Poezie Doris Dorné
 
 

Maandelijks Archief: AUGUSTUS 2015


25.08.15
septembergevoelens


Na een maandje 'blogpauze', nu toch eventjes tijd nemen om het gebeuren van augustus op een rijtje te zetten.  Het voorbije weekend waren er de jaarlijkse St. Bernardusfeesten op 't Bad.  Een driedaagse braderie met het nodige vertier, telkens weer een beetje de afsluiter van de zomervakantie.  Toen ik gisteren met dweil en andere schoonmaakwerktuigen aan de slag ging, na een veertiendaagse 'kuisloos', kreeg ik ineens een septembergevoel over me heen.  Het weer speelde ook mee, grijs en somber, maar misschien was het wel vooral ons lege huis, zonder vakantielogeetjes, dat voor een sfeer van 'voorbij' zorgde.   Ach, niet getreurd, de zomer is nog een ganse maand lang en eerlijk is eerlijk, de rust na een drukke twee weken toch wel deugddoend.  Ja, het moet gezegd, dat de achtste maand van het jaar niet verloren ging in 'nietsdoen'.  Het eerste weekend begon met een uitstap naar Tongeren, waar jeugdvriend Roland Menten een tentoonstelling hield.  Was het op de autostrade rustig rijden, dan bleken we bij onze intrede in de stad van Ambiorix in een wespennest beland (je mag dat letterlijk en figuurlijk nemen). Echtgenoot kreeg een aanval van paniek (bij wijze van schrijven), toen het parkeren een gevecht op zich werd.  Blijkbaar is er in deze stad elke zondag rommelmarkt en krioelt het daar van verkopers en bezoekers.  Het duurde even voor we onze wagen gestald kregen (in een doodlopend straatje, aan het eind van de stad).  Gelukkig is het voor ons beiden geen vereiste, om als het ware voor de deur te parkeren.  We wandelen probleemloos tot waar we moeten zijn.  Zo nu dus ook.  Heerlijk weertje, beetje te warm, maar klagen doen we niet.  Zonder veel moeite vonden we de kapel waar Roland en kompanen hun jaarlijkse expositie hielden.  Fijn weerzien! We hadden ook afgesproken met Lut en Frans, onze vrienden uit Houthalen, die ons al opwachtten op het terrasje van de jeugdherberg. Na een kopje koffie was het tijd, om de tentoonstelling eens deftig te bekijken.  Ik vond er wat ik zocht: een mooie 'Roland Menten bloem' voor de verjaardag van Zus.  's Middags gingen we een stukje eten in een restaurantje waar de bediening voor sommigen te lang op zich wachten liet.  De horeca kennende zag ik met arendsoog, dat het hele gebeuren een beetje vierkant en in het honderd liep. Blijkbaar waren ze daar nog geen geolied team en was er van een leien dakje nog lang geen sprake.  Lekker was het wel, nu de goede aanpak vinden en het komt dik in orde.  Daarna de stad in, waar veel winkels met open deuren onze zondag tot helemaal top maakten.  Bij het ophalen van mijn kunstwerk stond er ons een verrassing te wachten.  Wie zag ik daar blinken?  Jawel, de heer Luk de Laat en zijn eega Bertje!  Daar moesten we het glas op heffen, want het was langer dan drie jaar terug, dat we elkaar nog gezien hadden.  Terug naar ons restaurantje, waar de wespen op het buitenterras grote sier hielden.  Eén ding is zeker: geen enkel menselijk wezen zit nog stil als die beestjes op glazen en lekkernijen beginnen te azen.  Kalm blijven is nochtans de boodschap, want ze kunnen nogal pinnig uit de hoek komen bij onverwachte bewegingen.  Later die avond nog met Lydia en Roland een kleinigheid gaan eten in de jeugdherberg.  Daar ging de bediening een stuk vlotter.  Ze stonden erop, ons tot bij onze wagen te rijden, want de voet van mijn verjaardagsbloem woog nogal.  Tegenstribbelen hielp geen zier en zo kwam het, dat ze een stukje Tongeren ontdekten waar ze nog nooit een voet op de grond hadden gezet!  Twee uur later stonden we weer aan de andere kant van het land, 't is te zeggen: in de Westhoek.  Enkele dagen later ging het richting Theater aan Zee in Oostende met Louisa.  Een jaarlijks uitje, dat ik voor geen geld wil missen.  We startten om elf uur met het vier uur durend humoristisch gebracht toneelstuk 'Figaro', efkens onderbroken voor een smakelijke paëllaschotel.  Tussenin een paar uurtjes rust, zodat we even 't stad konden intrekken en tijd nemen voor een avondsnack in de Faro te Oostende.  Super, een echte aanrader.  Daarna ging het op 't gemakske naar de Freinetschool voor de laatste voorstelling.  Het bleek een spel te zijn, gespeeld door het aanwezige publiek.  Leuk, maar we konden ons niet echt vinden in het eindresultaat.  Terwijl Louisa nog de Café Cour ging onveilig maken met manlief, reed ik met Echtgenoot naar huis.  Mijn cultuurbehoefte ligt een stuk lager dan die van Louisa en ik voelde me voldaan.  En toen ... kwamen de kleinkindjes op logement.  Eerst kleine Koning Arthur in zijn ééntje. Altijd goed voor alle aandacht als je het rijk alleen hebt.  Zalig ventje.  We gingen op bezoek bij Warre, maakten het strand onveilig, doken het frietkot in, liepen langs op de kinderboerderij.  Veel meer moest het voor hem niet zijn, ook binnenshuis viel er vanalles te beleven.  Vorige week was het Prinsesjes beurt, ons dametje in de dop. Sneukelen (Sneukelhuisje) onder vrouwen (Frieda, Dorine, ik en Minidametje). Naar de bioscoop, in de ban van de Minnions, een grote zak popcorn en drankje naast haar.  Muisstil en met grote ogen kijken naar het immense scherm. Zandbergen bouwen en grachten graven tegen de vloedlijn aan.  Wachten tot de zee zich meester maakte van haar burcht.  Wandelen in het natuurgebied van De Panne, langer dan twee uur door het zand strompelen, midden de duinenbegroeiing en dat zonder morren of lastig worden.  Chapeau!  Op een hete vrijdag naar de markt, smikkelen in het frietkot, de tram op braderiewaarts, 's avonds naar de raceclub van Manlief en rond veel later dan gewone bedtijd, eerst nog gedanst tussen de kleurrijke fonteinen op de kaai, alvorens zingend en swingend naar huis af te zakken.  Je zou van minder moe worden.  Wat een meid!  Al bij al een fantastische veertiendaagse, die Echtgenoot en mij nu toch noopt tot efkens platte rust.  Onze batterijen opladen voor de volgende logeerpartij, want onze kleinkroost is altijd welkom.  



gepost door admin 25.08.15 18:56 | permalink | reacties (0) | General
04.08.15
over 'steppegras'


Het papiertje had onmiddellijk mijn aandacht: Karola's Toevlucht, een restaurantje met nieuwbakken uitbaters in deelgemeente St. Joris, serveerde als specialiteit 'steppegras'.  Geen mens van lokale oorsprong, die weet wat dat inhoudt.  Wij, binnenlands bereisd (ahum!), leerden dit gerechtje kennen bij vrienden in het Limburgse.  Jaren geleden proefden wij voor het eerst hun befaamde steppegras, een plaatselijke 'must'.  We lustten er wel pap van en ook Benjamin was er verzot op. Zestig worden is geen sinecure en hoeft ook geen loftrompet, laat staan een wild feestje, maar 'steppegras' gaan eten met wat vrienden en familie, dat leek me wel iets hebben.  Dus dan maar plaats voor zo'n twintig gereserveerd met op het menu een portie steppegras voor elke genodigde.  Zo kwam het, dat die zondag, iedereen met wat verbazing naar zijn of haar bord keek en zich afvroeg wat daar voor hun neus werd gezet.  'Steppegras' behelst een steak met steppegrassaus overgoten, verborgen onder een bussel stro, zijnde super fijn gesneden frietjes. Ons bezoekje zorgde in de keuken toch voor wat stress, maar iedereen bleek enthoesiast (of deed toch alsof).  Aan de lege borden te zien, had het echt wel gesmaakt én het waren reuzenborden!  Het onthaal was ook bijzonder warm en kindvriendelijk.  Buiten regende het pijpestelen, een uitgelezen dag dus voor zo'n binnenactiviteit.  De kindjes waren braver dan braaf en de volwassenen ook. Wars van muziek, polonaise of andere uitbundigheden werd mijn zestigste gewoon gezellig, net zoals ik het in gedachten had.  Ik dik tevreden dus!  Vorige zaterdag kwam Zoonlief met kroost naar zijn thuisbasis, mama Veerle moest werken.  In de namiddag een fijn blitzbezoekje van Carine en Bart, vrienden uit Brussel.  Bij het natellen bleken we elkaar al vier jaar niet meer te hebben gezien, we schrokken ervan.  Met hen is het altijd alsof we elkaar pas gisteren hebben gesproken en moet er niet gezocht worden naar een draad, die ergens verloren ging.  Een fijne vriendschap, die nooit aan warmte inboet.  Gisteren namen we de autostrade richting Tongeren, maar niet na eerst te hebben afgesproken met Lut en Frans, onze vrienden uit het Limburgse.  Ook zij zakten af naar de Ambiorixstad, maar voor hen is het maar een half uurtje rijden, terwijl wij er zo'n tweeënhalf uur over doen.  Op zondag is het altijd leuk en rustig tuffen op de autostrade als je van hieruit vertrekt naar de andere kant van het land.  Groot was onze verbazing toen we Tongeren binnenreden en op de wekelijkse, zondagse rommelmarkt stootten. Wat een mierenhoop, wat een berg 'rommel'!  Zoiets hadden we nog nooit gezien. Na een intensieve zoektocht voor parkeerruimte, ontvluchtten we de drukte, om in alle rust bij Roland en Lydia te belanden in de Ursulakapel.  Daar stelt Roland zijn werk tentoon, samen met enkele andere kunstenaars.  Ook Zus was een jaartje ouder geworden en ik wou haar verrassen met een werk van de hand van Roland. Lut en Frans wachtten ons al op, genesteld achter een koffie op het terras van de nabijgelegen jeugdherberg.  Een half uurtje later maakte ik mijn keus op de tentoonstelling en gingen we een hapje eten.  Een bezoek aan de binnenstad lieten we niet links liggen, het was er gezellig druk en veel winkels waren open.  We liepen ook de kathedraal binnen, waar het een gaan en komen was van al dan niet gelovigen.  Het geloof is aan mij niet besteed, maar is sta telkens met open mond te kijken naar die monumentale bouwwerken en elke keer weer vraag ik me af, hoe ze dat vroeger toch deden, om zoiets tot stand te brengen.  Respect voor de mannen die zich daaraan krom en soms dood werkten!  Met veel minder ontzag keek ik naar de heiligenbeelden, waarvan de lichaamsproporties soms te wensen overlieten.  Bij het buitengaan viel ik letterlijk bijna en figuurlijk helemaal over een verschrikkelijk lelijk Maria met Zoon Jezus beeld.  Bij het ophalen van het gekochte werk in de kapel, waren daar tot onze allergrootste verrassing onze Lukrakervrienden Luk en Bertje aanwezig.  Zij kwamen voor de schilder van dienst. Grote hilariteit!  Onze laatste ontmoeting dateerde ook al van zo'n drie jaar geleden.  Niet te geloven!  Dan maar samen nog een glas gaan drinken en wat bijgepraat.  Later de dag warm afgesloten met Lydia en Roland (Menten - slakkenkunstenaar).  Om tien uur 's avonds veilig geland op Nieuwpoortse grond. Het was een dagje puur genieten!  Vandaag Zus en Schoonbroer Nico, terug thuis uit Bulgarije en Roemenië, over de vloer gehad.  Zij hebben nog een 'zestiger etentje' tegoed! 



gepost door admin 04.08.15 19:24 | permalink | reacties (2) | General
 
:: Oktober 2017 (3)
:: Augustus 2017 (6)
:: Juli 2017 (3)
:: Juni 2017 (5)
:: Mei 2017 (7)
:: April 2017 (3)
:: Maart 2017 (6)
:: Februari 2017 (6)
:: Januari 2017 (9)
:: December 2016 (10)
:: November 2016 (7)
:: Oktober 2016 (19)
:: September 2016 (17)
:: Augustus 2016 (23)
:: Juli 2016 (20)
:: Juni 2016 (22)
:: Mei 2016 (28)
:: April 2016 (26)
:: Maart 2016 (29)
:: Februari 2016 (29)
:: Januari 2016 (31)
:: December 2015 (4)
:: November 2015 (5)
:: Oktober 2015 (1)
:: Augustus 2015 (2)
:: Juli 2015 (2)
:: Juni 2015 (2)
:: Mei 2015 (4)
:: April 2015 (2)
:: Maart 2015 (5)
:: Februari 2015 (3)
:: Januari 2015 (5)
:: December 2014 (4)
:: November 2014 (3)
:: Oktober 2014 (5)
:: Augustus 2014 (4)
:: Juli 2014 (3)
:: Juni 2014 (5)
:: Mei 2014 (6)
:: April 2014 (3)
:: Maart 2014 (7)
:: Februari 2014 (6)
:: Januari 2014 (6)
:: December 2013 (8)
:: November 2013 (6)
:: Oktober 2013 (5)
:: Augustus 2013 (6)
:: Juli 2013 (5)
:: Juni 2013 (5)
:: Mei 2013 (5)
:: April 2013 (6)
:: Maart 2013 (6)
:: Februari 2013 (5)
:: Januari 2013 (10)
:: December 2012 (8)
:: November 2012 (9)
:: Oktober 2012 (5)
:: Augustus 2012 (5)
:: Juli 2012 (7)
:: Juni 2012 (5)
:: Mei 2012 (7)
:: April 2012 (8)
:: Maart 2012 (7)
:: Februari 2012 (4)
:: Januari 2012 (8)
:: December 2011 (6)
:: November 2011 (7)
:: Oktober 2011 (6)
:: Augustus 2011 (7)
:: Juli 2011 (7)
:: Juni 2011 (5)
:: Mei 2011 (9)
:: April 2011 (7)
:: Maart 2011 (6)
:: Februari 2011 (7)
:: Januari 2011 (7)
:: December 2010 (8)
:: November 2010 (9)
:: Oktober 2010 (9)
:: Augustus 2010 (7)
:: Juli 2010 (7)
:: Juni 2010 (9)
:: Mei 2010 (10)
:: April 2010 (7)
:: Maart 2010 (12)
:: Februari 2010 (11)
:: Januari 2010 (14)
:: December 2009 (13)
:: November 2009 (10)
:: Oktober 2009 (10)
:: September 2009 (13)
:: Augustus 2009 (11)
:: Juli 2009 (9)
:: Juni 2009 (11)
:: Mei 2009 (12)
:: April 2009 (14)
:: Maart 2009 (13)
:: Februari 2009 (15)
:: Januari 2009 (17)
:: December 2008 (17)
:: November 2008 (19)
:: Oktober 2008 (14)
:: September 2008 (17)
:: Augustus 2008 (16)
:: Juli 2008 (17)
:: Juni 2008 (16)
:: Mei 2008 (13)
:: April 2008 (18)
:: Maart 2008 (22)
:: Februari 2008 (17)
:: Januari 2008 (21)
:: December 2007 (20)
:: November 2007 (23)
:: Oktober 2007 (25)
:: September 2007 (17)
:: Augustus 2007 (17)
:: Juli 2007 (21)
:: Juni 2007 (26)
:: Mei 2007 (27)
:: April 2007 (26)
:: Maart 2007 (3)