Poezie Doris Dorné
 
 

Maandelijks Archief: JULI 2018


29.07.18
een smeltkroes van warme dagen ...


Letterlijk en figuurlijk lijkt deze zomervakantie weg te smelten als sneeuw voor de zon.  Vorige week noteerden we ook hier bij ons aan de kust temperaturen, die de pan uit swingden.  Méér dan derig graden ... slechts één stap verzetten en het zweet brak je uit.  We worden wat ouder en deden het dus rustig aan.  Schaduw en zeebriesje (voor zover dat er was) opgezocht en lekker 'genikst'.  Zus zat ondertussen in het Franse Zuiden te puffen, maar is sedert gisteren weer veilig thuis. Een grote geruststelling!  We schreven in die tijdspanne allebei een jaartje meer op onze teller. 't Was een fijne verjaardag, hier op ons terras.  Omringd door kroost en vrienden, een goed gevoel. Geen uitgelaten feestje, maar een gezellig samenzijn.  Neen, we gaan nooit echt uit ons dak, hangen de fuifbeesten niet uit, maar genieten des te méér op onze manier ... als 'droogstoppeltjes'. Geen paniek, er wordt hier heus wel wat af gelachen!  Enfin, dat hebben we dus ook al weer achter de rug.  De dagen hebben vleugels en vliegen aan sneltempo.  Het leven hier aan zee krijgt tijdens de zomer een andere dimensie.  Wat er in de winter verlaten en stil bij ligt, is nu een broeinest van mensen, die het binnenland ontvluchten voor een hapje gezonde lucht.  Deze morgen bij de bakker in ellenlange rij staan wachten voor de wekelijkse, zondagse broodjes. Er valt altijd wel iets te spotten op zo'n momenten. Vooral mannen krijgen blijkbaar deze vroege ochtend opdracht te vervullen.  Zoals de jonge vader, nieuwe man, met kinderwagen.  Het gehuurde appartement ontvlucht met baby, zodat mama even tot rust kan komen na een nachtje slaaploos zijn.  Een zeldzame oma met kleinzoon op loopfietsje, fris en monter tegen de nieuwe dag aankijkend.  De anders zo propere straten liggen in die vroege uurtjes bezaaid met afval.  Meedogenloos zijn de meeuwen, die zich zelfs niet meer laten wegjagen en brutaal de vuilniszakken open pikken. De mannen van de reinigingsdienst zijn, willens nillens, vroeg uit de veren en maken de straten weer schoon,  terwijl ze de meeuwen en de te kleine vuilnisbakken verwensen.  Alle eerbied voor zij, die deze klus klaren!  Ook de jeugdverenigingen vinden hun weg naar de zee.  Donderdagavond, na een fikse wandeling, stuitten we op een groep Chiromeisjes.  Ze zochten, om 21 uur, nog een slaapplaats voor 32 man en vrouw.  Of we een oplossing wisten?  Ja hoor, het strand, stelde ik voor.  Met zo'n warmte toch geen probleem, om met jeugdige overmoed onder de sterren in het zand te slapen, gewiegd door het geruis van de af en aan golfslag van het water.  Mijn voorstel viel niet in goede aarde, want blijkbaar was het zand van het strand er teveel aan.  Het verwondert me, dat heel veel mensen moeite hebben met zand en het lopen, zitten of liggen erin, dan ook ten alle tijde vermijden.  Zelf ben ik een liefhebber. Niets leukers dan met je tenen te verzinken in duizenden korreltjes zachtheid.  Niets mooiers dan de patronen geboetseerd door de wind: golfjes zand en af en toe een volledig nieuw strand.  Schoonheid in al zijn glorie!  Niets mooier, dan bij ondergaande zon, het achtergelaten spoor van duizenden voetstappen te volgen, en de volgende morgen een gladgestreken, bijna ongerepte zandvlakte terug te vinden  Het zal wel aan het feit liggen, dat ik omzeggens opgegroeid ben met het alom tegenwoordige zand!  

 

de stille morgen

kleurde vaak goud

toen ze een leven geleden

als achtjarig meisje

in alle vroegte

het strand veroverde

 

het zand tekende

halfvergane voetsporen

met onbekende verhalen

van de dag voordien

en meeuwenpootjes

die de nacht overleefden

 

ze weet nog

hoe het voelde

zo in haar ééntje

met rustig ruisende zee

geen mens te zien

geen stem te horen

 

ze weet nog

hoe het voelde

die eindige momenten

van intens puur geluk

het toen nog kinderlijk denken

van alles helemaal alleen voor mij

 

... een leven lang geleden

 

Doris Dorné

 

 

 

 

 

 

     



gepost door admin 29.07.18 09:43 | permalink | reacties (0) | General
20.07.18
geen geduld ... geen vergeten


Geduld is een schone deugd, beweert men, maar daar had Zus, tijdens haar weekje ziekenhuis, lak aan.  Het moest vooruitgaan, want volgens eigen zeggen, was ze niet ziek en moesten ze haar daar niet te lang aan het lijntje houden.  Zus staat al van kleinsaf haar mannetje.  Bovendien ging ze in een ver verleden, toen achttien oud, bij het leger en bleef er tien jaar lang. Ze liet ook daar niet met zich sollen. Zus was zevenenvijftig jaar geleden mijn verjaardagsgeschenk.  Ik was zes en kreeg een zusje als kado!  Wie kan dat nog zeggen?  Als zesjarige nam ik dan ook letterlijk de zorg over 'mijn' zus.  Ze noemde me ooit haar 'tweede moeder'.  Toen we toendertijd verhuisden naar de conciergerie hier in Nieuwpoort, kreeg ik als achtjarige de verantwoordelijkheid over mijn twee zussen: één van vijf en ééntje van twee.  Moeder ging immers appartementen schoonmaken en was zowel 's morgens als 's namiddags druk in de weer.  Zo leerde ik dus 'moederen'.  Zus en ik zijn heel verschillend van karakter.  In haar ogen ben ik misschien wel een 'braaf seutje'.  Zoals zij op haar strepen stond in het ziekenhuis (en ook elders), zo zal ik alles in een verontschuldigend perspectief zien.  Ik heb het karakter niet om echt eisen te stellen en als ik er stel, dan schrikken de mensen.  Enfin, ik wou haar dus duidelijk maken, dat je in een ziekenhuis vaak geduld moet oefenen, maar ik had evengoed tegen dovemansoren kunnen praten.  De dokter zal ook wel gedacht hebben: laten we die maar ontslaan, anders is er geen huis mee te houden.  Zo kreeg Zus haar vrijheid terug, nu een week geleden.  Momenteel zit ze op koers richting het zuiden van Frankrijk, daar was ook geen houden aan.  Ik hoop, dat ze een beetje zorg draagt voor haarzelf, want ze had volgens de arsten toch wel veel geluk gehad.  Ik wil niet flauw doen, maar een kleine trombose is toch een grote waarschuwing.  En ... ik zou mijn 'verjaardagskadootje' niet willen verliezen, want hoe verschillend we ook zijn van karakter, we zien elkaar graag.

Laatst deed ik iemand een exemplaar van mijn boekje 'Spoorzoeken ... hoeft niet' kado.  't Was lang geleden, dat ik het nog eens ter hand genomen had.  Dit jaar is het boekje ook al vijf jaar oud.  Ik ben beginnen lezen en het duurde niet lang voor er tranen vloeiden.  Al die pijn en dat verdriet in woorden gegoten. Mijn eigen schrijfsels grepen me gewoon naar de keel.  Ik ben en blijf één en al moeder, één en al liefde, één en al verlangen voor en naar mijn kleine, kansloze jongen.  Een kwarteeuw leven zonder hem heeft geen vat op dit 'houden van'. 

 

 

ik dacht niet

dat het mij

zo diep zou raken

 

jouw verhaal

op vijf jaar oud papier

tussen mijn vingers

 

hoe de woorden

door mezelf geschreven

mij wurgend grepen

 

zonder mededogen

mijn hart raakten

tranen boetseerden

 

omdat jij 

weer helemaal

tot leven kwam

 

in jouw

trieste verhaal

 gepend door mijn hand

 

Doris Dorné - 2018

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 



gepost door admin 20.07.18 19:07 | permalink | reacties (1) | General
10.07.18
soms kleurt het leven anders ...


Het waren vijf zomers zonnige dagen, samen met onze twee oudste kleinkoters.  De zee lonkte als nooit tevoren.  Beladen met steeknetjes, een opblaasbare krokodil en dolfijn, potjes en pannetjes, papieren schelpen en een kassa vol 'bloemengeld' (zaagschelpjes) trokken we het strand op.  De massa toeristen is er nu nog niet en dus hadden we veel zand voor onszelf.  Héééérlijk!  Ook Dreamland, het Walhalla voor kleinzoonlief, kwam aan de beurt.  Op vrijdagmorgen gezellig naar de markt, terwijl 's namiddags de 'gekke Niepodag' (springkastelen) nog amper kon bekoren.  De verveling sloeg toe!  Op zaterdag was er een leuke verrassing: nichtje Scarlet, de jongste van Zus, die verleden jaar het land ontvluchtte naar St. Maarten, belde bij ons aan.  Ze is een aantal weken op vakantie in het land en maakte van de gelegenheid gebruik, om haar petekindje (kleinzoon) in de armen te sluiten (en ons natuurlijk ook).  Zonniger kan de zomer niet meer worden!  Zondag haalde Zoonlief zijn kroost weer op.  Vandaag blaast Grote Zus al negen kaarsjes uit.  De tijd is niet bij te benen! 

En dan valt er zomaar een schaduw over de zonnigste zomerdagen.  Zus liep al een week te sukkelen met een rechterarm die niet mee wilde.  Het grijpen en vasthouden lukte haar vaker niet, dan wel. Bloedafname gaf geen uitsluitsel en het bleef afwachten wat de scanner (genomen op vrijdag) zou te vertellen hebben.  Zaterdagmorgen klonken we op schoonbroers verjaardag, maar later in de namiddag, op hun appartement hier aan de kust, bleek ze zich niet zo lekker te voelen en de volgende morgen wilde het stappen ook niet meer vlotten.  In allerijl reden ze naar de spoedafdeling van het Jan Palfijnziekenhuis in Gent, waar ze bloedverdunner toegediend kreeg en opgenomen werd op intensieve.  Nu vandaag alle nodige tests uitgevoerd zijn, blijkt de oorzaak niet terug te vinden.  Arm en been zouden met veel oefenen weer de oude worden.  De dokter zegt wel, dat Zus veel geluk heeft gehad.  Ik ben er alvast niet helemaal gerust in, maar laten we hopen, dat het allemaal goed komt.  Onze avondlijke visite gisteren aan de intensieve afdeling van het ziekenhuis, bracht veel 'sluimerende' beelden weer tot leven. 

 

we laten

de zon buiten 

nemen afwachtend

de lift naar

verdieping drie

 

ik loop 

met herkenning

de straat

van veel verdriet

 

de straat

die leidt naar

wie weet waar

 

naar daar

waar mensenlevens

vaak aan 

zijden draadjes hangen

 

in cleane kamers

met kale muren

 

Doris Dorné - 2018

 

 



gepost door admin 10.07.18 19:55 | permalink | reacties (0) | General
 
:: November 2018 (7)
:: Oktober 2018 (29)
:: Augustus 2018 (1)
:: Juli 2018 (3)
:: Juni 2018 (4)
:: Mei 2018 (2)
:: April 2018 (5)
:: Maart 2018 (7)
:: Februari 2018 (3)
:: Januari 2018 (6)
:: December 2017 (5)
:: November 2017 (3)
:: Oktober 2017 (4)
:: Augustus 2017 (6)
:: Juli 2017 (3)
:: Juni 2017 (5)
:: Mei 2017 (7)
:: April 2017 (3)
:: Maart 2017 (6)
:: Februari 2017 (6)
:: Januari 2017 (9)
:: December 2016 (10)
:: November 2016 (7)
:: Oktober 2016 (19)
:: September 2016 (17)
:: Augustus 2016 (23)
:: Juli 2016 (20)
:: Juni 2016 (22)
:: Mei 2016 (28)
:: April 2016 (26)
:: Maart 2016 (29)
:: Februari 2016 (29)
:: Januari 2016 (31)
:: December 2015 (4)
:: November 2015 (5)
:: Oktober 2015 (1)
:: Augustus 2015 (2)
:: Juli 2015 (2)
:: Juni 2015 (2)
:: Mei 2015 (4)
:: April 2015 (2)
:: Maart 2015 (5)
:: Februari 2015 (3)
:: Januari 2015 (5)
:: December 2014 (4)
:: November 2014 (3)
:: Oktober 2014 (5)
:: Augustus 2014 (4)
:: Juli 2014 (3)
:: Juni 2014 (5)
:: Mei 2014 (6)
:: April 2014 (3)
:: Maart 2014 (7)
:: Februari 2014 (6)
:: Januari 2014 (6)
:: December 2013 (8)
:: November 2013 (6)
:: Oktober 2013 (5)
:: Augustus 2013 (6)
:: Juli 2013 (5)
:: Juni 2013 (5)
:: Mei 2013 (5)
:: April 2013 (6)
:: Maart 2013 (6)
:: Februari 2013 (5)
:: Januari 2013 (10)
:: December 2012 (8)
:: November 2012 (9)
:: Oktober 2012 (5)
:: Augustus 2012 (5)
:: Juli 2012 (7)
:: Juni 2012 (5)
:: Mei 2012 (7)
:: April 2012 (8)
:: Maart 2012 (7)
:: Februari 2012 (4)
:: Januari 2012 (8)
:: December 2011 (6)
:: November 2011 (7)
:: Oktober 2011 (6)
:: Augustus 2011 (7)
:: Juli 2011 (7)
:: Juni 2011 (5)
:: Mei 2011 (9)
:: April 2011 (7)
:: Maart 2011 (6)
:: Februari 2011 (7)
:: Januari 2011 (7)
:: December 2010 (8)
:: November 2010 (9)
:: Oktober 2010 (9)
:: Augustus 2010 (7)
:: Juli 2010 (7)
:: Juni 2010 (9)
:: Mei 2010 (10)
:: April 2010 (7)
:: Maart 2010 (12)
:: Februari 2010 (11)
:: Januari 2010 (14)
:: December 2009 (13)
:: November 2009 (10)
:: Oktober 2009 (10)
:: September 2009 (13)
:: Augustus 2009 (11)
:: Juli 2009 (9)
:: Juni 2009 (11)
:: Mei 2009 (12)
:: April 2009 (14)
:: Maart 2009 (13)
:: Februari 2009 (15)
:: Januari 2009 (17)
:: December 2008 (17)
:: November 2008 (19)
:: Oktober 2008 (14)
:: September 2008 (17)
:: Augustus 2008 (16)
:: Juli 2008 (17)
:: Juni 2008 (16)
:: Mei 2008 (13)
:: April 2008 (18)
:: Maart 2008 (22)
:: Februari 2008 (17)
:: Januari 2008 (21)
:: December 2007 (20)
:: November 2007 (23)
:: Oktober 2007 (25)
:: September 2007 (17)
:: Augustus 2007 (17)
:: Juli 2007 (21)
:: Juni 2007 (26)
:: Mei 2007 (27)
:: April 2007 (26)
:: Maart 2007 (3)