Poezie Doris Dorné
 
 

Maandelijks Archief: MEI 2016


31.05.16
uit 'Van mens tot mens ...'


'Tijd heelt alle wonden', 'Verdriet moet verwerkt worden', 'Na een tijdje gaat het over' ... slechts enkele van de bedenkelijke uitlatingen, die mensen met verdriet vaak te horen krijgen.  Niks is minder waar.  Tijd heelt niet, het gaat niet over en verwerken is een onbestaand werkwoord.  Wel voelt het als: tijd maakt zachter, verdriet krijgt een plaatsje, je leert er, met vallen en opstaan, een beetje mee leven. Tijd maakt groot gemis tot hanteerbaar, maar altijd huist er in hoofd en hart, pijnlijk herinneren en immens verlangen, want 'vergeten' kàn niet.   

 

klets niet

uit je nek

 

 tijd heelt niet

alle wonden

 

het gevecht tegen

de bierkaai gestaakt

 

blijvend gebrandmerkt

draag ik mijn littekens

 

als eerbetoon aan hem

 

Doris Dorné

Van mens tot mens - 2000



gepost door admin 31.05.16 17:49 | permalink | reacties (1) | General
30.05.16
uit 'Van mens tot mens ...'


Hoe het verder moest zonder Benjamin, was een loodzware zoektocht.  Het Kinderkankerfonds UZ Gent werd mijn reddende engel.  Geput uit eigen ervaring wist ik een beetje steun van harte welkom en zo kwam de jaarlijkse bloemenverkoop in herinnering aan Benjamin tot stand.  Gedragen door de warmte van tal van vrijwilligers werden de tien edities een hartverwarmend succes.  Een poëziewedstrijd te Nieuwpoort deed me naar pen en papier grijpen.  Mijn schrijfsels brachten me naar alle hoeken van het land.  Zo hield ik mijn jongste levend, maar verdwijnen deed/doet het verdriet nooit.

 

is dit knagend hartzeer

te verwerken

de leegte die viel nog

te vullen

 

of

 

blijft er voor altijd

het grote gat

het zwarte missen

 

jaren gingen

over zijn sterven

 

verdriet is gebleven

gemis gegroeid

onbegrip om wat moest

niet verdwenen

 

elke nieuwe dag

is nog steeds

snuffelend speuren

naar een weg

 

tot verder 

zonder hem

 

Doris Dorné

Van mens tot mens - 2000



gepost door admin 30.05.16 22:00 | permalink | reacties (0) | General
29.05.16
uit 'Van mens tot mens ...'


Hoe gemis groeit tot torenhoog, is niet te vertalen. Het kind dat er was, maar niet meer is, liet/laat een niet te omschrijven leegte na.  Van vier naar drie, ons gezin bleek niet krimpvrij.  Al was je voor altijd weg, ik vond je dagelijks overal terug, zonder te moeten zoeken.

 

ik heb jou herkend

in de haarsnit van

dat kleine jongetje

 

weer was er

snerpende pijn

die dwars mijn

hart doorkruiste

 

brandende zon

op zomerse mensen

deed mijn hartzeer

feller oplaaien

 

ik mis je zo

in zwijgend voelen

 

Doris Dorné

Van mens tot mens - 2000 

 



gepost door admin 29.05.16 22:48 | permalink | reacties (1) | General
28.05.16
uit 'Van mens tot mens ...'


De grootste waardering, die je van je kind kunt krijgen, is 'vertrouwen'.  Maar je moet dat vertrouwen ook waarmaken als ouder.  Dertien maanden lang, omzeggens elke dag aangewezen op elkaar van 's morgens tot 's avonds, deed me bewijzen, dat ik er was voor Benjamin.  Vooral op moeilijke momenten, waar angst en pijn de bovenhand haalden en toch ... als ouder, maar vooral als moeder, kun je er nooit genoeg zijn.  En op het ogenblik, dat Benjamin zelf aangaf, dat het zo echt niet verder kon, moest en zou ik er staan voor hem.  Ik kon, mocht en wilde zijn vertrouwen niet beschamen. Iedere keer als zijn kleine handje in de mijne lag, overviel me een immens gevoel van tristesse.  Je kind vleugels geven en loslaten is niet altijd makkelijk, Benjamin loslaten en vleugels geven ... was zijn vertrouwen in mij waard.

 

grenzeloos

was jouw vertrouwen

in mij

 

terecht

 

een kind

moet huizen

kunnen bouwen

 

op zijn ouders

 

toen het menselijke

in je lijden

spoorslags verdween

 

hielp ik je sterven

met een hart

boordevol liefde

 

omdat ik

zo veel

zo veel

van je hield 

 

noodsituatie?

euthanasie?

 

alsof het wat uitmaakt

 

Doris Dorné 

Van mens tot mens - 2000



gepost door admin 28.05.16 12:06 | permalink | reacties (0) | General
27.05.16
uit 'Van mens tot mens ...'


Op de kinderkankerafdeling van UZ Gent werden we ouders van een doodziek kind. In zo'n twintigtal aanpalende kamertjes, zaten vaders en moeders, die dezelfde angsten en twijfels doorworstelden.  Vanuit die glazen kamertjes zagen we de buitenwereld gewoon verder draaien, terwijl ons leven 'on hold' (op 'wacht') werd gezet.  We smeedden vriendschapsbanden, die tot op heden nog een bestaan kennen.  Later leerden we ook, wat verschillende van die vrienden al kenden, het sterven van ons kind.  Ik kan erover schrijven, ik kan erover vertellen, maar nooit kan een buitenstaander zo dicht bij ons komen, als zij die hetzelfde lot droegen/dragen.

 

we kwamen uit het niets

tot heel dicht bij elkaar

 

onze paden kruisten

op cruciaal moment

 

dezelfde tranen

identieke pijn

 

smolten ons tot lotgenoten

in menselijke tragedie

 

daar waar anderen

niet kunnen komen

 

noch in woorden

noch in gedachten

 

spoelden wij drenkelingen aan

de armen om elkaar geslaan

 

Doris Dorné

Van mens tot mens - 2000



gepost door admin 27.05.16 18:50 | permalink | reacties (0) | General
26.05.16
uit 'Van mens tot mens ...'


Het ziek zijn en de dood van Benjamin, leerden me hoe onschatbaar van waarde je kinderen echt zijn.  Hoe diep de pijn snijdt bij het verlies van een kind, is niet te verwoorden.  Daarom werd het voor mij dubbel belangrijk, om Broer te laten zien hoeveel ik van hem hield, zonder te veel beslag op de twaalfjarige, die hij toen was, te leggen.  Waardering en erkenning, houden van ... je kunt het je kind niet genoeg meegeven. Met hen af en toe, op onverwachte momenten te laten voelen, dat het kostbare parels zijn, maak je vooral jezelf gelukkig.

 

midden de drukte

van haastige mensen

 

een tegel liefde

in een winkelstraat ...

 

onverholen trots

in de ogen

 

teder zoenen van

nog zachte wang

 

arm gevleid om

tengere schouders

 

schroomloos bekennen

ik hou van jou

 

blik

gebaren

woorden ...

 

niet te peilen diepte

van moeder tot zoon

 

Doris Dorné

Van mens tot mens - 2000



gepost door admin 26.05.16 13:57 | permalink | reacties (0) | General
25.05.16
uit 'Van mens tot mens ...'


Met een rugzak vol verdriet rondlopen, maakt je kwetsbaar en hypergevoelig.  Heel vaak doen mensen hun uiterste best, om je toch op één of andere manier een vleugje troost te bieden, maar ongewild voelen hun goedbedoelde woorden soms pijnlijk aan. Eerlijk is eerlijk, verdrietige mensen zijn niet altijd de makkelijkste. Zoekend en nergens rust vindend, zwerven ze door de dagen en soms is elk woord er ééntje te veel.  Uit ondervinding leerde ik, dat de standaardzin tot troosten meestal begint met: je hebt geluk ... terwijl je in de verste verte geen nood hebt aan zo'n openingszin, maar diegene die het zegt, toch het beste met je voor heeft.

 

in argeloos weerleggen

spreekt een mond

dwaze zinnen

 

je hebt geluk

kreeg tijd tot

afscheid nemen

 

je bent jong

er is tijd om

te herbeginnen

 

wees blij ...

 

een man

nog een zoon

een huis

 

de dood

van mijn kind

vergoelijkend begraven

 

zijn lijden

door onwetendheid 

herleid tot nul

 

er zijn zo

van die dagen

 

Doris Dorné

Van mens tot mens - 2000



gepost door admin 25.05.16 19:00 | permalink | reacties (0) | General
24.05.16
uit 'van mens tot mens ...'


Jij stierf na een oneerlijk gevecht met je tegenstander 'kanker'.  Na een ware lijdensweg vond je eindelijk rust.  Ja, we wisten dat we jou gingen verliezen.  Ja, we hadden een zee van tijd om afscheid te nemen.  Neen, jouw dood kwam niet onverwachts.  Soms wordt verdriet 'geijkt'.  Zo werd me ooit gezegd, dat ik geluk had. Ik kreeg immers de tijd om aan het idee te wennen, terwijl ouders van een door ongeval gestorven kind, daar de kans niet toe hadden.  Alle begrip daarvoor, maar uiteindelijk is het 'afwegen' van pijn geen optie, want wat blijft is identiek verdriet.

 

de dood hield jou

aan het lijntje

 

af en toe 

de teugels vierend

zonder ijdele hoop

te zaaien

 

voor hij jou

definitief meenam

en ons achterliet

 

verdwaasd

verweesd

verloren

 

Doris Dorné

Van Mens tot mens - 2000



gepost door admin 24.05.16 18:42 | permalink | reacties (0) | General
23.05.16
uit 'Van mens tot mens ...'


Verdriet is nooit echt deelbaar.  Wat ging er om in het hoofd van Broer, toen jij stierf? Hoe groot was zijn hartenpijn, hoe vaak voelde hij zich eenzaam en verlaten?  Ik stond naast hem en ik wist het niet.  Ik kon alleen maar hopen, dat ik hem toen toch een beetje tot troost was, ook al zat ik gevangen in mijn eigen gemis.  Ach, je probeert het als ouder goed te doen, maar of je daar in slaagt, blijft altijd een vraagteken, want verdriet is altijd 'eigen'.  Af en toe is dat pas veel later te horen, in de dingen gezegd.

 

dag ma

 

jouw stem

over de telefoon

klinkt volwassen

 

achttien bijna

het kind verdwenen

 

geen fuif zeg je

om deze dag te vieren

 

achttien

achttien

 

ben ik al jaren

in mijn hoofd

 

de tijd stak jou voorbij

een deel van je jeugd

ging verloren

 

Doris Dorné

Van mens tot mens - 2000 



gepost door admin 23.05.16 18:57 | permalink | reacties (0) | General
22.05.16
uit 'Van mens tot mens ... als breekbaar glas'


Slechts een jaar later verscheen mijn vierde bundel: 'Van mens tot mens ... als breekbaar glas'.  Een boekje over jij, ik, hij, zij, wij, jullie.  Over hoe we als mens staan tegenover verdriet, hoe we daar mee omgaan.  Niemand blijft immers verstoken van een streep(je) schaduwzijde in het leven.  Verdriet boetseert alles: persoonlijkheid, relaties, liefdes, inzichten, tot anders dan het ooit was.  Leren nooit verdwijnende pijn te hanteren, is niet eenvoudig.  De volgende teksten zijn een keuze uit deze bundel.  Even halt houden bij je eigen verdriet, maar ook bij dat van anderen.

 

vreemd

 

hoe wij achter

maskers als gewoon

ijveren naar verder

 

niettegenstaande

miljoenen tranen

gestort in eenzaamheid

 

vreemd

 

hoe wij langs

elkaar heen glijden

in angstig afschermen

 

niettegenstaande

grote nood

tot troost zoeken

 

vreemd

 

Doris Dorné

Van mens tot mens - 2000

 

 

 

 



gepost door admin 22.05.16 18:50 | permalink | reacties (1) | General
 
:: Oktober 2017 (4)
:: Augustus 2017 (6)
:: Juli 2017 (3)
:: Juni 2017 (5)
:: Mei 2017 (7)
:: April 2017 (3)
:: Maart 2017 (6)
:: Februari 2017 (6)
:: Januari 2017 (9)
:: December 2016 (10)
:: November 2016 (7)
:: Oktober 2016 (19)
:: September 2016 (17)
:: Augustus 2016 (23)
:: Juli 2016 (20)
:: Juni 2016 (22)
:: Mei 2016 (28)
:: April 2016 (26)
:: Maart 2016 (29)
:: Februari 2016 (29)
:: Januari 2016 (31)
:: December 2015 (4)
:: November 2015 (5)
:: Oktober 2015 (1)
:: Augustus 2015 (2)
:: Juli 2015 (2)
:: Juni 2015 (2)
:: Mei 2015 (4)
:: April 2015 (2)
:: Maart 2015 (5)
:: Februari 2015 (3)
:: Januari 2015 (5)
:: December 2014 (4)
:: November 2014 (3)
:: Oktober 2014 (5)
:: Augustus 2014 (4)
:: Juli 2014 (3)
:: Juni 2014 (5)
:: Mei 2014 (6)
:: April 2014 (3)
:: Maart 2014 (7)
:: Februari 2014 (6)
:: Januari 2014 (6)
:: December 2013 (8)
:: November 2013 (6)
:: Oktober 2013 (5)
:: Augustus 2013 (6)
:: Juli 2013 (5)
:: Juni 2013 (5)
:: Mei 2013 (5)
:: April 2013 (6)
:: Maart 2013 (6)
:: Februari 2013 (5)
:: Januari 2013 (10)
:: December 2012 (8)
:: November 2012 (9)
:: Oktober 2012 (5)
:: Augustus 2012 (5)
:: Juli 2012 (7)
:: Juni 2012 (5)
:: Mei 2012 (7)
:: April 2012 (8)
:: Maart 2012 (7)
:: Februari 2012 (4)
:: Januari 2012 (8)
:: December 2011 (6)
:: November 2011 (7)
:: Oktober 2011 (6)
:: Augustus 2011 (7)
:: Juli 2011 (7)
:: Juni 2011 (5)
:: Mei 2011 (9)
:: April 2011 (7)
:: Maart 2011 (6)
:: Februari 2011 (7)
:: Januari 2011 (7)
:: December 2010 (8)
:: November 2010 (9)
:: Oktober 2010 (9)
:: Augustus 2010 (7)
:: Juli 2010 (7)
:: Juni 2010 (9)
:: Mei 2010 (10)
:: April 2010 (7)
:: Maart 2010 (12)
:: Februari 2010 (11)
:: Januari 2010 (14)
:: December 2009 (13)
:: November 2009 (10)
:: Oktober 2009 (10)
:: September 2009 (13)
:: Augustus 2009 (11)
:: Juli 2009 (9)
:: Juni 2009 (11)
:: Mei 2009 (12)
:: April 2009 (14)
:: Maart 2009 (13)
:: Februari 2009 (15)
:: Januari 2009 (17)
:: December 2008 (17)
:: November 2008 (19)
:: Oktober 2008 (14)
:: September 2008 (17)
:: Augustus 2008 (16)
:: Juli 2008 (17)
:: Juni 2008 (16)
:: Mei 2008 (13)
:: April 2008 (18)
:: Maart 2008 (22)
:: Februari 2008 (17)
:: Januari 2008 (21)
:: December 2007 (20)
:: November 2007 (23)
:: Oktober 2007 (25)
:: September 2007 (17)
:: Augustus 2007 (17)
:: Juli 2007 (21)
:: Juni 2007 (26)
:: Mei 2007 (27)
:: April 2007 (26)
:: Maart 2007 (3)