Poezie Doris Dorné
 
 

Maandelijks Archief: JUNI 2014


23.06.14
brood en spelen


Het land staat in rep en roer. Iedereen is voetbalgek, Manlief en ik niet meegerekend.  Wij zijn dezer dagen de zeldzaam spreekwoordelijke witte raven.  Het volk eist brood en spelen, denk ik, bij het zien van de beelden waar mensen zichzelf verliezen in het roepen en schreeuwen, het springen en dansen.  Doet me denken aan de oudheid, hoe de Romeinen de gladiatorspelen organiseerden en hoe ook toen het volk zichzelf schor schreeuwde en uitzinnig werd bij de gevechten.  Gelukkig gaat het nu niet om gevechten, maar om een balletje trappen.  Neen, hier geen WKtruitjes, geen petjes, geen toeters en bellen, geen sjaals, geen verf op wangen of armen.  Ik sta er bij en kijk er naar.  Het is me een raadsel, hoe zo'n spel een massa mensen zo zot kan krijgen.  Zelf denk ik eerder aan al die arme Brazilianen, die in het vuil leven. Aan de rioolkinderen of de vele straatkinderen, die opgepakt werden en ergens gedropt uit het zicht van de vele buitenlanders, hun tijd moeten slijten tot iedereen weer vertrokken is. Als het vuil van de straat samen geveegd. Verschrikkelijk!  Ook onze Koning en Koningin gingen gisteren uit hun dak (een beetje toch), zag ik daarnet in het journaal.  Ze hebben blijkbaar goed gekeken naar hun bevriende Noorderburen.  Het Nederlandse vorstenhuis is sowieso veel losser in het omgang met mensen.  Er is veel gepalaverd over onze huidige Koning, maar je moet toegeven, dat hij zijn job buitengewoon goed doet. Alleen onze Koningin moet de voetbalspelers nog wat beter leren kennen, want ze feliciteerde de verkeerde met het gemaakte doelpunt.

Zaterdag kwam onze kroost over.  Prinsesje mocht met de gewonnen prijs (twaalf euro) voor het mooi inkleuren van een paastekening, iets kiezen in één van de deelnemende zaken.  Veel keuze was er overigens niet, Nieuwpoort Stad is nu ook geen shoppingwalhalla en bovendien waren veel zaken gesloten wegens 'met vakantie'.  Vlug een slokje zon, een teugje rust vooraleer het zomerseizoen hier begint. Gelukkig hebben we hier één winkel met wat prularia voor het jeugdig volkje.  Lang moest ze niet kiezen, haar pientere oogjes vielen onmiddellijk op iets wat haar in de smaak viel en eens de beslissing genomen, is er geen weg meer terug, wordt de keuze een voldongen feit.  Gelijk heeft ze, wie een prijs wint mag zijn goesting doen.  Wij naar buiten met een blij meisje, dat nu al beloofde volgend jaar twee tekeningen te kleuren, zodat Broertje ook een prijs zou krijgen.  Schattig, toch?

Even later namen we de tram richting 't Bad.  Even binnen bij Mémé Zee, waar ook Zus en Schoonbroer Nico gearriveerd waren.  Een uurtje verder terug de tram op, om te stranden in de kinderboerderij voor het bewonderen van de vermaarde pauw.  Er valt verder niet echt veel te beleven bij onze buren, maar de kinderen vinden het altijd méér dan leuk en Prinsesje is al een echte boerderijgids.  Kleine Koning Arthur aapt haar in alles na en dat zorgt soms voor hilarische toestanden.  Benieuwd wat nummertje drie zal worden.  Binnenkort komt ons Minimeisje logeren en in augustus is ook ons Minimannetje van de partij. Jeugdig geweld in huis brengt rust in mijn hart! 

 

 



gepost door admin 23.06.14 20:23 | permalink | reacties (0) | General
16.06.14
handen uit de mouwen


Al een paar dagen wapperen mijn handen uit de mouwen!  Nu Echtgenoot nog altijd in revalidatie is en er van 'werken' dus weinig in huis komt, zocht ik dan maar alle schilderattributen (verf, borstels, white spirit (want vlekkeloos schilderen is niet mijn sterkste punt), de nodige vodden samen en ging ik met een zucht aan de slag.  Ons buitenhoutwerk schreeuwt immers om een laagje nieuwe olie en ik kon het lijden niet meer aanzien.  Zo'n dingen kunnen me heel ongelukkig maken en me zelfs een beetje uit balans brengen.  Een huis heeft immers nood aan liefdevol onderhoud.  Manlief maakt zich daar minder kopzorgen in.  Wordt er vandaag niet geschilderd, dan misschien morgen of volgende week of volgende maand en in het slechtste geval: volgend jaar of het jaar daarop.  Hij schildert niet graag, snap je?  Dingen die niet in orde zijn geven mij stress, dus aan de slag met olie en borstels!  Ondertussen zijn er toch al een paar ramen de revue gepasseerd en voel ik me al veel beter in mijn vel. Van uitstel komt afstel.  Toegegeven, éénmaal begonnen vraagt het minder inspanning om de rest ook af te werken.  Straks is het grote vakantie en dan mogen we hier af en toe logeetjes verwachten, zodat er van wrijven en borstelen niet veel meer in huis zal komen.  Dus nog efkens door verven en alles oogt picobello!  'Oogt' zeg ik wel, want ik ben natuurlijk geen beroeps en een foutloos schilderparcours is me niet op het lijf geschreven. Hetzij me vergeven. Perfect zal het dus niet zijn, maar het oogt wel een stuk beter dan voorheen.  Ik dus een tevreden mens!  Gisteren een dag gespendeerd op de miniracingclub van Manlief.  Weinig interesse en geen publiek. Dat de man des huizes nog altijd de 'courage' heeft om er voor te gaan!  Ik zou er al lang de brui aan gegeven hebben.   Ook onze culinaire inspanningen (mijn befaamde croquemonsieurs) bleven op hun honger zitten (en liggen).  Goed voor eigen gebruik, maar leuk is het niet.  Het was een bewogen dagje en ik was blij toen de deur achter ons dichtviel.  Toch een fijne afsluiter in brasserie 't Ponton, op de kaai.  Mijn slaatje kip met currydressing smaakte voortreffelijk en de pasta vongolé ging er bij Manlief ook zonder problemen in.  Ook enkel woorden van lof bij onze tafelgenootjes, Claire en Wim.  Dit adresje, ten huize Kelly en Dajo, is een echte aanrader!  

 



gepost door admin 16.06.14 18:54 | permalink | reacties (0) | General
11.06.14
dure dingen


Zondag samen met Moeder en Echtgenoot koffie gaan drinken in één van de vele tearooms Nieuwpoort-Bad rijk.  Twee ijsjes, twee koffies en één cola light verder, waren we zo'n zesentwintig euro armer.  Manlief zag het met lede ogen aan.  Maandag met zijn tweetjes een zomerse strandwandeling gemaakt en een droge keel gekregen van het zilte zout. Op het eerste terrasje twee uitnodigend lege stoelen gevonden en onze dorst gelest met één koffietje voor hem en één aarbeienmilkshake voor mij, dit ter waarde van dertien eurootjes.  Ik begin het standpunt van de man des huizes iets beter te begrijpen.  Hij vindt immers, dat er veel te veel geld gevraagd wordt voor de simpele dingen des levens. En ja, als je alles omzet in de oude, getrouwe, maar niet meer van doen zijnde Belgische frank, dan schrik je je een bult.  Neem nu die ijsjes en die milkshake (die is toch efkens op mijn maag blijven liggen), kostprijs acht euro 't stuk.  Wie kan tellen zoals wij dat vroeger deden, weet dat dit resulteert in driehonderdtwintig frank voor een paar bolletjes ijs, een toef slagroom en een minuscuul kannetje warme chocoladesaus en in het geval van mijn shake, drie verdwaalde aardbeien.  't Is natuurlijk leuk en ontspannend om een ijsje te gaan eten of te smikkelen van een wafel met slagroom, maar het tellen en rekenen moet je achterwege laten, want anders ligt het 'goed gevoel' razendsnel op apegapen.  En toch ga ik starten met er bewuster mee om te gaan.  Neen, ik zal die uitjes niet laten, een mens moet toch wat.  Bovendien gaan we nooit met vakantie, het reizen zit ons niet in het bloed, dus daar hebben we ook al wat uitgespaard.  We wonen waar menig mens zou willen 'resideren': in de hotste badplaats van de kust, dus waarom zouden we het land uit lopen?  Hier wonen heeft echter één nadeel, we betalen er een prijs voor, de prijs van het toerisme: kleinere porties aan hogere prijzen. In Limburg, de andere kant van het land, je krijg je veel meer waar voor je geld. Grotere bollen ijs, enorme zakken friet, reuzentaarten ... een uitvergroting van wat we hier gewoon zijn. Als je hier taartjes koopt, moet je ze soms bijna zoeken met een loep.  En toch zijn er hier tearooms waar je ook voor betaalbaar heerlijk kunt genieten, dus daar gaan we voor!  Het rekenen en analyseren zal ik trachten af te leren, het brengt alleen maar onnodige schuldgevoelens met zich mee en voor een bijna negenenvijftiger is dat wreed ongezond, nog ongezonder dan een peperduur ijsje of aardbeienmilkshake.



gepost door admin 11.06.14 19:38 | permalink | reacties (0) | General
09.06.14
over snauwen en bijten


Ze waren weer met velen, de toeristjes, in groten getale afgezakt vanuit het binnenland naar de kust, voor een korte vakantie tijdens het lange Pinksterweekend. Als een tsunamigolf overspoelden ze onze habitat en waanden zich hier heer en meester.  Schrijfster dezer zal het geweten hebben!  Vanmorgen om boodschappen in de toch al niet te grote supermarkt, waar zich een rij wachtenden aan kassa drie, tot midden de winkel slingerde.  Een slang, die voor de overige kooplustigen, een obstakel vormde.  Als een kudde makke, willoze schapen bleven ze achter elkaar hangen bij kassa drie, terwijl bij kas één en twee er node drie personen stonden.  Een dame met visie, verliet de rij en liep door, zodat de staart enigszins kromp.  Schrijfster dezer wou het inititatief steunen en net hetzelfde doen, maar dat was buiten de waard van de man voor mij gerekend!  Hij beet ei zo na mijn neus af en snauwde me toe, dat ik net als de anderen mijn beurt af te wachten had.  Ja maar, weerlegde ik, we kunnen toch gewoon een beetje doorschuifelen naar de andere kassa's, zodat de rij wat inkort.  Een mens blijft dan nog altijd beleefd (we zijn veel te onderdanig opgevoed).  Hij bleek het te snappen, maar gunde me geen voorrang, zelfs niet bij een andere kassa.  Zeker met het verkeerde been uit bed gestapt?  En weet je wat die bijterd kocht?  Eén schamel doosje hagelslag (muzestrontjes, shit of mouse), moet je daarvoor zo snauwen?  Ik dacht het niet.  Misschien moet die kwaaierd bij een volgend vakantieverblijf, de dag beginnen met een ochtendvroege strandwandeling.  Geen beter remedie tegen slecht humeur, dan de geur van de zee, het geruis van de branding, rul zand onder je voeten en de wind waarop je je gedachten vliegeren laat.  Ik kan het weten, want ik ben een kind van de zee.  Let wel: ik heb niks tegen 'tijdelijke terroriestjes', ze zijn hier voor velen het brood op de spreekwoordelijke plank.  Wat niet wil zeggen, dat ze hun boekje te buiten moeten gaan. Want ... Ze stallen hun wagen waar wij het nooit zouden durven.  Ze laten hun zwerfvuil  zweven, terwijl wij ons purper en blauw betalen aan stedelijke vuilniszakken.  Blikjes en flessen laten ze achter waar het niet hoort.  Ze rijden ons met hun sportieve tweewielers quasi de benen van het lijf en laten hun talloos meegebrachte viervoeters strand, voetpaden en dijk bevuilen ('t is oppassen geblazen waar je je voeten zet).  Met andere woorden: ze laten hun sporen na. Vanavond de grote uittocht, in huiswaartse file.  Morgen daalt hier de rust terug. Binnenkort twee maanden vakantie.  Ze zijn welkom, de toeriestjes, maar het snauwen en bijten moeten ze laten!



gepost door admin 09.06.14 21:41 | permalink | reacties (0) | General
02.06.14
ons ventje - ons makkertje


Een tweede poging, om nog eens iets op deze spinselpagina te plaatsen!  Er mankeert toch iets aan mijn blogpagina.  Sedert mijn webmastertje veranderde van server raakte hij blijkbaar in de problemen.  Eens zien of het vandaag lukt.  Volgens de radioreporter deze morgen, was het gisteren een topdag voor pollenallergie.  Ik moet zeggen, dat ik het gemerkt heb.  Toch al een aantal jaren vrij van dit ongemak, ben ik sedert vorige lente weer een makkelijke prooi voor de vijand.  Zware en jeukende ogen, af en toe een meesterlijke nies, het gevoel duizend kilo last mee te slepen en een niet te vertalen moeheid.  Herkenbare symptomen.  Eén voordeel: het is van voorbijgaande aard.  Ondertussen sneeuwt het hier zaad van bloeiende bomen en struiken.  De pollen dwarrelen als het ware in grote getale onze tuin binnen, kleven aan schoenen en kledij en dansen een pollenballet in ons huis met mij als slachtoffer. Vorige week hadden we kleine Koning Arthur op logement.  Een ventje om op te vreten! Jammer genoeg zat het weer niet echt mee, maar we hebben genoten van het eerste tot het laatste moment.  We spotten 'papa pauw' in de nabijgelegen kinderboerderij. Zijn staart in vol ornaat open als lokmiddel voor 'mama pauw', die bijster weinig interesse toonde in de verleidingskunsten van 's mans kleuren.  Ons Minimannetje was wel één en al bewondering. Schattig om zien ook, hoe braaf hij zijn beurt afwachtte in de kinderschoenenwinkel en hoe trots hij was op zijn nieuwe sandaaltjes. Op dinsdag reden we richting Brugge, waar het naaiwerk uit Manliefs hand verwijderd moest.  Ons kereltje lag al vlug in dromenland en bleef ook slapen toen we onze bestemming bereikt hadden.  Echtgenoot moest het in zijn ééntje klaren, maar is dan ook oud en wijs genoeg.  Kleine Koning Arthur liet het niet aan zijn hartje komen en sliep zijn slaapje tot laat in de namiddag.  Al bij al nog goed, want wat moet je met een tweejarige uk in een ziekenhuis.  Bovendien liep de visite nogal uit (langer dan twee uur), zodat het dutje van ons Makkertje het wachten heel wat korter maakte.  Uiteindelijk moesten we nog een half uurtje geduld oefenen beneden in de inkom, vooraleer een opgeluchte Pet ons kon meedelen, dat de kinesessies hier in Nieuwpoort, de goedkeuring wegdroegen en we dus niet elke dag op en af naar Brugge moesten.  In die tussentijd stal ons Ventje de harten van veel passanten en toverde met gemak een glimlach op het gezicht van jong en oud.  Een stralend zonnetje in een sterielwitte wereld!  De dag nadien kwam Ellenlief op bezoek met Warre (ook twee jaar oud) en Gustje (één maand jong).  Kwestie van de oudsten tot vakantievriendjes te smeden, iets wat Ellen en ik wel zien zitten.  Was de interactie tussen beiden de eerste keer nihil, dan vlotte het nu heel wat beter.  Het komt dik in orde met die twee kapoenen!  Ondertussen is ons Minimannetje al weer vier dagen huiswaarts en we missen hem.  Gelukkig is de grote vakantie niet veraf, dan krijgen we Prinsesje en kleine Koning Arthur weer over de vloer.  



gepost door admin 02.06.14 19:03 | permalink | reacties (2) | General
 
:: Oktober 2017 (3)
:: Augustus 2017 (6)
:: Juli 2017 (3)
:: Juni 2017 (5)
:: Mei 2017 (7)
:: April 2017 (3)
:: Maart 2017 (6)
:: Februari 2017 (6)
:: Januari 2017 (9)
:: December 2016 (10)
:: November 2016 (7)
:: Oktober 2016 (19)
:: September 2016 (17)
:: Augustus 2016 (23)
:: Juli 2016 (20)
:: Juni 2016 (22)
:: Mei 2016 (28)
:: April 2016 (26)
:: Maart 2016 (29)
:: Februari 2016 (29)
:: Januari 2016 (31)
:: December 2015 (4)
:: November 2015 (5)
:: Oktober 2015 (1)
:: Augustus 2015 (2)
:: Juli 2015 (2)
:: Juni 2015 (2)
:: Mei 2015 (4)
:: April 2015 (2)
:: Maart 2015 (5)
:: Februari 2015 (3)
:: Januari 2015 (5)
:: December 2014 (4)
:: November 2014 (3)
:: Oktober 2014 (5)
:: Augustus 2014 (4)
:: Juli 2014 (3)
:: Juni 2014 (5)
:: Mei 2014 (6)
:: April 2014 (3)
:: Maart 2014 (7)
:: Februari 2014 (6)
:: Januari 2014 (6)
:: December 2013 (8)
:: November 2013 (6)
:: Oktober 2013 (5)
:: Augustus 2013 (6)
:: Juli 2013 (5)
:: Juni 2013 (5)
:: Mei 2013 (5)
:: April 2013 (6)
:: Maart 2013 (6)
:: Februari 2013 (5)
:: Januari 2013 (10)
:: December 2012 (8)
:: November 2012 (9)
:: Oktober 2012 (5)
:: Augustus 2012 (5)
:: Juli 2012 (7)
:: Juni 2012 (5)
:: Mei 2012 (7)
:: April 2012 (8)
:: Maart 2012 (7)
:: Februari 2012 (4)
:: Januari 2012 (8)
:: December 2011 (6)
:: November 2011 (7)
:: Oktober 2011 (6)
:: Augustus 2011 (7)
:: Juli 2011 (7)
:: Juni 2011 (5)
:: Mei 2011 (9)
:: April 2011 (7)
:: Maart 2011 (6)
:: Februari 2011 (7)
:: Januari 2011 (7)
:: December 2010 (8)
:: November 2010 (9)
:: Oktober 2010 (9)
:: Augustus 2010 (7)
:: Juli 2010 (7)
:: Juni 2010 (9)
:: Mei 2010 (10)
:: April 2010 (7)
:: Maart 2010 (12)
:: Februari 2010 (11)
:: Januari 2010 (14)
:: December 2009 (13)
:: November 2009 (10)
:: Oktober 2009 (10)
:: September 2009 (13)
:: Augustus 2009 (11)
:: Juli 2009 (9)
:: Juni 2009 (11)
:: Mei 2009 (12)
:: April 2009 (14)
:: Maart 2009 (13)
:: Februari 2009 (15)
:: Januari 2009 (17)
:: December 2008 (17)
:: November 2008 (19)
:: Oktober 2008 (14)
:: September 2008 (17)
:: Augustus 2008 (16)
:: Juli 2008 (17)
:: Juni 2008 (16)
:: Mei 2008 (13)
:: April 2008 (18)
:: Maart 2008 (22)
:: Februari 2008 (17)
:: Januari 2008 (21)
:: December 2007 (20)
:: November 2007 (23)
:: Oktober 2007 (25)
:: September 2007 (17)
:: Augustus 2007 (17)
:: Juli 2007 (21)
:: Juni 2007 (26)
:: Mei 2007 (27)
:: April 2007 (26)
:: Maart 2007 (3)