Poezie Doris Dornť
 
 

Maandelijks Archief: MAART 2013


27.03.13
ijzig


April nadert, het zomeruur wenkt, maar het blijft ijzig koud.  Voorjaarsbloemen tonen de neiging weer in de grond te willen kruipen.  Voor morgen en overmorgen nog steeds nachtelijke vriestemperaturen en eventueel wat lichte sneeuw.  Met dat goedje hebben we het wel gehad!  Bovendien staat er hier een schrale wind, die je omzeggens van je sokken blaast.  Daarnet met een vriendin gebeld, die vandaag van Koksijde met de fiets richting Nieuwpoort kwam gereden (en terug natuurlijk). Ze heeft veel meer in haar mars dan ik, ik zie het nog geeneens zitten om van hier naar 't Bad te peddelen met mijn stalen ros.  Neen, het ontbrak me aan goesting en moed, om die messcherpe tegenwind te trotseren.  Laat het asjeblieft gauw wat warmer en zonniger worden, zodat we allemaal kunnen heropleven.  Straks is de zomer voorbij en hebben we er niet eens weet van gehad.  Maandag kwam Sabine over uit het verre Bassevelde.  Bij het narekenen bleek het wel al bijna vier jaar geleden, dat we elkaar nog eens gezien hadden.  Geen probleem, het leek pas gisteren.  Leuk, hoe je met bepaalde mensen gewoon de draad weer kunt oppikken na lange tijd.  Na een babbel bij een ochtendkopjekoffie, wandelden we tot in 't Stad voor een hapje en nog wat bijgepraat.  Echtgenoot werd veroordeeld tot het thuis verorberen van alledaagse boterhammen (de sukkelaar). Geen nood, hij heeft het overleefd!
In de late namiddag kwam Ellenlief langs met kleine Warre.  Ik ben altijd blij met haar bezoekjes. Ze had bovendien nog een niet te versmaden kerstgeschenk voor me mee.  Ze is gewoon een schat!  Even later ging de deurbel nog eens, Isabelle kwam ook een kijkje nemen.  Manlief mopperde niet echt gemeend: wat is dat hier vandaag met al dat vrouwvolk over de vloer? Hij kreeg het er zowaar warm van. Ja, 't was een maandag met veel vrouwelijk verkeer ten huize Jonckheere. Op zo'n dagen voel ik me in mijn nopjes, een beetje leven in de brouwerij.
Ook volgende week belooft druk te worden.  Op Paasmaandag komt de familie hier samen voor de eerste verjaardag van Kabouter, Kapoen, Kadee, Kleine Koning Arthur.  Dinsdag staat er een afspraak op het programma met mijn webmastertje Jurgen en Conny, woensdag wordt ik op lekkers getrakteerd in het Sneukelhuisje door Christa en Hilde, vriendinnen van op de kinderkankerafdeling, donderdag komt Ludwina koffie drinken.  En ja, dan zit de week er nog maar eens op.  Tijdens de tweede helft van de Paasvakantie mogen we Prinsesje een paar dagen op logement verwachten.  En als alle vakantiegangers weer naar huis toe zijn, gaan we, Zus, schoonbroer Nico en ik, bij Moeder de handen in elkaar slaan en met borstel en verf het interieur een beetje opfrissen.  In plaats van te lengen, lijken de dagen te korten! 
 
 


gepost door admin 27.03.13 19:06 | permalink | reacties (1) | General
22.03.13
Salvatoorke Dali


Eindelijk kregen Louisa en ik, na enig uitstelwerk, een dagje Brugge gepland in ons beider agenda.  Het is een algemeen weten, dat je een dag moet vastpinnen, wil je je plannen realiteit maken anders komt er niks van.  Rond de middag reden we Brugge binnen, juist op tijd om iets te gaan eten in ons favoriete restaurantje.  In look gebakken scampietjes met rijst, lekker!  We namen er onze tijd voor, zodat we pas halfweg de namiddag weer buiten stonden.  Na in een paar winkeltjes te hebben 'geneusd', zagen we bij het kruisen van de markt, de aankondiging van de tentoonstelling over Salvatoorke Dali pronken, aan de gevel van het museum.  Wij, niet echt gevierd op de nieuwste lentemodetrends (met dank aan het ijzig koude winterweertje), besloten om onze culturele bagage wat in waarde te doen stijgen.  Een bordje op de balie vermeldde: inkom 10 euro, senioren 8 euro.  Louisa, ondertussen een fristuitziende zestiger is al een tijdje 'senior', ik met mijn bijna achtenvijftig winters hobbel er achteraan.  De dame aan de balie bleek in een vrijgevige bui en gaf me voor die éne dag het voordeel van de twijfel.  Ze ridderde me gewoon ook tot zestiger, zodat ik voor twee euro minder nog méér kon genieten van Dali.  Geluk zit soms in een klein hoekje, nietwaar?  Het moet gezegd: de tentoonstelling was echt de moeite van het bezichtigen waard.  Wat die mens allemaal gedaan heeft, niet te schatten.  Bij alle werken werd er ook een korte uitleg gegeven.  Ik weet, dat veel kunstenaars dat maar niks vinden, omdat elk zijn eigen interpretatie moet kunnen geven aan een werk.  Voor mezelf vind ik het altijd leuker, toch een woordje te kunnen lezen.  Het maakt soms zo veel duidelijker.  We kwamen allebei met een tevreden gevoel buiten.  Enkele chocoladewinkeltjes verder, stonden we watertandend te kijken naar al dat eetbaars.  Ook daar was kunst , fenomenale paashazen, te bespeuren, want in Brugge maken velen van chocolade hun visitekaartje.  Om half zes begon onze eerste film en toen we om kwart over vijf de Grote Markt weer overstaken naar the place to be, stond ik verwonderd over die grote leegte en rust.  Nog nooit zo'n verlaten Brugse markt gezien.  Geen koetsiers met paarden, geen verkeer, geen fietsers, geen wandelaars.  Vreemd.  Alleen een gezin met kindjes, waarvan ééntje een foto wou aan het standbeeld.  Ik zag mezelf weer staan, in Londen, op het monument van Admiraal Nelson, een eeuwigheid geleden.  Mijn tante wou me daar ook vereeuwigen op fotopapier, ik was toen op een bokkesprong van mijn twaalfde verjaardag..  Maar zoals meestal, als ik iets doe dat buiten de lijntjes kleurt, daagde er op dat ogenblik zo'n Londense Bobby (agent) op en stond ik rapper beneden, dan dat ik erop geklommen was. Ik was zwaar onder de indruk van die strenge, stijve, booskijkende man met helm op.  Altijd al een angsthaas geweest, een watje.
Onze eerste film had Franklin Roosevelt, ooit Amerika's President, en zijn minaressen als onderwerp. Hoe die man dacht, alle vrouwen voor zijn verlamde karretje te kunnen spannen en dat ook gedaan kreeg.  Van erotiserende macht gesproken.
Daarna in het aanpalende praatcafé nog een kleinigheid gaan eten.  Louisa bestelde een tonijnslaatje, ik een pikant kipje met sla.  Het meisje bracht een beetje ongemakkelijk de bordjes, er was in de keuken een misverstand gerezen, in plaats van kip kreeg ik scampi op een bedje van sla.  Of ik dat erg vond?  Bwah, twee keer scampi op één dag, daar ga je niet van dood. Dus, ten aanval.
De tweede film begon om half negen, we waren mooi op tijd.  Reclame over films in aantocht, over Tictac, Coca Cola, auto's, de NMBS ... passeerde de revue.  En daarna .... niks meer, het grote witte doek staarde ons onwennig aan.  We zagen er geen graten in en wachtten geduldig af.  Het werd tien voor negen.  't Duurt wel een beetje lang hé, zei Louisa, terwijl de vijf overige bioscoopbezoekers ook op hun honger begonnen te zitten.  Louisa nam een kijkje in het aanpalende bureau, waar ze geen flauw benul hadden van het feit,, dat de film niet aan het draaien was.  Technisch probleem in de film/computerkamer!  Een vriendelijke dame kwam zeggen,  dat het een geval van overmacht was.  Wie wou kon een gratis filmticket krijgen, wie nog wat geduld in petto had mocht blijven zitten, ze gingen nog een poging ondernemen om alles in goede banen te krijgen.  Drie ongeduldigen verlieten de zaal, vijf bleven gelaten zitten.  En ja, de film kwam er.  Onze verwachtingen waren hoog gespannen, want de veelbelovende recensies en trailer schepten gelegenheid tot hilarische momenten.  Niks van dus.  Wel een bijzonder gegeven, maar weinig 'push', te langdradig bij momenten.  Het verhaal ging over een vrouw, méér dan diepgelovig, verliefd op Jezus en haar man, een moslim, die na twee jaar terug thuis kwam wonen en zijn huwelijksfoto vervangen zag door's vrouws heilig idool.  In elke kamer een wijwatervat, godsdienstige teksten, Jezus aan het kruis alom.  Het zorgde voor de nodige toestanden.
Onze verwachtingen werden niet ingelost, stijf van het lange zitten, waren we blij de aftiteling te lezen.  Een uur later dan voorzien, even na middernacht, stak ik de sleutel in het slot en vroeg Echtgenoot: waar kom jij vandaan, Pekker (iemand die lang wegblijft)? 


gepost door admin 22.03.13 13:05 | permalink | reacties (2) | General
17.03.13
kom op tegen ...


Maart roert zijn staart, zo'n gezegde geplukt van de scheurkalender.  Inderdaad, laten we nu maar hopen, dat het winterstaartje zo goed als ingekort is, want sneeuw hebben we wel genoeg gezien en met de kou hebben we het ook gehad. Kardinaal Danneels vatte zelfs een valling in ItaliŽ. Moet hij maar niet op dat balkon willen te kijk staan.  Strafke van God zeker?  Ja, er is een nieuwe Paus, Franciscus de Eerste.  Benieuwd welk vlees we hiermee in de godsdienstige kuip hebben.  Hij oogde wel sympathiek, zo 't eerste moment.  De eerste indruk is altijd de belangrijkste, wordt gezegd.  Gespeend  van elk geloof, hoop ik vooral, dat hij zijn onderdanen (priesters, kardinalen, paters) een beetje in toom zal kunnen houden. Na een reeks als 'de Borgias', lijkt het wel of er hedentendage nog niet veel veranderd is in gelovige middens. Méér dan honderd mannen met een mijter op hun hoofd, in lange witte gewaden en rode schoentjes, geheimzinnig gedoe achter vergrendelde deuren. En dan maar onderling clubjes vormen om de één of de andere kandidaat binnen of buiten spel te houden. Een ietwat 'Salamanderen'?
Maar ik geef de nieuwe Paus het voordeel van de twijfel, al zal ik nooit een fan van hem worden.
Bovendien vind ik al dat gedoe een hoog showbisallure hebben.  Bijna een uur lang werd het avondnieuws op televisie onderbroken, want de nieuw gekozene liet op zich wachten.  Rik Torfs en Jan Becaus waren zelfs een beetje van hun melk, toen ze de naam van de nieuweling hoorden. 
Hun pronostiek draaide anders uit dan verwacht en ... er viel een stilte op de VRT.  Toch mooi, hoe zelfs het geloof mensen met een mond vol tanden kan laten staan. Zelf vond ik het een bijzonder grappig gegeven.  Alleen jammer, dat de herdenking van de slachtoffers van Sierre hiervoor plaats moest maken.  Misschien zou de versbakken Paus dat wel niet goedkeuren!
De voorbije week was het al 'Kom op tegen kanker' dat de klok sloeg.  Voor mij telkens weer een terugreis in de tijd.  Herkenbare beelden in kranten en op televisie.  Onze dokter van toen, die vertelde, dat nu toch zo'n tachtig procent van de kinderen geneest.  In 1990, toen wij met Benjamin in behandeling waren, was dat vijfenzeventig procent. Vooral op het gebied van leukemie werden er sprongen vooruit gemaakt.  Voor kinderen als Benjamin met neuroblastoom, een tumor uitgaande van het zenuwstelsel, waren de overlevingskansen omzeggens nihil (en nu nog steeds). Neuroblastoom is één van de kwaadaardigste en moeilijkst te behandelen kanker, een soort, die bijna uitsluitend bij kinderen voor komt. Tijdens ons verblijf in Gent leerden we zeven kindjes met neurblastoom kennen.  Geen enkele van hen is er nog.  Benjamin kreeg een jaar respijt, maar herviel volledig. In mei 1993 bleken we weer te staan waar we begonnen waren.  Terug naar af dus. Veertien chemokuren, chirurgie (één nier minder) en drie weken bestraling hadden tot niets geleid.  Opnieuw behandelen was geen optie, we kregen amper nog een half procentje kans. Het hoefde niet meer, al die belastende prikken, onderzoeken en behandelingen, die uiteindelijk op niets uitdraaiden.  Dagen vol liefde, genieten van wat nog kon ... was wat we hem nog wilden geven, geen nodeloze opnames en afzondering in een steriele wereld, die we maar al te goed kenden.  Soms hebben ouders van kinderen, die het wel haalden, het moeilijk ten opzichte van ons, die een kind verloren.  Ze voelen zich schuldig, omdat zij het geluk hadden en wij niet. Een onnodig schuldgevoel.  Gelukkig maar, dat er al veel patiŽntjes 'genezen' en de draad weer kunnen oppikken.  We zijn er alleen maar blij om. 
Samen met de tweejaarlijkse actie, viel er ook weer zo'n brief in de bus om 'Kom op ...' te steunen.  Dit jaar het verhaal van een meisje met neuroblastoom en de financiŽle moeilijkheden van haar familie.  Elke Belg zal wel zo'n schrijfsel gekregen hebben.  Ik steun niet, al weet ik, dat de kinderkankercentra telkens een stukje van de taart toegeschoven krijgen.  Straks heb ik weer een mooi bedrag samengeharkt met de troostkaarten.  Zelf geven en weten dat het geld echt goed besteed wordt is bijzonder hartverwarmend en deugddoend!


gepost door admin 17.03.13 11:06 | permalink | reacties (1) | General
12.03.13
maartse grillen


Ik weet het wel, het zijn 'aprilse grillen', maar toegegeven, dit jaar weet de maand maart er ook serieus van mee te spreken.  Zat ik verleden week nog in het uiterste, weggestoken hoekje van ons terras een halfuurtje zon mee te pikken, dan waait er nu een meer dan snedige wind over het landschap, terwijl er gisteren en vannacht nog maar eens een immense lading sneeuw viel.  Hier zijn we dan nog bij de besten, in het binnenland kregen ze bakken meer van het witte goedje dan wij.  Maar zo zijn we, we gunnen een ander graag ook iets.  Neen, er was deze morgen heel wat fileleed en wegenmiserie.  Treinen gaven verstek, De Lijn liep vertraging op, bussen kwamen te laat, vrachtwagens gingen in 'schaar' (vind ik mooi uitgedrukt). Postbodes waagden zich niet aan hun postbussenronde, zodat het leesvoer achterbleef. De wekelijkse boodschappenuitstap met Moeder kwam echter niet in het gedrang, We hebben ons wel gehaast om weer vlug binnen te zijn in de huiselijke warmte. 
De voorbije week zat ik een dagje bij Zus in Oostakker.  Prinsesje liep daar vrolijk rond, de windpokken (of waterpokken) hadden haar te pakken.  Niet dat ze er veel ongemak van ondervond.  We namen haar mee naar een supergroot tuincentrum, waar je een winkelkarretje, voorzien van een steekautootje kon gebruiken.  Grote pret natuurlijk.  Nichtje Scarlet was ook van de partij en kreeg de opdracht ons Minimeisje veilig tussen al de planten en bloemen te loodsen.  's Namiddags een paar kledingzaken bezocht, in de hoop een zomerjasje te vinden.  Noppes!  Ondertussen hield het kleine grut zich bezig in de diverse kinderspeelhoekjes en toen we huiswaarts wilden, stelde ze voor om nog een andere winkel te bezoeken, om te kijken of er daar ook een speelhoek voorzien was.  Na ons winkelavontuur liepen we langs bij Simonne en Gaston, vrienden van Zus, die in een kabouterhuisje wonen.  Ze zijn allebei niet erg groot en hun woonst is als op maat voor hen gemaakt, met heel lage zolderingen. Op het aanpalend stukje gras liepen de schapen buiten met hun lammetjes en dat wilde Prinsesje absoluut zien.
Zondag werd Moeder tweeŽntachtig, tijd voor een kopje koffie en een stukje verjaardagstaart.
Zoonlief en Veerle, Zus en Schoonbroer Nico en nichtje Scarlet, staken over.  Het was bijtend koud en de jarige vertelde, dat toen ze geboren werd, de sneeuw wel een meter dik lag.  Dus ... sneeuw in maart is niet zo uitzonderlijk!
De twee pagadders, Prinsesje en Kleine Koning Arthur, brachten leven in de brouwerij.  Ons Minimeisje zong een verjaardagsliedje voor Mémé Zee en toverde een lach op de gezichten.
Ons Minimannetje keek het allemaal met grote ogen aan en at in stilte zijn madeleinetje.
Straks is het zijn beurt om jarig te zijn, één jaar al, wie durft te zeggen, dat de tijd niet 'snelloopt'?
 
 


gepost door admin 12.03.13 19:01 | permalink | reacties (1) | General
06.03.13
energie


Samen met de lentetemperaturen van de voorbije dagen, stijgt ook ons energiegehalte.  Wat een beetje zon toch kan doen!  Maandag was snoeidag.  De esdoorn, van mini tot maxi gegroeid in het hoekje van onze tuin, werd na vier jaar toch weer wat overspelig, zodat ietwat kortwieken al een tijdje op mijn lijstje stond.  Was Echtgenoot veertien dagen geleden reeds in alle staten van paraatheid, dan gooide onverwachts bezoek op een aangename manier roet in het eten.  Geen gesnoei dus.  Vorige week vatte Manlief weer de moed, om aan het knipwerk te beginnen, maar liet ik het afweten, wegens te koud.  Deze week geen enkel probleem om de voorjaarsplannen uit te voeren, dus de ladder tegen bewuste boom en hup, mannetje tussen de takken.  Ik had er niet zo'n best oog in.  Je zal je tweede helft maar zien stuntelen met snoeischaar en kniptang, gevaarlijk balancerend en evenwicht zoekend.  Zelf zou ik veel liever gaan voor een ervaren snoeivakman, die dan ook gelijktijdig al het geknipte groen met zich meeneemt naar wie weet waar.  Maar ja, snoeien kost geld en laat Echtgenoot nu toch liever wat centjes uitsparen dan uitgeven.  Enfin, hij heeft het goed gedaan.  De vliegertjesboom is zo'n vier meter korter gesnoeid, de zon krijgt weer vrij spel deze zomer.  Oef!
Terwijl Manlief een takkengevecht hield, sleurde ik elke gesnoeide arm naar achterin de tuin. Daar hield de man des huizes zich gisteren bezig met het hakselen van zijn snoeiwerk, terwijl ik de ruiten weer doorkijkmogelijk maakte.  Het hakselhout strooide hij onder de haag, waar tal van poezen (niet die van ons, want we hebben er geen) onze tuin als openbaar toilet viseren.  In de hoop, dat die beestjes een andere plaats zouden zoeken voor hun gevoeg.  Buiten de waard gerekend natuurlijk, want wat bleek deze morgen?  Het hakselhout was absoluut geen belemmering voor katten met een toiletprobleem.  Resultaat: het houtafval vliegt aan alle kanten ons gras in.  Straks komen de kinderboerderijkippen er ook nog eens in  scharrelen en dan wordt het helemaal leuk.  Ach, zegt Echtgenoot, als ik er een opmerking over maak, rij het gewoon kapot met de grasmachine. Voilŗ, opgelost volgens de mannelijke bewoner ten huize Jonckheere.
De zon is al drie dagen van de partij en het hoekje van ons terras, waar het heerlijk toeven is op dagen als deze, deed zijn dienst.  Een half uurtje genieten, na de middag, méér hoeft niet.
Vandaag kwam Claire over.  We kregen voor ons altijd paraat staan op de slotracingclub, een sneukelkoffie aangeboden in 't Sneukelhuisje.  Tijd voor puur egoÔsme!  De wekelijkse weegschaalcontrole zullen we dit keer maar overslaan.  Naast een koffie, kregen we een bord voorgeschoteld met zes verschillende lekkernijen.  't Was toch even duwen, om al dat heerlijks naar binnen te krijgen.  Daarna de winkelstraat in 't Bad afgewandeld, kwestie van ietwat teveel aan calorieŽn te verbranden en de nieuwe zomercollecties eens te bekijken. Zo veel keuze, zo veel winkels en nog niet in katzwijm vallen voor één of andere outfit.  Het zal nog een zware bevalling worden voor Claire haar keuze vind voor de communiefeestjes, die op haar agenda staan in de maand mei.  Zelf heb ik nog wat respijt wat betreft het huwelijk van nichtje Caro en Kristof, begin augustus. Halleluja! 
 
 


gepost door admin 06.03.13 18:32 | permalink | reacties (0) | General
02.03.13
komkommertijd


Zo noemen ze dat toch in de kranten, als er weinig of geen nieuws te rapen valt.  Komkommertijd  dus, hier ter plaatse. Jullie moeten maar denken: geen nieuws is goed nieuws.  We wisselden ondertussen van maand.  Zitten inderdaad nu al op de tweede van derde maand van tweeduizend dertien.  Volgende week is Moeder jarig.  Nog negentien dagen en we mogen ons lentekinderen noemen.  Ondertussen ging ook de reclamecampagne van  het tweejaarlijkse Kom op tegen kanker van start.  'Steek je tong uit tegen kanker' spreekt me totaal niet aan.  Wie heeft dit bedacht?
Geen  mooi beeld  hoor, al die tongen!  En ik ben niet de enige die er zo over denkt.
Deze week in mijn pen gekropen, want ik ben bezig met een boekje, dat eind oktober op onze tentoonstelling moet liggen.  Het blijkt moeilijker dan ik dacht.  Er zal nog heel wat inkt en papier sneuvelen voor het bij de drukker raakt. 
Weerman Frank voorspelt betere temperaturen voor volgende week en ook de zon.  Hoog tijd, want iedereen loopt op zijn tandvlees. We kijken er naar uit, om bomen te snoeien, vuile ruiten te soppen en ... gewoon te genieten.
De Paus gaf zich deze week over en hield het voor gezien.  Wie de reeks 'De Borgias' volgt, krijgt het gevoel, dat er binnen gelovige kringen nog niet veel veranderd is hedentendage.  Het gaat allemaal een beetje mijn petje te boven, maar dat is niet van vandaag.  Enfin, elk zijn ding.
 
al schrijf ik
 
letters tot woorden
woorden tot zinnen
zinnen tot tekst
 
jij mag
wat je leest
kruiden naar
eigen smaak
 
een beetje twijfel
of scheut hoongelach
 
een mespunt ontroeren
bijna tot tranen toe
 
een handvol ongeloof
of stukje onbegrip
 
een lepel binnenpretjes
of een vinger tegendraads
 
het mag allemaal
om wat door mij
op papiezr gezet
te mengen tot ...
 
verteerbaar recept
 
Doris


gepost door admin 02.03.13 19:32 | permalink | reacties (0) | General
 
:: Oktober 2017 (4)
:: Augustus 2017 (6)
:: Juli 2017 (3)
:: Juni 2017 (5)
:: Mei 2017 (7)
:: April 2017 (3)
:: Maart 2017 (6)
:: Februari 2017 (6)
:: Januari 2017 (9)
:: December 2016 (10)
:: November 2016 (7)
:: Oktober 2016 (19)
:: September 2016 (17)
:: Augustus 2016 (23)
:: Juli 2016 (20)
:: Juni 2016 (22)
:: Mei 2016 (28)
:: April 2016 (26)
:: Maart 2016 (29)
:: Februari 2016 (29)
:: Januari 2016 (31)
:: December 2015 (4)
:: November 2015 (5)
:: Oktober 2015 (1)
:: Augustus 2015 (2)
:: Juli 2015 (2)
:: Juni 2015 (2)
:: Mei 2015 (4)
:: April 2015 (2)
:: Maart 2015 (5)
:: Februari 2015 (3)
:: Januari 2015 (5)
:: December 2014 (4)
:: November 2014 (3)
:: Oktober 2014 (5)
:: Augustus 2014 (4)
:: Juli 2014 (3)
:: Juni 2014 (5)
:: Mei 2014 (6)
:: April 2014 (3)
:: Maart 2014 (7)
:: Februari 2014 (6)
:: Januari 2014 (6)
:: December 2013 (8)
:: November 2013 (6)
:: Oktober 2013 (5)
:: Augustus 2013 (6)
:: Juli 2013 (5)
:: Juni 2013 (5)
:: Mei 2013 (5)
:: April 2013 (6)
:: Maart 2013 (6)
:: Februari 2013 (5)
:: Januari 2013 (10)
:: December 2012 (8)
:: November 2012 (9)
:: Oktober 2012 (5)
:: Augustus 2012 (5)
:: Juli 2012 (7)
:: Juni 2012 (5)
:: Mei 2012 (7)
:: April 2012 (8)
:: Maart 2012 (7)
:: Februari 2012 (4)
:: Januari 2012 (8)
:: December 2011 (6)
:: November 2011 (7)
:: Oktober 2011 (6)
:: Augustus 2011 (7)
:: Juli 2011 (7)
:: Juni 2011 (5)
:: Mei 2011 (9)
:: April 2011 (7)
:: Maart 2011 (6)
:: Februari 2011 (7)
:: Januari 2011 (7)
:: December 2010 (8)
:: November 2010 (9)
:: Oktober 2010 (9)
:: Augustus 2010 (7)
:: Juli 2010 (7)
:: Juni 2010 (9)
:: Mei 2010 (10)
:: April 2010 (7)
:: Maart 2010 (12)
:: Februari 2010 (11)
:: Januari 2010 (14)
:: December 2009 (13)
:: November 2009 (10)
:: Oktober 2009 (10)
:: September 2009 (13)
:: Augustus 2009 (11)
:: Juli 2009 (9)
:: Juni 2009 (11)
:: Mei 2009 (12)
:: April 2009 (14)
:: Maart 2009 (13)
:: Februari 2009 (15)
:: Januari 2009 (17)
:: December 2008 (17)
:: November 2008 (19)
:: Oktober 2008 (14)
:: September 2008 (17)
:: Augustus 2008 (16)
:: Juli 2008 (17)
:: Juni 2008 (16)
:: Mei 2008 (13)
:: April 2008 (18)
:: Maart 2008 (22)
:: Februari 2008 (17)
:: Januari 2008 (21)
:: December 2007 (20)
:: November 2007 (23)
:: Oktober 2007 (25)
:: September 2007 (17)
:: Augustus 2007 (17)
:: Juli 2007 (21)
:: Juni 2007 (26)
:: Mei 2007 (27)
:: April 2007 (26)
:: Maart 2007 (3)