Poezie Doris Dorné
 
 

Maandelijks Archief: JULI 2015


25.07.15
het cijfer 'zes'


Weeral eens zo'n drie weken verder, de eerste zomervakantiemaand zit er bijna op. De tijd is omzeggens niet bij te houden, een mens schrikt zich een hoedje van de rotvaart waarmee de dagen voorbij roetsjen.  Ondertussen gooide het cijfer 'zes' hier hoge ogen.  Prinsesje werd een jongedame van zes lentes groot, ik een ouder wordend kneusje van zestig, dat straks met de neus richting grond groeit. Ja, we horen sedert een paar dagen echt bij de 'senioren'.  Vanaf nu moet ik er dus rekening mee houden, dat ik deel uitmaak van, in jeugdige ogen, de oude mensen. Maar eerst ons Minimeisje in het vizier zetten. Het verjaardagsfeestje bij Opa en Oma scoorde warm.  De tuin leek wel een miniplopsalandje: schuif af, schommel, trampoline, ballenbadje, krokodillenwip ... onze kleinkroost komt daar zeker niks tekort. Zoals het hoort bij jarig zijn, werd Prinsesje bedolven onder de kadootjes, kreeg ze een pracht van een taart in drie verdiepingen (zelf at ze er nul de ballen van, want ze lust geen taart, maar toch werd er eventjes aan de slagroom geproefd), een 'pinata' (of hoe schrijf je dat?) waar ze naar hartelust op mocht kloppen (kartonnen taart gevuld met snoepjes, die je moet kapot slaan om aan de lekkernijen te geraken) en tussen al dat geweld heen, liep ook onze kleine Koning Arthur te genieten.  's Avonds reden ze beiden mee met ons naar zee, voor een weekje vakantie in de Westhoek.  We begonnen met een rustige zondag, even bekomen van de feestdrukte.  Op maandag trokken Prinsesje en ik naar Dreamland, waar ze haar verjaardagsbon mocht inruilen naar eigen wens.  Even laten liep ik tussen de speelgoedrekken met een zingend meisje, dat aan iedereen liet horen, hoe gelukkig ze wel was.  Hoe zou je zelf zijn?  Ik herinner me de speelgoedwinkel achter waar we woonden.  Veel kleiner dan Dreamland, maar toch ook zo verleidelijk en vol kinderverlangens.  Je kon er ook snoep kopen en iedere zondag trokken de zussen en ik met de gekregen zondagcentjes het hoekje om voor wat lekkers en terzelfdertijd vergaapten we ons aan de meest (in onze ogen dan toch) prachtige poppen, terwijl we een zucht van intens verlangen slaakten.  Later spaarden we het zakgeld tot we genoeg in de hand hadden en iets van onze dromen konden waarmaken.  Zalig was dat, iets te kunnen kopen waar je al wekenlang naar hunkerde.  Een gevoel om nooit te vergeten!  Enfin, zo moet ons Minimeisje zich die maandag ook een beetje gevoeld hebben.  Dinsdag werd bioscoopdag.  De nieuwe animatiefilm 'Inside out' stond op mijn programma en bleek inderdaad een echte aanrader.  Alhoewel redelijk moeilijk van woordgebruik en inhoud, was Prinsesje toch volledig mee met het verhaal.  Of hoe de gevoelens in je hoofd (angst, blijdschap, woede en verdriet) jouw leven bepalen.  Ontroerend mooi!  Wou ons Minimeisje vroeger een zak snoepjes voor tijdens de film, dan gaat ze nu al voor popcorn.  Meisjes van zes worden groot.  Woensdag was strandtime, er stond een redelijk strakke wind en echt warm kon je het niet noemen, maar de kindjes genoten zichtbaar.  Echtgenoot, die minder enthoesiast was (koud, zand tussen de tanden ... en nog het één en ander) bezorgde me méér frustratie dan het jonge grut.  Mannen blijven inderdaad kleine kinderen! Het weer sloeg om op donderdag, regen en nog eens regen.  Tussen de buien in trokken we naar het Zandsculpturenfestival in Oostende.  Onze kleinkroost vond het fijn, maar viel nu ook niet echt in katzwijm voor de kunstwerken, die de personnages uit de Disneyfilms uitbeeldden. Hier en daar was er al wat restauratiewerk nodig, groeiden er plantjes in sculpturen en bleken de meeuwen vaste bezoekers. Toch indrukwekkend, maar Prinsesje had het allemaal vlug gezien en na zo'n drie kwartier (of nog niet) stonden we terug op de dijk bij de vuurrode en reeds roestende rotsen van kunstenaar Arne Q.  Een eindje verder zorgden gutsende fonteintjes voor waterpret.  Minimannetje hield zich een beetje op de vlakte en bleef grotendeels droog, maar Minimeisje sprong er middenin en kwam dus kletsnat uit dit avontuur.  Het water sopte in haar laarsjes, haar piratenbroek bleek plots een stuk zwaarder om dragen ... en ja, het was nog een eind stappen naar de wagen en dat bleek minder positief.  Al bij al hield ze zich kranig en wars van gezeur, een beetje nattigheid kon blijkbaar de pret niet bederven. Vrijdag werd frietjes- en frikandellendag in het frietkot en 's avonds het begeerde uitje naar de slotracingclub van Manlief.  Ze had als verjaardagsgeschenk van Pet immers een nieuwe racewagen gekregen en die moest uitgeprobeerd.  Zaterdag werd weer stranddag en in plaats van papieren bloemen te kopen en te verkopen, kozen we dit keer voor het boetseren van een zandkasteel.  Heerlijke zandnamiddag, na 's morgens de kunstmarkt onveilig te hebben gemaakt op zoek naar geschenkje voor hun jarige mama. Zo leuk!  's Anderendaags ging het richting thuis, 's avonds was het hier leeg en stil.  Tussen al die drukte in, liepen we bijna dagelijks langs op de kinderboerderij.  Handig, zo net naast de deur.  Deze week werd ik in de bloemen, de kaartjes, berichtjes en de geschenken gezet, want sedert een paar dagen ben ik een zestig plusser.  Je kan daar niet onverdeeld gelukkig mee zijn (al mag je je gelukkig prijzen de kaap van zestig te mogen halen), maar we gaan er ook geen traan om laten.  Het voelt wel veel 'eindiger'. De nog te spenderen tijd, die met zekerheid korter wordt.  Iedereen zegt: daar moet je toch niet aan denken, maar dat doe ik wel en daarom ben ik van plan, om van nu af aan dubbel te genieten van warme mensenmomenten!   



gepost door admin 25.07.15 14:36 | permalink | reacties (0) | General
01.07.15
hittegolf


Even een korte weergave, na drie weken afwezigheid, van wat er zich in ons dagdagelijks leventje afspeelde.  Niet dat er superbelangrijke dingen gebeurden, alles kabbelt hier rustig zijn gang.  Vandaar ook het mindere bloggen, ik heb het gevoel veel dingen al geschreven te hebben en een mens mag niet al te vaak in herhaling vallen.  Terwijl het leven eigenlijk alleen maar herhaling is.  Enfin, vandaag ging de zomervakantie van start met een knoert van een hittegolf.  Ik kleef hier letterlijk vast aan mijn klavier!  Deze namiddag het strand opgezocht, van afkoeling weinig sprake, zelfs niet langs de waterlijn.  Het zand voelde saharaheet onder onze blote voeten, zodat het rennen was naar de wegtrekkende zee.  Kwestie van brandblaren op onze voetzolen te vermijden.  Ik wist niet, dat ik nog zo hard kon rennen, als aankomende dame op leeftijd. Het leek wel of we op eieren liepen en we konden onze stappers niet vlug genoeg in de branding te week leggen.  Veel toeristen langs de vloedlijn, die vannacht waarschijnlijk geen oog dicht zullen doen, wegens zo rood als een kreeft.  

Halfweg juni trokken Zoonlief en Veerle naar hun geliefde Graspopfestival.  Wij kregen kleine Koning Arthur en schattig Minizusje Kato onder onze hoede.  Zo fijn! Het werden wel vijf slapeloze nachten, maar dat kan ons niet deren, want ook zonder kleinkroost in huis zijn de nachtelijke uurtjes hier verre van rustig. Blijkbaar staat het ouder worden ook voor een slechtere nachtrust.  Enige navraag bij vrienden rondom, bevestigde dit gegeven.  Velen slapen de nachten niet meer zorgeloos door.  Het is een grote troost, te weten dat je niet alleen bent, als je om drie uur 's nachts de wekker monstert.  Voor mij bovendien ook een probleem, want zonder lenzen ben ik zo bijziend als een mol!  Het gaf dus niet, dat onze kleine Koning iedere avond de weg naar ons bed vond, omdat hij bij mij wou zijn of dat Katootje een liedje ten gehore bracht even na middernacht.  't Zijn de mooie dingen des levens.  

Verleden zondag dan onze jaarlijkse uitstap naar de keramiekmarkt in Maaseik. Ja, ja, alles is herhaling.  Prachtig weertje, ideaal voor de standhouders en de bezoekers.  Wel duur ... wondermooie dingen gezien, maar onbetaalbaar voor mijn portemonnee.  Alléz, niet onbetaalbaar, maar met de kritische blik van Echtgenoot in mijn rug ... begrijp je?  Bovendien staat onze woonkamer al wat volletjes met hele mooie dingen, die hun eigen vaste plaatsje hebben en volgens mij nog lange tijd stand zullen houden.  Soms is er een gevoel van verzadiging (Echtgenoot zal dit maar al te graag lezen).  Ik kan elke bezoeker hier een rondleiding geven van kunstwerk naar kunstwerk, net als in een kunstgalerij.  Met dien verstande, dat hier niks te kopen valt.  Er zijn de warme recyclagewerken van Ivan Peel, schilderijen en acquarellen van Rita Reunbrouck, een grote verscheidenheid aan keramiek, een gebeiteld kunststukje van Freddy Cappon, een tekening van Zoonlief die me nauw aan het hart ligt ... kunstzinnigheid van groot lokaal talent.  Veel aankopen zijn er dus niet gedaan in Maaseik.  Drie keramieken vogeltjes wondermooi gekleurd en betaalbaar, daar kon ik niet aan weerstaan.  Van Lut en Frans kreeg ik een 'totempaal', die nu buiten in de tuin grote sier maakt.  Het was nog maar eens een toffe uitstap met toffe vrienden! En laat het nu maar zomeren.  



gepost door admin 01.07.15 20:36 | permalink | reacties (0) | General
 
:: Augustus 2017 (4)
:: Juli 2017 (3)
:: Juni 2017 (5)
:: Mei 2017 (7)
:: April 2017 (3)
:: Maart 2017 (6)
:: Februari 2017 (6)
:: Januari 2017 (9)
:: December 2016 (10)
:: November 2016 (7)
:: Oktober 2016 (19)
:: September 2016 (17)
:: Augustus 2016 (23)
:: Juli 2016 (20)
:: Juni 2016 (22)
:: Mei 2016 (28)
:: April 2016 (26)
:: Maart 2016 (29)
:: Februari 2016 (29)
:: Januari 2016 (31)
:: December 2015 (4)
:: November 2015 (5)
:: Oktober 2015 (1)
:: Augustus 2015 (2)
:: Juli 2015 (2)
:: Juni 2015 (2)
:: Mei 2015 (4)
:: April 2015 (2)
:: Maart 2015 (5)
:: Februari 2015 (3)
:: Januari 2015 (5)
:: December 2014 (4)
:: November 2014 (3)
:: Oktober 2014 (5)
:: Augustus 2014 (4)
:: Juli 2014 (3)
:: Juni 2014 (5)
:: Mei 2014 (6)
:: April 2014 (3)
:: Maart 2014 (7)
:: Februari 2014 (6)
:: Januari 2014 (6)
:: December 2013 (8)
:: November 2013 (6)
:: Oktober 2013 (5)
:: Augustus 2013 (6)
:: Juli 2013 (5)
:: Juni 2013 (5)
:: Mei 2013 (5)
:: April 2013 (6)
:: Maart 2013 (6)
:: Februari 2013 (5)
:: Januari 2013 (10)
:: December 2012 (8)
:: November 2012 (9)
:: Oktober 2012 (5)
:: Augustus 2012 (5)
:: Juli 2012 (7)
:: Juni 2012 (5)
:: Mei 2012 (7)
:: April 2012 (8)
:: Maart 2012 (7)
:: Februari 2012 (4)
:: Januari 2012 (8)
:: December 2011 (6)
:: November 2011 (7)
:: Oktober 2011 (6)
:: Augustus 2011 (7)
:: Juli 2011 (7)
:: Juni 2011 (5)
:: Mei 2011 (9)
:: April 2011 (7)
:: Maart 2011 (6)
:: Februari 2011 (7)
:: Januari 2011 (7)
:: December 2010 (8)
:: November 2010 (9)
:: Oktober 2010 (9)
:: Augustus 2010 (7)
:: Juli 2010 (7)
:: Juni 2010 (9)
:: Mei 2010 (10)
:: April 2010 (7)
:: Maart 2010 (12)
:: Februari 2010 (11)
:: Januari 2010 (14)
:: December 2009 (13)
:: November 2009 (10)
:: Oktober 2009 (10)
:: September 2009 (13)
:: Augustus 2009 (11)
:: Juli 2009 (9)
:: Juni 2009 (11)
:: Mei 2009 (12)
:: April 2009 (14)
:: Maart 2009 (13)
:: Februari 2009 (15)
:: Januari 2009 (17)
:: December 2008 (17)
:: November 2008 (19)
:: Oktober 2008 (14)
:: September 2008 (17)
:: Augustus 2008 (16)
:: Juli 2008 (17)
:: Juni 2008 (16)
:: Mei 2008 (13)
:: April 2008 (18)
:: Maart 2008 (22)
:: Februari 2008 (17)
:: Januari 2008 (21)
:: December 2007 (20)
:: November 2007 (23)
:: Oktober 2007 (25)
:: September 2007 (17)
:: Augustus 2007 (17)
:: Juli 2007 (21)
:: Juni 2007 (26)
:: Mei 2007 (27)
:: April 2007 (26)
:: Maart 2007 (3)