Poezie Doris Dorné
 
 

Maandelijks Archief: MAART 2016


31.03.16
uit 'Kleine Hartenkoning'


Naar school kon en mocht je niet meer, je zat toen in de eerste kleuterklas.  Elke morgen haalde het busje, bestuurd door één van de leerkrachten van het dorpsschooltje, Broer op en dropte hem 's avonds aan onze voordeur.  Nooit deed er één van hen de moeite, om eens tot aan de bel te komen en te vragen hoe het met jou was.  Boekjes waarop geabonneerd, moesten gevraagd worden en bracht Broer ze mee naar huis, dan stond niet jouw naam er op, maar die van iemand anders. Het maakte me zo kwaad!

 

Broer

komt trots

met eigenhandig

gemaakt werk

op moederdag

 

jij staat er

triest en wat

verloren bij

 

'ik heb niets

om jou te geven'

 

aan de kant gezet

opzij geschoven

gedumpt met

de vermelding

 

'ons onbekend'

 

intens verdriet

overspoelt me

ik verwens

de school

die jou laat

voor wat je bent

 

Doris Dorné

Kleine Hartenkoning - 1999



gepost door admin 31.03.16 20:55 | permalink | reacties (0) | General
30.03.16
uit 'Kleine Hartenkoning'


De therapie sloeg aan, maar chemo toegediend krijgen, maakt zwak en kwetsbaar. Vooral de jongste kankerpatiëntjes moesten beschermd.  De vele kinderziektes, die kleuters doormaken en die overal op de loer liggen, waren de grootste vijand.  Het werd, voor elk van ons, een jaar lang leven in afzondering.

 

het offensief gestart

de afbraak begonnen

 

chemo ...

pleegt roofbouw

 

infecties ...

zijn uit den boze

 

om veiligheidsredenen

als geschenk

langer dan een jaar

huisarrrest gekeregen

 

geen uitjes

geen school

geen winkels

geen vriendjes

 

toch is 'geluk'

nu méér

dan 'gewoon'

 

Doris Dorné

Kleine Hartenkoning - 1999

 



gepost door admin 30.03.16 20:14 | permalink | reacties (0) | General
29.03.16
uit 'Kleine Hartenkoning'


Na een week steriel (wegens gevaar voor besmetting van andere patiëntjes), door een virus op jouw oogjes, die acht dagen gesloten bleven (wat overigens niks met kanker te maken had, maar alles met je veel te lage weerstand tengevolge van de chemokuren), kreeg je koorts door tandpijn.  Een abces, zo bleek op een tand met gaatje.  Er was een beenmergafname voorzien en terzelfdertijd zou er, terwijl je in slaap moest, komaf gemaakt worden met de zieke kies.  Twee vliegen in één klap dus.  

 

beenmergafname

onder narcose

 

terzelfdertijd

een kapotte kies verwijderd

 

uit verdoving

terug in je kamer

 

springlevend op

de stoel gesprongen

 

een tekenfilm op tv

krijgt je volle aandacht

 

van de klevers

op je rug

niks gemerkt

 

belangrijker

is het tandje

in een doosje

 

bevestigd

aan de spijlen

van je bed

 

drama om

een verloren tand

 

je eist onmiddellijk

een nieuwe

 

de rest ...

 

dat doet er niet toe

 

Doris Dorné

Kleine Hartenkoning - 1999



gepost door admin 29.03.16 21:16 | permalink | reacties (0) | General
28.03.16
uit 'Kleine Hartenkoning'


We waren klaar voor de tweede chemotherapie.  Een verpleegster bracht de medicatie en ik vroeg haar of het wel dàt was wat jij moest krijgen.  De vorige kuur was immers helemaal anders verlopen, dan dat wat je nu voorgeschoteld werd. Het bleek bovendien een toediening onder toezicht van een jonge assistent, dat was ook nieuw.  De medicatiepomp werd in gang gezet en toen ... gelukkig was er die jonge dokter in wording, die onmiddellijk de medicatie stopzette, gelukkig was er de Professor, die nog niet huiswaarts was op een zaterdagnamiddag.  Gelukkig ... wat is geluk?  We belandden op de intensieve, want er was op de kinderkankerafdeling geen zuurstof voorhanden.  Totale ontreddering was mijn deel en toen ik durfde beweren, dat jij de verkeerde chemokuur gekregen had, was het hek helemaal van de dam.  Menselijke fouten worden zelden toegegeven in een ziekenhuis, terwijl ik er best begrip kon/kan voor opbrengen. Ja, ik heb toen veel geleerd en er is een angst gezaaid in dat bewuste jaar, die me nooit meer loslaat. 

 

in coma

 

door medicijnen

overmand

een kopje kleiner

 

is dit toekomst?

 

in een flits

die éne gedachte

 

laat hem

toch sterven

laat hem

zachtjes wegglijden

 

ben ik nu

een ontaarde moeder?

 

je vecht je

een weg terug

komt na uren

weer tot leven

 

we zullen doorgaan

 

Doris Dorné 

Kleine Hartenkoning - 1999

 

 

 

 

 



gepost door admin 28.03.16 10:00 | permalink | reacties (1) | General
27.03.16
uit 'Kleine Hartenkoning'


We lachten, toen de eerste haartjes vielen in jouw strijd met zware medicatie, maar later liet je merken, dat je het toch niet zo leuk vond.  Ach, wat moet er allemaal in dat kleine, mooie hoofdje omgegaan zijn al die tijd.  Wij deden ons best, jij deed dat nog veel meer. We sloegen ons er samen doorheen, maar we lieten niet echt in ons hart kijken en hielden wat we voelden: onmacht, verdriet, boosheid, angst ... zo veel mogelijk elk voor zichzelf.  In september, negen maanden verder, trokken we naar de fotograaf, die een reeks duofoto's nam van jou en Broer.  Het was bedoeld als verrassing voor Mémé Zee (oma), maar blijkbaar was het toch niet jouw ding, zou je me ooit eens zeggen. Jij, het jongetje met het petje en Broer, hangen nog altijd aan de muur.  Een beeld, dat me elke dag herinnert aan jouw moed en doorzettingsvermogen, bergen groter dan dat van een volwassene.

 

de grote foto

aan de muur

 

je hield er

niet zo van

 

zei je ...

maanden later

 

van jezelf

met petje

 

kaal

 

Doris Dorné

Kleine Hartenkoning - 1999

 

 



gepost door admin 27.03.16 20:20 | permalink | reacties (0) | General
26.03.16
uit 'Kleine Hartenkoning'


De chemo sloeg aan, maakte je vanaf de start beter.  Je werd 'blij kind', niettegenstaande het opgesloten zijn, de vele prikken, het weg van huis.  Eerste uiterlijke tekenen van therapie lieten niet lang op zich wachten, chemokuren bij kinderkanker zijn immers veel agressiever dan bij volwassenen.  

 

je haren

vallen

bij bosjes

 

we grappen erom

 

wat moeten we

er anders mee

 

als een puppy

dartel jij vrolijk

door ons huis

 

speelt hondje

in de rui

 

gelukkig

 

ben jij 

pas vier

 

loopt 

jouw denken

niet vooruit op

jouw leven

 

Doris Dorné

Kleine Hartenkoning - 1999



gepost door admin 26.03.16 11:22 | permalink | reacties (0) | General
25.03.16
uit 'Kleine Hartenkoning'


Nu de artsen zeker waren welke kanker jou in zijn greep had, gingen ze tot de aanval over.  Het eerste wat je voorgeschoteld kreeg: negen chemokuren.  Eén week voor behandeling in het ziekenhuis, twee weken thuis om op adem en krachten te komen. Was er tussenin sprake van koorts, dan moesten we zonder verwijl terug naar het ziekenhuis.  Ik keek met argusogen en een hart vol angst naar jou, toen de eerste chemokuur bij je binnendruppelde. Het bleek, integenstelling tot wat ik verwacht had, bijna een wondermiddel! De pijn verdween en je was er helemaal niet ziek van, maar dat zou later, bij verdere behandeling, veranderen.

 

metamorfose

 

de eerste chemokuur

doet wonderen

 

jij wordt 

het kind

dat ik nog

niet kende

 

transformatie

 

van huilende peuter

naar lachende kleuter

 

Doris Dorné

Kleine Hartenkoning 1999



gepost door admin 25.03.16 17:33 | permalink | reacties (0) | General
23.03.16
uit 'Kleine Hartenkoning'


Na een weekeind nagelbijten (op vrijdagnamiddag binnen, was het afwachten) en een maandag waarop we, met jou in het getraliede kinderbedje, het vuur uit onze sloffen liepen van gebouw naar gebouw, van lift naar lift, van onderzoek naar onderzoek, van de éne scanner naar de andere, in een ons totaal vreemde wereld. Tegen de avond viel het me zwaar, om de snelheid van jouw bed op wieltjes te blijven bijbenen.  Ik slofte als een vermoeide en verdwaalde reiziger in het zog van die kleine 'gevangenis'.  's Anderendaags kregen we het verdict te horen. De kleine, blonde kinderarts uit Oostende had het juist: neuroblastoom, een tumor uitgaande van het zenuwstelsel, volledig uitgezaaid.  Zéér kwaadaardig en héél moeilijk te behandelen.  Prognose: 20% slaagkans.  Toen wist ik al: dit komt niet goed.

 

slechte prognose ...

 

bitter weinig kans

op genezing

 

kwaadaardig

uitzaaiïngen

 

mijn gedachten

tapdansen op

cruciale woorden

zoeken balans

op slappe koorden

 

maar door de zinnen

die jij spreekt

 

Professor

 

raken ze

uit evenwicht

vallen in

het zwarte gat

 

nergens 

een vangnet

te bespeuren

 

Doris Dorné

Kleine Hartenkoning - 1999

 

 



gepost door admin 23.03.16 18:55 | permalink | reacties (0) | General
22.03.16
uit 'Kleine Hartenkoning'


Het weten,niet het besef gehad te hebben, dat jij al maanden (of was het langer, wie zal het zeggen?) doodziek was, legde een gigantisch, bijna niet te dragen schuldgevoel op mijn schouders.  Nog steeds ga ik daaronder gebukt, ook na al die jaren.  Zelfs het feit, dat ook andere ouders daarmee worstelen en dat de artsen aangaven hoe moeilijk het is om de vinger op de wonde te leggen bij kanker, bracht/brengt geen troost.  Je was zo klein en zo ontzettend moedig!

 

met de moed

der wanhoop

doorliep jij

de dagen

 

sleepte jezelf

van uur

naar uur

 

elke minuut

moet lijden

geweest zijn

 

op ...

jij was ... op

 

de stukjes

van de puzzel

vallen in elkaar

 

natuurlijk was

zelfs spelen

er teveel aan

 

ik die dat

niet zag

jou steeds tot

doorgaan dwong

 

de krop

in mijn keel

alsmaar dikker

in het beseffen

van wat ik jou

heb aangedaan

 

... onbewust

 

maar de wrange bijsmaak

van tekorgeschoten moeder

is er niet minder om

 

Doris Dorné

Kleine Hartenkoning - 1999 



gepost door admin 22.03.16 17:14 | permalink | reacties (0) | General
21.03.16
uit 'Kleine Hartenkoning'


We reden de voorbije jaren talloze keren naar Gent.  Was het niet naar Zus en familie of omdat Broer Alexander daar studeerde en er acht jaar op kot zat, dan wel om een bezoekje te brengen aan het secretariaat van het Kinderkankerfonds UZ Gent en toendertijd de kinderkankerafdeling 3K6.  Gent werd/wordt dus niet gemeden, maar het traject afleggen, ook als we verder reden/rijden dan Gent, bracht/brengt telkens niet te wissen herinneringen aan jou naar boven.  

 

Nieuwpoort - UZ Gent

klein stukje snelweg

zesentachtig kilometer

autostrade welgeteld

 

projecteert

telkens en telkens

weer jouw strijd

beeldscherm vol

herinneringen

 

versmolten

in fluisterasfalt

kregen ze

levenslang

 

't is altijd

even slikken ...

 

als terugkijken

mijn hoofd en

hart beroert

 

als tranen

heimelijk wellen

 

Doris Dorné

Kleine Hartenkoning - 1999

 

 



gepost door admin 21.03.16 13:33 | permalink | reacties (0) | General
 
:: December 2017 (3)
:: November 2017 (3)
:: Oktober 2017 (4)
:: Augustus 2017 (6)
:: Juli 2017 (3)
:: Juni 2017 (5)
:: Mei 2017 (7)
:: April 2017 (3)
:: Maart 2017 (6)
:: Februari 2017 (6)
:: Januari 2017 (9)
:: December 2016 (10)
:: November 2016 (7)
:: Oktober 2016 (19)
:: September 2016 (17)
:: Augustus 2016 (23)
:: Juli 2016 (20)
:: Juni 2016 (22)
:: Mei 2016 (28)
:: April 2016 (26)
:: Maart 2016 (29)
:: Februari 2016 (29)
:: Januari 2016 (31)
:: December 2015 (4)
:: November 2015 (5)
:: Oktober 2015 (1)
:: Augustus 2015 (2)
:: Juli 2015 (2)
:: Juni 2015 (2)
:: Mei 2015 (4)
:: April 2015 (2)
:: Maart 2015 (5)
:: Februari 2015 (3)
:: Januari 2015 (5)
:: December 2014 (4)
:: November 2014 (3)
:: Oktober 2014 (5)
:: Augustus 2014 (4)
:: Juli 2014 (3)
:: Juni 2014 (5)
:: Mei 2014 (6)
:: April 2014 (3)
:: Maart 2014 (7)
:: Februari 2014 (6)
:: Januari 2014 (6)
:: December 2013 (8)
:: November 2013 (6)
:: Oktober 2013 (5)
:: Augustus 2013 (6)
:: Juli 2013 (5)
:: Juni 2013 (5)
:: Mei 2013 (5)
:: April 2013 (6)
:: Maart 2013 (6)
:: Februari 2013 (5)
:: Januari 2013 (10)
:: December 2012 (8)
:: November 2012 (9)
:: Oktober 2012 (5)
:: Augustus 2012 (5)
:: Juli 2012 (7)
:: Juni 2012 (5)
:: Mei 2012 (7)
:: April 2012 (8)
:: Maart 2012 (7)
:: Februari 2012 (4)
:: Januari 2012 (8)
:: December 2011 (6)
:: November 2011 (7)
:: Oktober 2011 (6)
:: Augustus 2011 (7)
:: Juli 2011 (7)
:: Juni 2011 (5)
:: Mei 2011 (9)
:: April 2011 (7)
:: Maart 2011 (6)
:: Februari 2011 (7)
:: Januari 2011 (7)
:: December 2010 (8)
:: November 2010 (9)
:: Oktober 2010 (9)
:: Augustus 2010 (7)
:: Juli 2010 (7)
:: Juni 2010 (9)
:: Mei 2010 (10)
:: April 2010 (7)
:: Maart 2010 (12)
:: Februari 2010 (11)
:: Januari 2010 (14)
:: December 2009 (13)
:: November 2009 (10)
:: Oktober 2009 (10)
:: September 2009 (13)
:: Augustus 2009 (11)
:: Juli 2009 (9)
:: Juni 2009 (11)
:: Mei 2009 (12)
:: April 2009 (14)
:: Maart 2009 (13)
:: Februari 2009 (15)
:: Januari 2009 (17)
:: December 2008 (17)
:: November 2008 (19)
:: Oktober 2008 (14)
:: September 2008 (17)
:: Augustus 2008 (16)
:: Juli 2008 (17)
:: Juni 2008 (16)
:: Mei 2008 (13)
:: April 2008 (18)
:: Maart 2008 (22)
:: Februari 2008 (17)
:: Januari 2008 (21)
:: December 2007 (20)
:: November 2007 (23)
:: Oktober 2007 (25)
:: September 2007 (17)
:: Augustus 2007 (17)
:: Juli 2007 (21)
:: Juni 2007 (26)
:: Mei 2007 (27)
:: April 2007 (26)
:: Maart 2007 (3)