Poezie Doris Dorné
 
 

Maandelijks Archief: JUNI 2015


10.06.15
over 'los' en 'laten' ...


De laatste tijd zijn er verschillende mama's rond mij, die hun jongen het nest zien uitvliegen en het daar ietwat moeilijk mee hebben.  Het is eigen aan moeders, dat ze dat ook laten zien en horen, terwijl de vaders er het stilzwijgen toe doen en zich sterker tonen dan ze in werkelijkheid zijn.  Ach ja, we kiezen voor kinderen zonder er bij stil te staan, dat ze maar bitter kort in ons huis verblijven.  Al wat we nastreven is hun geluk en laat dit zoeken naar eigen geluk nu er in bestaan, dat ze op een dag hun eigen weg kiezen en hopelijk de juiste richting vinden.  Zo ook bij Zus en schoonbroer Nico, waar de jongste telg ondertussen een nieuwe stek heeft en plannen maakt voor de verdere toekomst.  Grootse plannen, om naar het verre buitenland te gaan.  Niet op vakantie, maar om er te 'jobben'.  Mijn kleine Zus met het kleine hartje heeft het daar erg moeilijk mee. Haar meisjes zaten nooit op kot, wegens te dicht gehuisvest bij het Gentse studentenleven.  Ze heeft dus nooit afstand moeten nemen, zoals wij van Zoonlief.  Het maakt een wereld van verschil, zowel voor de kinderen als voor de moeders.  Zelf heb ik nooit problemen gehad met een student uit huis, misschien was ik al gehard door het sterven van Benjamin.  Definitief afscheid nemen van je kind, maakt je bewust, dat een afstand in kilometers altijd overbrugbaar is.  Ooit sprak Zoonlief er over, om met zijn animatietalent zijn geluk in Canada te gaan zoeken.  Het heeft niet mogen zijn.  Hij ontmoette de vrouw van zijn leven en bleef plakken in Gent.  Ik droomde nochtans stiekem zijn droom een beetje mee, maar wie ben ik?  Alleen maar een mama, die verplicht was tot 'los' en 'laten'.  Heel toevallig schreef ik in maart een tekstje naar aanleiding van enkele telefoongesprekken met vriendinnen, die hun kinderen zagen vertrekken.  Ik draag het hier ook op aan Zus.

 

tot tweemaal toe

huilt de telefoon

 

aan de andere kant

van de lijn

moeders met brekende stem

over het aartsmoeilijke

 

'los' en 'laten'

 

van hun kroost

de verraderlijke roep

van het lege nest

 

dat heb je

met het groeien 

van kindervleugels

 

ze worden sterk

en brengen wat

ons het liefst is

 

verder weg

dan verhoopt

 

vliegen ze 

op eigen kracht

hun grote droom

 

niet huilen dus

want dit heet pas

 

'geluk'

  

Doris Dorné

 

 

 

 



gepost door admin 10.06.15 19:02 | permalink | reacties (2) | General
02.06.15
schoolfeest ...


Schoolfeest!  Nu het einde van het schooljaar zich met rasse schreden aanbiedt, is het partytime en terzelfdertijd een gelegenheid tot het ronselen van wat fondsen. Zo kwamen we op uitnodiging van Zoonlief en Veerle, al voor de vierde keer terecht in de immense tent, voorzien op meer dan duizend man.  Het weer zat helaas niet mee en de wei lag er dan ook nat en drassig bij en er zijn ook grootse vernieuwingswerken aan de gang, zodat enige acrobatie vereist was. We vonden onze kroost achteraan in de tent, op een nog rustig plaatsje, waar er makkelijk drie buggy's gestationeerd werden.  De vrienden waren dit jaar voor het eerst van de partij en gezien er onder de biologen een babyboom had plaatsgevonden (we zaten met drie kindjes geboren in 2014), was een parkeerplaats voor kinderwagens geen overbodige luxe.  Prinsesje en Kleine Koning Arthur verdwenen spoorloos naar de voorziene springkastelen, terwijl wij een apéritiefje namen.  Mini Katootje (een loepzuivere kopie van haar mama) vond het allemaal leuk en plezant en ook de andere kleintjes gedroegen zich voorbeeldig.  We hadden er geen kinderen aan! Om bij de barbecue te geraken, moesten we een lange wachtrij trotseren (je zal daar maar zitten met zo'n achthonderd hongerigen) en toen we ons doel bereikten, bleek er tijdelijk weinig of geen vlees meer in de kuip te zitten. Problemen met het vuur wegens de wind en de regen!  Bij de tweede ronde, nog een worst en kipfilet te gaan, van hetzelfde laken een pak.  Het liep allemaal een beetje in het honderd, maar lekker was het wel.  Even later stroomde nog meer volk de tent binnen en toen het spektakel losbarstte, kon je op de koppen lopen.  Ja, wie wil nu het optreden van zoon of dochter, van kleinzoon of kleindochter, neefjes en nichtjes, missen?  Op het thema 'Eurosongfestival', bracht elk klasje zijn dansje.  Onze kleinkroost deed het goed en hun ouders blonken van trots, net zoals al die andere vaders en moeders. En ook Zus, die vaak voor de opvang zorgt, zat op de eerste rij, om haar favoriete acteurs te filmen.  Het kushandje van Prinsesje was voor haar.  

Ik ging in gedachten terug naar een ver verleden, waarin Zoonlief elk jaar zo'n optreden met veel bravoure bracht, zodat je hart van trots bijna uit je borst sprong. Vele foto's zijn daar stille getuigen van.  En het laatste ouderfeest met Benjamin in de derde kleuter. Hoe hij kloeg over hoofdpijn, buikpijn en pijnlijke beentjes en ik het verdriet in zijn ogen zag.  Hoe ik op dat eigenste moment met zekerheid wist, dat de kanker terug was en ik mijn kind ging verliezen.  Hoe de vriendinnen me trachtten gerust te stellen, maar daar niet in slaagden, omdat ik beter wist dan zij. Het is niet anders.  Zie je, terwijl ook ik apetrots was op Prinsesjes en Kleine Koning Arthurs kunnen, sneed toch weer die pijn dwars door mijn ziel.  Niemand die het merkte, maar ik vroeg me af, hoeveel mensen in die tent, op dat moment hetzelfde gemis voelden als ik. In gedachten bij hen ... zonder dat ze er weet van hadden.



gepost door admin 02.06.15 16:47 | permalink | reacties (0) | General
 
:: December 2017 (3)
:: November 2017 (3)
:: Oktober 2017 (4)
:: Augustus 2017 (6)
:: Juli 2017 (3)
:: Juni 2017 (5)
:: Mei 2017 (7)
:: April 2017 (3)
:: Maart 2017 (6)
:: Februari 2017 (6)
:: Januari 2017 (9)
:: December 2016 (10)
:: November 2016 (7)
:: Oktober 2016 (19)
:: September 2016 (17)
:: Augustus 2016 (23)
:: Juli 2016 (20)
:: Juni 2016 (22)
:: Mei 2016 (28)
:: April 2016 (26)
:: Maart 2016 (29)
:: Februari 2016 (29)
:: Januari 2016 (31)
:: December 2015 (4)
:: November 2015 (5)
:: Oktober 2015 (1)
:: Augustus 2015 (2)
:: Juli 2015 (2)
:: Juni 2015 (2)
:: Mei 2015 (4)
:: April 2015 (2)
:: Maart 2015 (5)
:: Februari 2015 (3)
:: Januari 2015 (5)
:: December 2014 (4)
:: November 2014 (3)
:: Oktober 2014 (5)
:: Augustus 2014 (4)
:: Juli 2014 (3)
:: Juni 2014 (5)
:: Mei 2014 (6)
:: April 2014 (3)
:: Maart 2014 (7)
:: Februari 2014 (6)
:: Januari 2014 (6)
:: December 2013 (8)
:: November 2013 (6)
:: Oktober 2013 (5)
:: Augustus 2013 (6)
:: Juli 2013 (5)
:: Juni 2013 (5)
:: Mei 2013 (5)
:: April 2013 (6)
:: Maart 2013 (6)
:: Februari 2013 (5)
:: Januari 2013 (10)
:: December 2012 (8)
:: November 2012 (9)
:: Oktober 2012 (5)
:: Augustus 2012 (5)
:: Juli 2012 (7)
:: Juni 2012 (5)
:: Mei 2012 (7)
:: April 2012 (8)
:: Maart 2012 (7)
:: Februari 2012 (4)
:: Januari 2012 (8)
:: December 2011 (6)
:: November 2011 (7)
:: Oktober 2011 (6)
:: Augustus 2011 (7)
:: Juli 2011 (7)
:: Juni 2011 (5)
:: Mei 2011 (9)
:: April 2011 (7)
:: Maart 2011 (6)
:: Februari 2011 (7)
:: Januari 2011 (7)
:: December 2010 (8)
:: November 2010 (9)
:: Oktober 2010 (9)
:: Augustus 2010 (7)
:: Juli 2010 (7)
:: Juni 2010 (9)
:: Mei 2010 (10)
:: April 2010 (7)
:: Maart 2010 (12)
:: Februari 2010 (11)
:: Januari 2010 (14)
:: December 2009 (13)
:: November 2009 (10)
:: Oktober 2009 (10)
:: September 2009 (13)
:: Augustus 2009 (11)
:: Juli 2009 (9)
:: Juni 2009 (11)
:: Mei 2009 (12)
:: April 2009 (14)
:: Maart 2009 (13)
:: Februari 2009 (15)
:: Januari 2009 (17)
:: December 2008 (17)
:: November 2008 (19)
:: Oktober 2008 (14)
:: September 2008 (17)
:: Augustus 2008 (16)
:: Juli 2008 (17)
:: Juni 2008 (16)
:: Mei 2008 (13)
:: April 2008 (18)
:: Maart 2008 (22)
:: Februari 2008 (17)
:: Januari 2008 (21)
:: December 2007 (20)
:: November 2007 (23)
:: Oktober 2007 (25)
:: September 2007 (17)
:: Augustus 2007 (17)
:: Juli 2007 (21)
:: Juni 2007 (26)
:: Mei 2007 (27)
:: April 2007 (26)
:: Maart 2007 (3)