Poezie Doris Dorné
 
 

Maandelijks Archief: JULI 2014


28.07.14
heel wat te vertellen ...


 

We lijken wel door de zomer te racen, zo vlug vliegen de dagen voorbij.  Onze pc lag een tijdje op apegapen, maar nu zit ik hier achter een spiksplinternieuw exemplaar, wat natuurlijk ook en totaal andere programmatie inhoudt en zorgt voor de nodige relationele discussies!  Toch maar proberen, om de voorbije vakantieperiode efkens in 'woord' te brengen.  Dit bloggen betekent voor mij: eventjes 'zen'  (in de nuchtere zin van het woord, want van 'karma' en' aura' heb ik weinig kaas gegeten).  Schrijven is voor mij even ontspannend als een wandeling langs de vloedlijn.  Een mens heeft weinig van doen om toch op adem te komen.  Nu zou je denken, dat een 'thuisblijfmama op rust'  zoals ik, de ganse dag op haar luie krent zit, koffie drinkt met sloten en alleen maar moe wordt van puur nietsdoen.  Heb ik even mijn doen en laten in kaart gebracht en kijk, ik sta geen minuut stil op een ganse dag.  Ik lijk soms wel een doorgedraaid duracellkonijn.

Even over de voorbije veertien dagen. Na de verjaardagsfeestjes van Schoonbroer Nico en Prinsesje, een fijne dag bij Oma en Opa in Gentbrugge, was het even bekomen van al dat feestgedruis.  Focus gelegd op de jaarlijkse kunstmarkt hier te Nieuwpoort.  Onder een loden warmte verzamelden zo'n negentig 'kunstenaars' op het marktplein en in de aanpalende straten.  Door een foutief mededelen van het gebeuren in het stadskrantje en het niet vermelden in de activiteitenkalender, bleken er weinigen weet te hebben van ons kunstcapriolen.  De verzengende hitte hield de massa weg.  Weinig interesse, weinig verkoop ... maar niet getreurd, er waren de vrienden die langskwamen en toch een aantal mensen, die me vertelden onze tentoonstelling (november 2013) te hebben bezocht en nog steeds unaniem lovend waren.  Toch fijn om te horen, dat een onderwerp als 'verdriet' zovelen heeft beroerd en ontroerd.  De dag geëindigd met een spagetthietje in The Sailors, bij Ingrid.  Een aangename afsluiter!

Op maandag brachten Zoonlief, Veerle en Hebe, kleine Koning Arthur voor een paar dagen logement aan zee.  's Avonds vertrokken Prinsesje en ouders terug richting binnenland, waar twee weken vakantie lonkten en de Gentse Feesten al op volle toeren draaiden.  Ons Ventje moest even wennen, maar hij was het hier vlug gewoon.  Alleen, het weer zat niet mee, te veel wind.  Ons Minimannetje sliep 's namiddags ook een gat in de dag, zodat van uitstapjes niet veel in huis kwam, maar de Kinderboerderij is nooit ver weg.  Het strand hebben we dus niet gezien, dat is voor volgende keer.  Halfweg de week werd ik een jaartje ouder.  Mijn laatste vijf ... met keelpijn en koorts.  Een verjaardag een beetje in mineur, maar met heel wat warmte om me heen.  Ik hoop alleen, dat ik geen jaar lang keelpijn blijf hebben, want deze spelbreker blijkt hardnekkiger dan gedacht.  Dat kwelduiveltje maakt me het zelfs vandaag nog lastig.

Zaterdag reden we dan kleine Koning Arthur terug naar huis.  Het werd een fijne dag bij onze kroost!

Met zo'n kleintje in huis komt er niet veel werk uit je handen en dus was het vandaag eventjes zaken op orde stellen.  Het prachtige boeket van Zoonlief en Veerle en het bloemenpareltje van kleine Warre kregen extra zorg.  Ook de interieuraankleding moest onder handen genomen.  Keramiek slaat hier de boventoon.

Fruitig zijn de peren gekregen van Fernande, de persoonlijk gemaakt appels van Lut en de door mij aangekochte kersen.  Ook het triootje 'horen, zien en zwijgen', een verjaardagsgeschenk van Lut en Frans, gooit hoge ogen.  Drie verschillenden keramiektechnieken gecombineerd op de kast ... een echte blikvanger!  Ook de speciale kommetjes, biologisch afbreekbaar gemaakt van bamboevezels en maïspoeder, een kadootje van Ellenlief, sieren onze tafel.  En dan waren er nog, de plantjes van Annie, Ludwina, de kleuterjuffen en de mooie lakenset van Fabienne ... wat ben ik toch een bofkont.  Al die warmte, voelde als een wollen wikkelsjaal rond mijn zere keel.  Op naar de zestig!

 



gepost door admin 28.07.14 18:40 | permalink | reacties (0) | General
14.07.14
een madeleintje!


Weer een aantal dagjes ouder en ondertussen verwikkelt in een aantal computerproblemen, die momenteel nog geen oplossing vonden, vermits Manlief nog eens bij zichzelf te rade moet gaan over de aankoop van een nieuw exemplaar.  Een investering die blijkbaar pijn doet aan zijn portemonnee en daardoor noopt tot relatiediscussies en ergerende stressmomenten.  Een mens zou van minder de kriebels krijgen.  Het is mij dezer dagen dus onmogelijk om mails te ontvangen of te verzenden, het weze genoteerd.  

De voorbije vakantiedagen hosten we ondertussen van jarige naar jarige. Eerst was het de beurt aan schoonbroer Nico, die vijftigplusser werd.  Zus had een feestje georganiseerd om dit gebeuren te vieren.  Een vijftigtal genodigden schoven aan voor een lekkere paëlla.  Jammer genoeg liet de zomer ons die dag in de steek.  Het regende pijpestelen, maar dat kon de pret niet derven, al was het bij momentenZ bibberen en beven.  's Avonds namen we Prinsesje mee naar de zee.  Doodmoe van het vele spelen op het springkasteel, viel ze omzeggens onmiddellijk in slaap. Bij thuiskomst haar dan maar sito presto in bed gestopt met kleren en al.  Maandag eerst gaan shoppen, want strand lonkte en er was een tekort aan sho rts. Voor het rek van de vijfjarigen bleef ze verlekkerd staan en kroop daarna als een volleerd model het pashokje in.  Een vruchtbare start van haar vakantie!  's Namiddags trokken we naar zee.  Echt warm was het niet, maar om papieren bloemen te kopen en te verkopen hoeft het niet heet te zijn. Ze schuimde alle standjes af waar veelkleurige exemplaren uitnodigend stonden te wachten op de wissel voor een aantal schelpen. Eerst bloemen kopen, dan een winkeltje maken en ze daarna zelf aan de man/vrouw brengen, zei mijn slimme kleindochter. Er schuilt iets van 'middenstandsbloed' in haar. De aankoop, de oprichting en de verkoop vielen prima mee, zodat we met een tevreden kleine zelfstandige naar huis reden.  Op dinsdag kregen we bezoek van onze vrienden met hun twee kleinkindjes. Prinsesje was opgetogen, want ze kennen elkaar. Na de koffie een bezoekje gebracht aan de kinderboerderij, waar ons Minimeisje een rondleiding gaf als was ze de boerderijbewoonster zelf. Woensdag was goed voor vliegende storm en gietende regen, dus dat werd een filmpje meepikken.  Op het verlanglijstje stond 'De drakenstrijders' en dat werd het dan ook.  Prachtige film, ik heb evenveel genoten als Prinsesje. En toen waren we tien juli, de grote dag waarop ons Minimeisje weer een beetje minder 'mini' werd en groeide naar een beetje meer 'maxi'.  Ze werd vijf!  Of ik een taart voorzien had, vroeg ze me.  Maar jij lust geen taart, zei ik.  Wel een snoeptaart, was haar antwoord.  Zoiets verkopen ze hier niet in Nieuwpoort (misschien een gat in de markt voor eventueel geïnteresseerden), wist ik.  Maar als je vijf wordt moet er toch wat gebeuren, zodat de morgen feestelijk kan beginnen. In de keukenkast lag er nog één madeleintje, de oplossing bij uitstek zou later blijken. Mooi gepresenteerd op een bordje, versierd met vijf kleurige kaarsjes en nog een grote 'vijf'kaars als extraatje.  Nooit een blijer kind gezien, dan Prinsesje met haar madeleintje.  Ze verdeelde het mooi in stukjes, zodat we er met zijn drieën konden van genieten.  Bij elk verjaardagstelefoontje kwam het enthoesiaste verhaal van haar 'mandeleintje', ik had er telkens weer binnenpretjes bij.  Een kinderhand is soms nog vlug gevuld!  Ook de nieuwe fiets viel in de smaak en omdat het weer nog maar eens niet mee wilde, werd het een dagje geschenkjes halen op verschillende adressen.  Bij Fabienne, bij Mémé Zee en zelfs Annie kwam langs.  Al bij al een hele fijne verjaardag voor een meisje van nu al vijf. Om dit jubileum af te sluiten, mochten we gisteren meefeesten bij oma en opa in Gentbrugge.  Ondanks een paar fikse regenbuien was het een aangename en gezellige namiddag. Prinsesje werd nog maar eens onder de pakjes bedolven. In de tuin lonkten de speeltuigen en het nieuwe springkasteeltje, een waar paradijs voor de twee kapoenen. En ... bij opa en oma was er méér dan één verjaardagstaart voorzien!  



gepost door admin 14.07.14 17:17 | permalink | reacties (0) | General
05.07.14
komkommertijd


Mede dankzij het mooie weer, is het op mijn spinselpagina een beetje komkommertijd. Veel nieuws valt er niet te rapen en daardoor valt het schrijven ietwat uit de boot. Van stil zitten kwam er echter niet veel in huis.  Het schilderwerk aan onze ramen stond als eerste op mijn lijstje, dus die klus moest even geklaard, willen of niet.  De wind, die telkens in de namiddag zijn opwachting maakte, speelde een paar keer spelbreker. Deze week dan maar in alle vroegte 's morgens aan de slag gegaan.  Niet dat verven één van mijn favoriete bezigheden is, het blijft goochelen met kwasten en opletten voor geklieder.  Er ontsnapte me dan ook een diepe zucht van opluchting bij de laatste verfstreek.  Niet dat ik er nu al vanaf ben, het grotere werk wacht nog, maar daar moet ik me mentaal nog op voorbereiden (grapje).  Misschien denken jullie wel: waar zit de man des huizes als er geverfd moet worden?  Die is momenteel nog altijd aan het revalideren van de handoperatie, maar lang zal dat niet meer duren.  Volgens zij die het kunnen weten, is werken met het handje de beste manier om weer helemaal top te worden.  Ik zal seffens eens een lijstje van uit te voeren werken opstellen, kwestie van Echtgenoot een goedkope thuisrevalidatie op te sulferen!

Vorige zondag hadden we een afspraak met Lut en Frans, onze Limburgse vrienden, voor een bezoekje aan de keramiekmarkt in Maaseik.  Ons laatste marktbezoek dateerde al weer van drie jaar geleden.  Ondertussen is Lut zelf een echte keramiste met kunst in de handen geworden.  Het snuisteren bij meer dan honderd standhouders is voor haar dan ook een stelen met de ogen, vragen stellen en informatie over kleur, klei en bakken, losweken.  Terwijl ik aanschuif van het één naar het ander kraampje en bij het vallen van mijn eerste blik al weet, of het tentoongestelde werk me kan bekoren of niet.  Zo veel moois, maar ook zo prijzig. Toch een paar leuke schaaltjes op de kop getikt en toen ik een prachtig stel 'horen-zien en zwijgen' wou kopen, kreeg ik dat zomaar kado van Lut.  Ben ik een bofkont! De dag was overigens zonnig begonnen, maar lang bleef het niet droog.  De hemelsluizen gingen open en het bleef omzeggens de rest van de namiddag regenen. Jammer voor de deelnemende standhouders.  Het was zoeken naar een plaatsje in de etablissementen.  Alles zat tjokvol, de terrasjes bleven leeg.  Daardoor liepen de serveuses op hun tenen en de bediening zowat in het honderd.  We hebben laat, maar wel heel erg lekker gegeten.  Daarna koffie gedronken met Roland (slakkenkunstenaar) en Lydia, die ook naar Maaseik afzakten, om ons, kustbewonertjes, eens terug te zien.  's Avonds nog lang getafeld ten huize Lut en Frans, samen met hun familie.  De bestelde broodjes bleken en beetje groter uitgevallen dan voorzien (drie keer zo breed in omvang dan hier in Nieuwpoort).  Ja, ja, wij worden hier aan de kust serieus op duur dieet gezet.  In vergelijking met het Limburgse aanbod lijkt alles hier minuscuul klein.  Om middernacht waren we weer veilig op eigen bodem.  De meegekregen reuzenbroodjes smaakten de volgende morgen bijzonder lekker!  

Elke voorbije dag stond in het teken van de Rode Duivels, die een paar uur geleden hun match verloren en dus geen wereldkampioen worden.  Tot groot verdriet van velen. Het moet gezegd, dat de voetbalgekte aan mij voorbij is gegaan. Waarschijnlijk ben ik één van de weinige Belgen, die niet in een roes leefden.  Ik moet wel bekennen, dat ik op 'vals' speelde. Bij winst ging ik nadien eens kijken naar de mooiste beelden (het was moeilijk om er naast te kijken) en las ik al eens een artikel over de Duiveltjes.  Een beetje chauvinisme is me niet vreemd, maar een voetbalmatch volgen en euforisch worden is dan toch weer te veel gevraagd.  

De zomervakantie is ondertussen al een week oud.  De grote volkstoeloop is er nog niet en we hebben dus het rijk (nog een beetje) voor ons alleen (bijna). Dinsdag een fijne namiddag met Conny en Jurgen, afgesloten op een terrasje in de zon op een landelijk pleintje.  Zalig!  Overmorgen is Schoonbroer Nico jarig, hij wordt vijftiger. Morgen mogen we feesten en 's avonds nemen we Prinsesje mee voor een week logeren aan zee.  Ons Minimeisje groeit komende donderdag van vier naar vijf.  

Wie beweert er, dat tijd geen vleugels heeft?

 

 

 

 

  



gepost door admin 05.07.14 20:38 | permalink | reacties (0) | General
 
:: Augustus 2017 (4)
:: Juli 2017 (3)
:: Juni 2017 (5)
:: Mei 2017 (7)
:: April 2017 (3)
:: Maart 2017 (6)
:: Februari 2017 (6)
:: Januari 2017 (9)
:: December 2016 (10)
:: November 2016 (7)
:: Oktober 2016 (19)
:: September 2016 (17)
:: Augustus 2016 (23)
:: Juli 2016 (20)
:: Juni 2016 (22)
:: Mei 2016 (28)
:: April 2016 (26)
:: Maart 2016 (29)
:: Februari 2016 (29)
:: Januari 2016 (31)
:: December 2015 (4)
:: November 2015 (5)
:: Oktober 2015 (1)
:: Augustus 2015 (2)
:: Juli 2015 (2)
:: Juni 2015 (2)
:: Mei 2015 (4)
:: April 2015 (2)
:: Maart 2015 (5)
:: Februari 2015 (3)
:: Januari 2015 (5)
:: December 2014 (4)
:: November 2014 (3)
:: Oktober 2014 (5)
:: Augustus 2014 (4)
:: Juli 2014 (3)
:: Juni 2014 (5)
:: Mei 2014 (6)
:: April 2014 (3)
:: Maart 2014 (7)
:: Februari 2014 (6)
:: Januari 2014 (6)
:: December 2013 (8)
:: November 2013 (6)
:: Oktober 2013 (5)
:: Augustus 2013 (6)
:: Juli 2013 (5)
:: Juni 2013 (5)
:: Mei 2013 (5)
:: April 2013 (6)
:: Maart 2013 (6)
:: Februari 2013 (5)
:: Januari 2013 (10)
:: December 2012 (8)
:: November 2012 (9)
:: Oktober 2012 (5)
:: Augustus 2012 (5)
:: Juli 2012 (7)
:: Juni 2012 (5)
:: Mei 2012 (7)
:: April 2012 (8)
:: Maart 2012 (7)
:: Februari 2012 (4)
:: Januari 2012 (8)
:: December 2011 (6)
:: November 2011 (7)
:: Oktober 2011 (6)
:: Augustus 2011 (7)
:: Juli 2011 (7)
:: Juni 2011 (5)
:: Mei 2011 (9)
:: April 2011 (7)
:: Maart 2011 (6)
:: Februari 2011 (7)
:: Januari 2011 (7)
:: December 2010 (8)
:: November 2010 (9)
:: Oktober 2010 (9)
:: Augustus 2010 (7)
:: Juli 2010 (7)
:: Juni 2010 (9)
:: Mei 2010 (10)
:: April 2010 (7)
:: Maart 2010 (12)
:: Februari 2010 (11)
:: Januari 2010 (14)
:: December 2009 (13)
:: November 2009 (10)
:: Oktober 2009 (10)
:: September 2009 (13)
:: Augustus 2009 (11)
:: Juli 2009 (9)
:: Juni 2009 (11)
:: Mei 2009 (12)
:: April 2009 (14)
:: Maart 2009 (13)
:: Februari 2009 (15)
:: Januari 2009 (17)
:: December 2008 (17)
:: November 2008 (19)
:: Oktober 2008 (14)
:: September 2008 (17)
:: Augustus 2008 (16)
:: Juli 2008 (17)
:: Juni 2008 (16)
:: Mei 2008 (13)
:: April 2008 (18)
:: Maart 2008 (22)
:: Februari 2008 (17)
:: Januari 2008 (21)
:: December 2007 (20)
:: November 2007 (23)
:: Oktober 2007 (25)
:: September 2007 (17)
:: Augustus 2007 (17)
:: Juli 2007 (21)
:: Juni 2007 (26)
:: Mei 2007 (27)
:: April 2007 (26)
:: Maart 2007 (3)