Poezie Doris Dorné
 
 

Maandelijks Archief: MAART 2008


31.03.08
tuindagje


Een dagje uit in onze tuin!  De ganse namiddag zat ik in de tuin te wroeten, te wieden, te snoeien.  Met de zon van de partij, een goeie boost energie opgedaan.  Iedereen profiteerde van het mooie weer, ik sloeg dan ook menig babbeltje met voorbijkomende buren en vrienden.  Eerst was er Maurits, die woont net de hoek om.  Was zijn gras aan het ontluchten en reed zijn groenafval naar de kinderboerderij vlak naast onze deur.  Even een 'stop' voor een praatje, want na de lange winter doet het deugd om de omwonenden eens in levende lijve terug te zien.  Daarna was het de beurt aan Freddy, de kunstenaar uit onze straat.  Grote bos lang, krullend haar ... de allure van een echte kunstman.  Reed net als onze vorige buurtbewoner het groen dat hij kwijt moest naar de vernoemde locatie.  Freddy is sinds vorig jaar met pensioen en vindt zijn leven nu puur genieten.  Dat belooft voor volgend jaar, als Echtgenoot op rust gaat.  Na Freddy was het de beurt aan Lucienne en Ivan, die op de wandel waren met hun hond.  Zij hadden groot nieuws, ze worden oma en opa!  Ook Ivan is sedert eind vorig jaar een thuisblijvertje geworden.  Hij was dezelfde mening toegedaan als Freddy: er is niets mooiers dan met pensioen gaan!  Ik kan het me voorstellen, genieten van elk moment van de dag, geen gehaast meer, in één woord: leven.
Ik gun het Echtgenoot van harte, maar ik zal het toch een beetje moeilijk hebben met het feit, dat ik mijn patrimonium (ons huis) elk moment van de dag zal moeten delen.  Momenteel ben ik heer en meester, doe en laat ik wat ik wil, het zal zeker aanpassen worden.  We zien wel, binnenkort kunnen we al een beetje oefenen, want vanaf half april zit Echtgenoot voor minstens één maand thuis wegens 'buiten dienst' (operatietje aan zijn linkerhand).


gepost door admin 31.03.08 19:29 | permalink | reacties (0) | General
29.03.08
gras


Er zat geen groeistop in ons buitentapijt deze winter, waarschijnlijk door het opwarmen van de aarde (???).  De vriestemperaturen waren ver te zoeken en dus bleef het gras maar groeien (dixiet Sam Gooris). Vandaag was de zon bij momenten van de partij, droog weer dus en de ideale gelegenheid om van onze wildernis een gladsgeschoren tuin te maken.  De grasmachien, die na maanden winterstop, voor het vuile werk tevoorschijn werd gehaald, sputterde niet tegen.  Het vergde nochtans de nodige energie, duw- en krachtwerk, om door het meer dan tien centimeter lange groen te geraken.  Door de vele regen de laatste dagen, was de ondergrond behoorlijk drassig en bleef het afgemaaide gras plakken en in plukjes koeken, zodat er nu en dan moest ingegrepen worden.  Na twee uur zwoegen en zweten kon ik met een big smile mijn machientje aan de kant zetten.  Ik hou er van, van gras maaien.  Goed voor een beetje uitwaaien in je hoofd, gedachten verzetten, rust en kalmte vinden in het groen en vooral de geur van pas afgereden gras opsnuiven ... zoiets is puur genieten, na maanden van binnen zitten.  Na dit werkje nam ik de fiets en reed naar Nieuwpoort Bad, even checken of alles o.k. was met Moeder.  Er stond een strakke wind, maar in het weekend ben je beter af met een stalen ros als vervoermiddel, want samen met de zon vonden de toeristen hun weg naar de zee.  Je kon er op de koppen en de auto's lopen.  Niets handiger dan een fiets waar je overal mee doorgeraakt en die geen problemen geeft bij het parkeren.  't Is maar een weet!
Velen namen in Antwerpen afscheid van Hugo Claus, schrijver en dichter, ooit gehuwd met Sylvia Kristel, nu al jaren samen met Veerle, vader van twee zonen.  Hij koos voor euthanasie, leed aan Alzheimer en vond dat het genoeg was geweest en zo niet langer kon.  De Kardinaal was niet mals voor hem in zijn Paasrede verleden week.  Lijden hoort bij het leven en sterven, volgens ons heilige man en je bent zeker geen held als je voor euthanasie kiest.  Shame on you, Kardinaal!  Mijn kind was een heldhaftig jongetje, hij kloeg nooit, ondanks de verschrikkelijke pijn, het blind worden, het volledig aftakelen.  Waar heeft een kind van zes zo'n dood aan verdiend, mijnheer de Kardinaal?


gepost door admin 29.03.08 19:51 | permalink | reacties (0) | General
28.03.08
socializing


'Socializing' klinkt gesofisticeerd hé!  Deze vrijdag was zo'n dagje.  Het begon al vanmorgen vroeg, toen ik om halfnegen (8 uur 30) Moeder ging oppikken, want ze moest naar de zieken- en vakbond.  Er stond al een bende mensen, dus terwijl zij haar beurt afwachtte, sprong ik binnen bij de cultuurdienst met enkele papieren.  Terzelfdertijd bij Brigitte van de persdienst navraag gedaan of ze mijn mailtje hadden ontvangen.  Bleek ik het oude mailadres te hebben gebruikt.  Brigitte houdt alles bij en klasseert elk artikel over wetenswaardigheden in Nieuwpoort in een persmap.  Goed voor als je mijn 'in memoriam' moet schrijven, grapte ik.  Ze kon er niet echt mee lachen.  Wat hebben mensen toch met sterven en dood?  't Is alsof je over iets vies praat, terwijl het gewoon deel uitmaakt van ons leven.  We worden toch geboren om uiteindelijk te sterven, of niet soms? Enfin, daarna terug naar de ziekenbond, waar het aantal aanwezigen al sterk geslonken was.  Jammer genoeg hadden wij de tegenslag, dat die gast voor ons drie kwartier tijd in beslag nam. Daarna even met Moeder op de markt gelopen, maar het begon te regenen en het was verre van warm.  Na de aankoop van een bos tulpen, zijn we dan maar onmiddellijk binnengesprongen bij Mario (ons wekelijkse stop).  Na twee drankjes reed ik Moeder naar huis terug, maar niet voor ik bij haar bakker had gestopt voor brood en eieren. 
In de namiddag had ik afgesproken met een vriendin.  Haar leven en dat van de ganse familie staat sedert een paar weken volledig op zijn kop na de diagnose 'borstkanker'.  Eerst onderging ze een borstbesparende operatie, om dan drie weken later te moeten horen, dat het helemaal niet goed was en dat de volledige borst moest verwijderd worden.  Voor de tweede keer onder het mes met in het vooruitzicht een reeks chemokuren en daarna bestraling.  Uit ervaring weet ik, hoe de wereld vanonder je voeten wordt geslaan, hoe machteloos je je voelt, hoe bang, hoe onzeker ...
Na dit bezoekje reed ik naar nicht Raymonde, die me gevraagd had of het mogelijk was haar naar een bloemenwinkel te voeren.  Morgen moet ze op verjaardagsbezoek.  Mooi houten bakje met een verscheidenheid aan plantjes gevonden bij Conny.
Het volgende gebaar van 'socializing' waren de gebruikelijke vier vrijdagse uren gespendeerd in de slotracingclub van Echtgenoot, want zonder vrouwen (Claire en ik) kunnen ze daar niet! 
Nog een geluk, dat Fabienne en ik gisteren de moeite namen om eens aan onszelf te denken.  Niks egoïstisch, het deed verschrikkelijk veel deugd.


gepost door admin 28.03.08 18:25 | permalink | reacties (0) | General
26.03.08
beter


Heel wat beter weer vandaag, warmer en windloos.  Een echte verademing na al dat gewaai en gestorm. In allerijl mijn ruiten gewassen (voorbode van regen), zowel buiten als binnen.  Was daar toch een uur of twee braaf mee, want 't is hier de moeite wat het doorkijkglas betreft.  Na de middag voor de eerste keer een beetje in de tuin 'gewroet' ter verlichting van de geest (zoiets als Tai Chi, maar dan op zijn Vlaams).  Het gras staat wel vijftien centimeter lang en is zonder twijfel hoognodig aan een maaibeurt toe.  Ze voorspellen voor volgende week de zwenking richting lentetemperaturen, we zullen dus zorgen dat ons grasmachientje buiten komt. Het deed echt deugd om eens een uurtje in het groen te zitten.
De poes van Isabelle en Peter was op de vlucht en zat de ganse dag in onze tuin.  Er zijn bij hen grote verbouwingswerken aan de gang en het beestje was de kluts kwijt en zocht wijselijk veiliger oorden.  Een pracht van een kat, maar hij zit altijd verwachtingsvol en geduldig naast de vogelbollen, klaar voor de aanval op argeloze koolmeesjes of iets anders van dat pluimage.  Nu, echt argeloos zijn de vogeltjes niet, want als 'Titi' op de loer ligt, blijven ze uit de buurt.  Ik heb deze fantastische kater al een paar keer aan de voordeur gezet en hem goed ingepeperd, dat hij mijn gevederde vriendjes met rust moet laten, maar ja, een kat is en blijft een kat en aan 'instinct' is er niet veel te veranderen. Als hij dan met die fantastische ogen in de mijne kijkt en begint te spinnen, ben ik helemaal verloren.  De wetten van de natuur zijn soms hard!
Een maand of twee terug stuurde ik een gedicht in op de site '1001 liefdesverhalen'.  Gisteren ontving ik een mail, dat mijn tekst gepubliceerd wordt in een tweede boekje te verkrijgen vanaf 12 april.  Nu weet ik alleen niet meer welk gedicht ik (voor de fun) heb ingestuurd.  Ze zullen wel alle teksten die ze ontvangen in boekjes gieten, daar maak ik me geen illusie over.  Met de jaren door de wol geverfd, leerde ik dat er heel wat minder mooie kantjes zitten aan wedstrijden en organisaties en dat je zeker nooit moet denken, dat jouw tekst of gedicht 'het van het' is!


gepost door admin 26.03.08 19:42 | permalink | reacties (0) | General
24.03.08
mooi


Onze keuken oogt mooi met het nieuwe, budgetvriendelijke behangpapiertje.  Nu nog de radiator wat frisse glans bezorgen en we kunnen er weer tegenaan voor een paar jaar.
Tweede Paasdag, evenveel sneeuw, hagel, wind, regen als gisteren.
Zalig Pasen, wensen de mensen elkaar dan.  Ik moet eerlijk bekennen dat Pasen me bitter weinig zegt.  Het is in niets te vergelijken met Kerst, waar de sfeer alleen al tot genieten dwingt.  Vroeger, toen de kinderen nog klein waren en we de chocolade eieren verstopten in de tuin, toen was het echt leuk, maar nu vind ik er geen ei meer aan. Ik herinner me nog, hoe de klassen naar de kinderboerderij kwamen, waar de mandjes in bomen hingen.  In de helft van de eieren waren gaten gesmolten door de zon of die keer, dat het water goot en de chocola in de mandjes bijna wegdreef. Zoveel herinneringen ... zoals de schooleierenraap waar Benjamin het eerst naartoe mocht, anderhalf jaar na zijn laatste schooldag (kleine kinderen zijn het contact met andere kindjes verboden tijdens de chemotherapie, om infecties en kinderziekten te vermijden gedurende de behandeling).  De kleuterjuffen hadden ook een paasmandje voor hem voorzien.  Ik weet nog hoe hij van kop tot teen glunderde, zijn gezichtje één glimlach, een stralend jongetje dat weer aan de gewone mensenwereld moest wennen en daar weinig problemen scheen mee te hebben.  Zo'n gemakkelijk kind, een pareltje ... niettegenstaande al de verwennerij tijdens die dertien maanden behandelen en ziek zijn.  Geen kapsones, geen grillen, geen aanvallen van woede, altijd begaan met anderen, rechtvaardig en groot van hart. Verleden week volgde ik het verhaal van de Franse vrouw, die ongeneeslijk ziek was en volledig misvormd door de tumoren in haar hoofd.  Deze vrouw smeekte om euthanasie, want te pijn was niet te harden.  Ik zag haar op televisie, ik zag haar in de krant ... ik zag het beeld van Benjamin zoals hij was, die laatste weken: blind, nooit zonder pijn, aftakelend stervend ... mensonwaardig! De mama van drie kinderen stierf eind vorige week, geen mens weet op welke manier, maar ik hoop uit de grond van mijn hart, dat ze iemand gevonden heeft die haar wou helpen en meegaan in wat ze vroeg.
Nichtje Caro is geen Eikoningin geworden.  De theoretische proeven hebben haar genekt.  Zus was bijzonder opgetogen over haar podiumprésence en haar act.  Mijn bewondering voor Caro is groot, ik zie me dat nog niet doen (allé, ik zag me dat nog niet doen).  Er zit pit in mijn nichtje, ongekende gaven, ze komt er wel!


gepost door admin 24.03.08 20:55 | permalink | reacties (0) | General
23.03.08
witte Pasen


Ik waan me met Kerstmis in plaats van Pasen.  Het sneeuwt hier serieus door en het gras ligt warm onder wit.  Echtgenoot vertrok deze morgen al vroeg, op racen met miniwagentjes staat geen rem.  Bij deze gelegenheid mocht ik dus zelf om zondagse, warme broodjes rijden en nam ik dan maar mijn Paasontbijt bij Fabienne (wij brengen ook haar broodjes mee).  Anderhalf uurtje later was ik al vlijtig bezig met het afwassen van het keukenplafond en de binnendeuren.  Mijn huisbehanger is nogal gul met pap en zwierig met de borstel (begrijp je?).  Een meeuw met diarree had het gisteren voorzien op onze keukenruit en daar trok ik met flair een veeg over, zodat we weer helder uit ons raam zagen.  Na de middag kwam Claire over uit Handzame.  Als de mannen racen, dan shoppen de vrouwen! We hadden geluk (dat gebeurt zelden), er was nog één schamel parkeerplaatsje vrij op de zeedijk. Onze shoppingtocht kon beginnen.  Tegen dat we halfweg de winkelstraat zaten, begon het al te miezeren en even later vielen er vlokken uit de lucht.  Paaseieren in de sneeuw, dat heb je met die vroege verrijzenis van Jezus!  Een stoel en tafeltje vinden in een tearoom bleek ook niet zo evident, want natuurlijk vluchtte iedereen de warmte binnen.  De zaken zaten overvol en nog zullen de uitbaters klagen over een slechte paasvakantie, je zult het zien en horen.  Claire en ik zijn toch aan een wafel met slagroom geraakt en we lieten het ons smaken.  De mannen mogen van ons elk weekend gaan racen, ons hoor je niet klagen.  Rond vijf uur reed Claire naar huis, ze vertrouwde de weersomstandigheden niet en gelijk had ze, want momenteel kun je hier een sneeuwmannetje maken als je daar zin in hebt.  Ondertussen zit ze al knus en veilig terug thuis.
Nichtje Caro dingt vanavond mee naar de titel van Eikoningin (of zou het niet beter IJskoningin zijn?) in Kruishoutem.  Er zijn veertien kandidates.  Ben eens benieuwd hoever ze het gaat schoppen.  Ik duim alvast voor haar en ze zeggen ...'meedoen is belangrijker dan winnen' (maar wie gelooft dat?)!  Toi, toi, toi, Caro!
 
 


gepost door admin 23.03.08 19:04 | permalink | reacties (0) | General
22.03.08
paasvakantie


Het begin van de paasvakantie is allerminst veelbelovend.  De wind raast langs het strand (bij ons thuis is het wel wat rustiger), maartse buien teisteren de ruiten (die ik gelukkig nog niet had gepoetst) en veel zon valt er niet te bespeuren.  Niettegenstaande dit rotweertje, was het deze morgen al behoorlijk druk op de weg en in de winkels.  De binnenlandse rush naar het verste hoekje van België is alvast begonnen.  Hier storm en nattigheid, in de Ardennen sneeuw en skipret.  Van twee verschillende werelden in het zelfde landje gesproken!  Geen weer dus om er een hond door te jagen en dus bleven we (na het boodschappen doen) veilig binnen.
Echtgenoot stak al zijn energie in het behangen van onze keuken.  Het behangwerk is nog niet helemaal af, maar maandag legt hij de laatste hand aan de nog af te werken stukjes.  Morgen trekt hij samen met de andere miniracingleden naar Brussel voor een dagje slotcarvertier.  Vroeger ging ik vaak mee, maar nu is het al jaren geleden, dat ik mijn tijd daar aan spendeer.  De club in Brussel is overigens zo klein, dat je er met moeite binnen kunt.  Bovendien zijn alle winkels op zondag gesloten en is er van er even tussenuit knijpen geen sprake.  Ooit gingen ze eens racen in Battice, op zo'n twintig kilometer van Luik.  Wij, de vrouwen waren toen nog goed vertegenwoordigd en steunden met volle toewijding onze sportieve mannen.  We dropten de mannen op hun racebestemming en trokken met de wagen naar Luik om te shoppen.  Het kostte ons 's avonds zweet, bloed en tranen om de weg naar Battice terug te vinden.  In plaats van twintig kilometer, deden we er honderd kilometer over om ter bestemming te geraken.  We hebben wat af gelachen toen!
Maar ja, met het ouder worden en het gaan en komen van vriendinnen zijn die gewoontes naar de achtergrond verschoven en krijgen de mannen fiat van de vrouwen om zich een dagje te amuseren.  Terwijl zij wedstrijdjes koersen, zullen wij ons uitleven in het toeristische Walhalla, zijnde ... Nieuwpoort.
Oh ja, nog even over het nieuwe behangpapier.  Het valt wat donkerder uit van kleur, dan ik had gedacht.  Binnen enkele dagen zijn we dat ook gewoon en het heeft zo zijn voordelen: 't zal niet rap vuil worden.  Nog een geluk, want als ik Echtgenoot bezig hoor, moet ik binnen de eerste tien jaar niet vragen om nog eens te behangen, maar gezien hij vanaf 1 januari 2009 voltijds thuis is wegens 'op pensioen' zal ik toch maar een lijstje aanleggen met de vooropgestelde nodige klussen.  Zo wordt hij zeker niet stijf en stram van leden, blijft hij kwiek en lenig! 


gepost door admin 22.03.08 20:34 | permalink | reacties (0) | General
21.03.08
keuken


De muren in onze keuken staan er papierloos bij, blank als maagdelijke lelies, paraat voor Echtgenoots aanval met borstel en lijm.  Gisterenmorgen kreeg ik de kriebels en hop, ik ging er tegenaan.  Het ijzer smeden terwijl het warm is.  Bovendien was het vorige behang toch al van leeftijd en aan vervanging toe.  Morgen, bij het krieken van dag en het kraaien van de haan (het voordeel van naast de kinderboerderij te wonen) gaat Echtgenoot aan de slag.  Ben vandaag vlug, vlug nog twee spuitbussen verf gaan kopen voor het herspuiten van de radiator.  Bij nieuw behang hoort ook een nieuw kleurtje verwarming. 
Het was tijden geleden, dat Annie, overbuurvrouw en vriendin, en ik elkaar zagen en een gezellige babbel hadden.  Daar zitten de wintermaanden voor iets tussen.  In de zomer lopen we elkaar veel meer tegen het lijf, bij wijze van spreken.  Enfin, gistermorgen trok Annie aan de bel en namen we de gelegenheid te baat voor een apéritiefje en een uurtje keuvelen.  Toen ze naar huis ging, liep ik even mee om de inhoud van onze brievenbus te controleren.  Drie huizen verder lag onze postbode languit op de grond.  Geland in buikvlucht of onwel geworden, dachten wij. Annie en ik zetten een sprintje in (voor zover wij dat nog kunnen), maar gelukkig bleek het minder erg dan we dachten.  Het sleuteltje van zijn bromfietsbak (voor het vervoeren van pakketjes) was in het rioolputje gevallen en hij probeerde met wat stunt- en vliegwerk en met behulp van een barbecuetang, het verloren voorwerp weer op te vissen.  Zo'n kwartier later lag er geen postbode meer op de openbare weg en zal het euvel wel verholpen geweest zijn.
Na de middag kwam Louisa mij ophalen.  We hadden afgesproken om een half dagje Brugge mee te pikken en 's avonds naar een optreden te gaan in 'De Werf'.  Het weer zat ons niet mee, maar daar zaten wij dan niet mee.  Brugge in de gietende regen heeft ook zo zijn charmes.  Niettegenstaande het bar slechte weer was er toch veel volk op de been.  Vooral veel Spaanse jongeren, die zullen het ook niet warm gehad hebben!  We deden de omgeving van de galerij waar ik deze zomer tentoonstelde met Chris, Lucrèce en Freddy.  Een hoekje van Brugge, dat Louisa totaal onbekend was.  Leuke, speciale winkeltjes, smalle straatjes, kunst op zijn Belgisch.  We bezochten ook de kalligrafietentoonstelling van Annemie Van de Water bij Manna.  Daar draait bijna alles om het geloof, beetje jammer, want al haar prachtig geschreven teksten op doek verwezen naar dàt onderwerp. Na dit bezoekje gingen we voor een lekker kopje koffie.  De gebakjes lieten we links liggen, stel je voor, méér dan € 6,00 voor één minitaartje!  We dachten aan onze portemonnee en onze lijn deed er voordeel mee.  Zo zie je maar.  Ondertussen was het al over zes en we wilden nog iets eten.  Niet ver van de galerij de Halve Maan wist ik een restaurantje, waar lovend over gesproken wordt.  Wij daar binnen, een gezellig ding 'Salade Folle', vriendelijke bediening en een bord zo vol, dat je er bijna niet over kunt kijken.  Een theetje als toemaatje en onze namiddag zat erop, de avond kon beginnen.  De opvoering in 'De Werf' kon me echt bekoren, vooral de muziek en het lichtspektakel gaven aan het geheel iets speciaals.  Oh ja, weet je wat de woordkunstenaar vertelde?  'God is een grap en wie hem vertelt is een nar!', dat vond ik nu zooo mooi!  Na nog een drankje of twee keerden we huiswaarts, allebei voldaan en tevreden over ons half dagje Brugge en allebei overtuigd, dat dit voor herhaling vatbaar is! 


gepost door admin 21.03.08 17:13 | permalink | reacties (0) | General
19.03.08
auchan


Eerst de begrafenis van Rita's moeder bijgewoond, samen met nicht Raymonde en Maurits.  Steeds weer sta ik verbaasd, over hoe die monumentale kerken vroeger werden gebouwd,  kijk ik met bewondering naar de stralende kleuren in de motieven van de glasramen en laat me verleiden door de prachtige muurschilderingen van één of andere onbekende kunstenaar. En dan bedenk ik: waar komt al het geld vandaan, voor dit grootse, dit 'teveel'? Want geef toe, wat je ziet in kerken ... daar valt je mond soms van open.  Evengoed vind ik het vaak triest, hoe het 'huis van God' aangetast wordt door vocht en schimmel en altijd weer vraag ik me af, hoe ze de stofnetten en spinnewebben (want die zullen er wel zijn) kunnen verwijderen van die immens hoge plafonds.  Steeds weer probeer ik te begrijpen, waarom mensen hoop en troost vinden in de voorgelezen teksten, hoe ze zich daaraan kunnen optrekken.  Ik vat het niet, ik sta er niet voor open.  Ben je alleen maar een goed mens als je in God-Jezus gelooft?  Daarop antwoord ik pertinent 'neen'!
Wij (Echtgenoot en ik) zijn mensen die niet geloven in de vertelde godsdienstige verhalen, maar we outen ons ook niet als vrijzinnigen.  We horen nergens bij, wij zijn gewoon wij.
Na de middag samen met Fabienne naar Auchan gereden.  Een lading drinkwater gaan kopen en nog wat kleinigheden.  Het water in Auchan is stukken goedkoper dan hier bij ons.  Natuurlijk, je verrijdt je kostbare benzine, zodat het misschien fifty-fifty komt, maar als je genoeg flessen meebrengt, dan kun je er gerust uit winnen.  Nog een geluk, dat ik de wegaanduiding tijdig las, want alle nummers van de afritten waren veranderd en bijna zaten we met zijn tweetjes in Parijs (dan kon ik hier nu niet spinselen) en wie weet waar we dan terecht kwamen!  Fabienne slaat al in paniek als ze me eventjes niet terug vindt in de winkel zelf (ze spreekt geen frans en de Auchanwinkel is enorm groot).  Voor mij geen probleem, al zit er al wat sleet op mijn kennis van de moeilijkste taal die ik ken (une en un, passé composé en nog van die geestigheden), toch kan ik me nog goed uit de slag trekken (met dank aan mijn acht jaar immobiliënkantoorjob)!


gepost door admin 19.03.08 20:02 | permalink | reacties (0) | General
18.03.08
plannen


Met de handoperatie van Echtgenoot in het vooruitzicht, smeed ik in allerijl een kleine planning.  Even uitgerekend, dat hij met één maand ziekteverlof, twee maanden intensieve revalidatie en slechts één hand gedurende lange tijd beschikbaar, er van 'klussen' niet veel in huis zal komen dit jaar.  Met die gedachte in mijn hoofd, met een diepe zucht het behang in mijn keuken bekeken en snel gecheckt hoeveel weekends er nog vrij zijn voor Echtgenoot onder het mes gaat.  Tussen een paar reeds geboekte zaterdagen en zondagen in, moet er toch nog een mogelijkheid bestaan om mijn kookdomein te voorzien van een nieuw muurpapiertje.  De koe dan maar bij de horens gevat en om enkele rollen behang met lijm toe, gereden.
Eerst ging het richting containerpark.  Mijn vlijtige man had vorig jaar, kort na de zomer, enkele struiken en bomen gesnoeid.  Veel was het niet, want volgens hem moet je bomen en struiken gewoon hun gang laten gaan.  De snoeisels lagen nu al meer dan zes maanden achter de seringenstruiken, die als het ware een wegduikadres vormen voor al wat weg mag, maar toch blijft liggen.  Het begon serieus op mijn 'systeem' te werken en dus heb ik ze zelf maar nog een beetje gekort en in een plastieken zak in de koffer van onze auto gedropt.  Terzelfdertijd ook de schamele resten van de oude barbecue (ooit nog gekregen voor mijn verjaardag van Zus, nu al een eeuwigheid geleden), die helemaal doorroest was, bij het oudijzer gegooid.
Grote schoonmaak in het vuilste hoekje van onze tuin!  Zo zullen achterbuurman François en achterbuurvrouw Rosa, een ietsje mooier uitzicht hebben, al kunnen ze door hun groene 'rupsserre' onze wildernis niet meer in vol ornaat aanschouwen (misschien maar beter ook). Tja, eigenlijk moet hun tuin niet onderdoen voor de onze,  de verwilderde natuur maakt ons tot goede buren!
 


gepost door admin 18.03.08 20:04 | permalink | reacties (1) | General
 
:: Oktober 2017 (4)
:: Augustus 2017 (6)
:: Juli 2017 (3)
:: Juni 2017 (5)
:: Mei 2017 (7)
:: April 2017 (3)
:: Maart 2017 (6)
:: Februari 2017 (6)
:: Januari 2017 (9)
:: December 2016 (10)
:: November 2016 (7)
:: Oktober 2016 (19)
:: September 2016 (17)
:: Augustus 2016 (23)
:: Juli 2016 (20)
:: Juni 2016 (22)
:: Mei 2016 (28)
:: April 2016 (26)
:: Maart 2016 (29)
:: Februari 2016 (29)
:: Januari 2016 (31)
:: December 2015 (4)
:: November 2015 (5)
:: Oktober 2015 (1)
:: Augustus 2015 (2)
:: Juli 2015 (2)
:: Juni 2015 (2)
:: Mei 2015 (4)
:: April 2015 (2)
:: Maart 2015 (5)
:: Februari 2015 (3)
:: Januari 2015 (5)
:: December 2014 (4)
:: November 2014 (3)
:: Oktober 2014 (5)
:: Augustus 2014 (4)
:: Juli 2014 (3)
:: Juni 2014 (5)
:: Mei 2014 (6)
:: April 2014 (3)
:: Maart 2014 (7)
:: Februari 2014 (6)
:: Januari 2014 (6)
:: December 2013 (8)
:: November 2013 (6)
:: Oktober 2013 (5)
:: Augustus 2013 (6)
:: Juli 2013 (5)
:: Juni 2013 (5)
:: Mei 2013 (5)
:: April 2013 (6)
:: Maart 2013 (6)
:: Februari 2013 (5)
:: Januari 2013 (10)
:: December 2012 (8)
:: November 2012 (9)
:: Oktober 2012 (5)
:: Augustus 2012 (5)
:: Juli 2012 (7)
:: Juni 2012 (5)
:: Mei 2012 (7)
:: April 2012 (8)
:: Maart 2012 (7)
:: Februari 2012 (4)
:: Januari 2012 (8)
:: December 2011 (6)
:: November 2011 (7)
:: Oktober 2011 (6)
:: Augustus 2011 (7)
:: Juli 2011 (7)
:: Juni 2011 (5)
:: Mei 2011 (9)
:: April 2011 (7)
:: Maart 2011 (6)
:: Februari 2011 (7)
:: Januari 2011 (7)
:: December 2010 (8)
:: November 2010 (9)
:: Oktober 2010 (9)
:: Augustus 2010 (7)
:: Juli 2010 (7)
:: Juni 2010 (9)
:: Mei 2010 (10)
:: April 2010 (7)
:: Maart 2010 (12)
:: Februari 2010 (11)
:: Januari 2010 (14)
:: December 2009 (13)
:: November 2009 (10)
:: Oktober 2009 (10)
:: September 2009 (13)
:: Augustus 2009 (11)
:: Juli 2009 (9)
:: Juni 2009 (11)
:: Mei 2009 (12)
:: April 2009 (14)
:: Maart 2009 (13)
:: Februari 2009 (15)
:: Januari 2009 (17)
:: December 2008 (17)
:: November 2008 (19)
:: Oktober 2008 (14)
:: September 2008 (17)
:: Augustus 2008 (16)
:: Juli 2008 (17)
:: Juni 2008 (16)
:: Mei 2008 (13)
:: April 2008 (18)
:: Maart 2008 (22)
:: Februari 2008 (17)
:: Januari 2008 (21)
:: December 2007 (20)
:: November 2007 (23)
:: Oktober 2007 (25)
:: September 2007 (17)
:: Augustus 2007 (17)
:: Juli 2007 (21)
:: Juni 2007 (26)
:: Mei 2007 (27)
:: April 2007 (26)
:: Maart 2007 (3)