, mijn Papa weet dat misschien niet, dat jij mooie gedichten schrijft met stiften.  Jawel, zei ik, maar jouw Papa leest mijn gedichten niet graag en Pet (Echtgenoot) ook niet.  't Was troostend zoals ze toen wist: ja, maar mannen willen 'coole' dingen en ze vinden gedichten helemaal niet 'cool'.  Zo weet ik het weer en ben ik gerustgesteld door mijn vijfjarige schat van een kleindochter!



gepost door admin 20.02.15 16:33 | permalink | reacties (1) | General
08.02.15
tien weken ziekenhuis


Op ziekenhuisbezoek deze namiddag.  Sedert tien weken ligt ze er nu al.  Straks wordt ze drieëntachtig, ze oogt fragiel in het vele maten te ruime kleed.  Haar pruik, symbool van waardigheid, draagt ze al een tijdje niet meer, maar de dunne, witte haarslierten zijn tot modern geknipt en ze kijkt guitig door de bril waaraan een papiertje werd bevestigd met naam van de eigenares.  Ze switchte vorige week van afdeling en hier, op de geriatrie, verdwijnen er soms dingen.  Vandaar haar naam op haar bril.  Nu al meer dan twee maanden geleden, telefoneerde ze in de vroege morgen.  Het ging haar niet, het alleen zijn werd haar teveel, angst sloop haar hoofd binnen.  Dus besliste de huisarts na een blitzbezoek, dat opname de beste oplossing zou zijn.  En zo kwam ze in het ziekenhuis terecht.  Bij eerdere consultaties was de diagnose van 'kans op Parkinson' en 'dementie' gevallen.  Twee woorden, die haar gedachten niet meer loslieten.  Had ze af en toe een beetje de bibber, dan was ze er van overtuigd dat het Parkinson was.  Vergat ze al eens welke dag we waren, dan wist ze zeker dat ze dementeerde.  En zo groeide de angst in haar, verloor ze alle zelfvertrouwen.  Wat overbleef was onzekerheid en grote schrik.  Nu, al vele weken later, zag ik van die Parkinson nog geen enkel spoor en ook van dementie heeft ze geen kaas gegeten.  Maar ... ze is bang en dat zie je.  Ondertussen houden ze haar staande met op de eerste afdeling: turnen, fietsen, tekeningen maken, blokjes spelen.  Zo is dat als je drieëntachtig bent, dan moet je nog de benen in de lucht gooien en tonen wat je allemaal nog kan.  Op de nieuwe afdeling maken ze karnavalsmaskers, schillen ze aardappelen, pellen ze uien ... een mens moet bezig blijven.  En dat is goed, maar ze hoort daar niet. Vorige nacht had ze mannelijk bezoek.  Haar visite kroop in haar bed, plaste haar slaapplaats en de kamer helemaal onder.  Je zou van minder het noorden verliezen. Gelukkig is ze nog goed bij haar hoofd en riep ze onmiddellijk de verpleging en kon ze er deze namiddag toch al om lachen.  Zo sterk is ze nog wel.  Van de dokter krijgt ze niks te horen, ze zal veel geduld moeten oefenen, maar waarvoor, dat zegt hij niet.  Als je drieëntachtig bent en in het ziekenhuis ligt, dan ben je even hulpeloos als een kind van drie.  Ze is braaf, te braaf, maar er is niemand die het echt voor haar opneemt, al heeft ze nog twee broers.  Wij kunnen en mogen het niet, ze is slechts een nicht van Echtgenoot.  En ja, wie beslissingen neemt, draagt ook de verantwoordelijkheid.  De klok in haar kamer hing scheef, waardoor het leek alsof de tijd er een uur achter liep.  Niet te verwonderen, dat de bewoners er de kluts bij kwijt raken.  Bij het afscheid raakten we met moeite buiten, een verkeerd ingetoetste code versperde ons de weg naar de gewone wereld.  De verpleegster schoot te hulp, maar wou in het bijzijn van patiënten, het cijferslot niet influisteren.  Kwestie van die avond geen ontsnappingen op haar geweten te hebben.  Achter het glas zwaaide een eenzame hand ons uit.  En nu ben ik moe, getekend door dit bezoek en het vooruitzicht ook eens in mijn ééntje op die afdeling te belanden.  Confronterend! 



gepost door admin 08.02.15 18:54 | permalink | reacties (0) | General
01.02.15
nieuw wereldburgertje


De familie kreeg een nieuw wereldburgertje in zijn rangen.  Niet te geloven, maar mijn 'kleine Zus' van toen, mag zich sedert vorige woensdag 'oma' laten noemen door haar eerste kleinzoontje Otis.  Dikke proficiat aan de kersverse, nieuwbakken ouders!  Natuurlijk moesten we dit wondertje eens van dichtbij gaan bekijken. Moeder zag het zitten om met ons mee te rijden naar het Gentse, op visite bij haar vierde achterkleinkindje.  Wij dus deze namiddag richting kraamkliniek.  Het weer zat niet echt mee.  Er stond hier een méér dan stormachtige wind, die de zee opzweepte tot wild en ontembaar.  Bovendien goot het met momenten bakken water, zodat Echtgenoot en Moeder al hun twijfels kregen of we daar wel doorheen moesten.  Ze maken ons tegenwoordig voor alles bang, maar in een beetje wilde wind en wat open hemelsluizen zag ik toch geen reden om thuis te blijven.  We zijn al angsthaas genoeg!  Al bij al viel het allemaal nog mee.  We tuften van de ene bui naar de andere, pikten hier en daar een sprankel zon en spotten zelfs een prachtige regenboog.  Allemaal dingen die je mist, als je in je zetel blijft hangen als een bange muis.  Het was een serieus eindje stappen van de parking naar de inkomhal. Komt daarbij nog, dat éénmaal de draaideur voorbij, de eigenlijke kraamkliniek bereiken ook wat wandelwerk vraagt. Vooral lastig voor Moeder, die binnenkort haar vierentachtigste op haar rekening mag schrijven, maar ze hield zich kranig. De jongste telg van de familie bleek een prachtig mannetje met grote voetjes, lange vingertjes en een fijn geboetseerd koppie. Een plaatje!  Even later kwamen ook Zoonlief en familie de kamer binnen en zorgden voor leven in de brouwerij. Prinsesje had een vlaggetje gemaakt voor de nieuwe baby en Kleine Koning Arthur had, himself persoonlijk, een knuffel gekozen voor dat minikindje. Katootje Kadootje bekeek ik het allemaal in stilte.  Vier maandjes ouder, leek ze wel een 'reusje' in vergelijking met het piepkleine, pasgeboren jongetje in mijn armen. Bijna niet te geloven, hoe op zo'n korte tijd er zich zo'n verschil kan tekenen in de groei van een baby. We keken er allemaal met verwondering naar. Morgen mag ons nieuwe wereldburgertje naar huis, om te leven, te groeien en te bloeien in een bodem van liefde en warmte.    



gepost door admin 01.02.15 19:24 | permalink | reacties (0) | General
 
:: Augustus 2017 (4)
:: Juli 2017 (3)
:: Juni 2017 (5)
:: Mei 2017 (7)
:: April 2017 (3)
:: Maart 2017 (6)
:: Februari 2017 (6)
:: Januari 2017 (9)
:: December 2016 (10)
:: November 2016 (7)
:: Oktober 2016 (19)
:: September 2016 (17)
:: Augustus 2016 (23)
:: Juli 2016 (20)
:: Juni 2016 (22)
:: Mei 2016 (28)
:: April 2016 (26)
:: Maart 2016 (29)
:: Februari 2016 (29)
:: Januari 2016 (31)
:: December 2015 (4)
:: November 2015 (5)
:: Oktober 2015 (1)
:: Augustus 2015 (2)
:: Juli 2015 (2)
:: Juni 2015 (2)
:: Mei 2015 (4)
:: April 2015 (2)
:: Maart 2015 (5)
:: Februari 2015 (3)
:: Januari 2015 (5)
:: December 2014 (4)
:: November 2014 (3)
:: Oktober 2014 (5)
:: Augustus 2014 (4)
:: Juli 2014 (3)
:: Juni 2014 (5)
:: Mei 2014 (6)
:: April 2014 (3)
:: Maart 2014 (7)
:: Februari 2014 (6)
:: Januari 2014 (6)
:: December 2013 (8)
:: November 2013 (6)
:: Oktober 2013 (5)
:: Augustus 2013 (6)
:: Juli 2013 (5)
:: Juni 2013 (5)
:: Mei 2013 (5)
:: April 2013 (6)
:: Maart 2013 (6)
:: Februari 2013 (5)
:: Januari 2013 (10)
:: December 2012 (8)
:: November 2012 (9)
:: Oktober 2012 (5)
:: Augustus 2012 (5)
:: Juli 2012 (7)
:: Juni 2012 (5)
:: Mei 2012 (7)
:: April 2012 (8)
:: Maart 2012 (7)
:: Februari 2012 (4)
:: Januari 2012 (8)
:: December 2011 (6)
:: November 2011 (7)
:: Oktober 2011 (6)
:: Augustus 2011 (7)
:: Juli 2011 (7)
:: Juni 2011 (5)
:: Mei 2011 (9)
:: April 2011 (7)
:: Maart 2011 (6)
:: Februari 2011 (7)
:: Januari 2011 (7)
:: December 2010 (8)
:: November 2010 (9)
:: Oktober 2010 (9)
:: Augustus 2010 (7)
:: Juli 2010 (7)
:: Juni 2010 (9)
:: Mei 2010 (10)
:: April 2010 (7)
:: Maart 2010 (12)
:: Februari 2010 (11)
:: Januari 2010 (14)
:: December 2009 (13)
:: November 2009 (10)
:: Oktober 2009 (10)
:: September 2009 (13)
:: Augustus 2009 (11)
:: Juli 2009 (9)
:: Juni 2009 (11)
:: Mei 2009 (12)
:: April 2009 (14)
:: Maart 2009 (13)
:: Februari 2009 (15)
:: Januari 2009 (17)
:: December 2008 (17)
:: November 2008 (19)
:: Oktober 2008 (14)
:: September 2008 (17)
:: Augustus 2008 (16)
:: Juli 2008 (17)
:: Juni 2008 (16)
:: Mei 2008 (13)
:: April 2008 (18)
:: Maart 2008 (22)
:: Februari 2008 (17)
:: Januari 2008 (21)
:: December 2007 (20)
:: November 2007 (23)
:: Oktober 2007 (25)
:: September 2007 (17)
:: Augustus 2007 (17)
:: Juli 2007 (21)
:: Juni 2007 (26)
:: Mei 2007 (27)
:: April 2007 (26)
:: Maart 2007 (3)