Poezie Doris Dorné
 
 

Maandelijks Archief: AUGUSTUS 2016


31.08.16
uit 'Met andere ogen'


Na een tijdje durven de mensen al eens te vragen hoe het met je gaat.  Meestal verwachten ze dan 'goed' als antwoord, zodat ze een zucht van opluchting kunnen slaken, want 'slecht' daar weten ze geen raad mee.  Als ik me slecht in mijn vel voelde (voel), dan zei (zeg) ik 'het gaat', waarop wenkbrauwen zich fronsten en een echo weerklonk: 'hoe, het gaat?'.  Alsof je je niet ongelukkig mag of kan voelen, alsof je dat verdriet zomaar van je af moet schudden.  En dan ... keken ze een andere kant op en wisten zich geen raad of houding, want praten over verdriet is en blijft een serieuze struikelblok voor velen.

 

ogen zijn vensters

 

die vaak ongevraagd

wezenloos uitzicht bieden

op het panorama

voor en achter ons

 

ogen zijn spiegels

 

waarin dingen

zich herkennen

die we schaamteloos

schuwen en ontwijken

 

vlugger dan vlug

sluiten we de blinden

draaien ons om

 

niets is makkelijker ... toch?

 

Doris Dorné

'Met andere ogen' - 2005 



gepost door admin 31.08.16 21:24 | permalink | reacties (0) | General
30.08.16
uit 'Met andere ogen'


Een wandeling langs de vloedlijn bracht de nodige rust op dagen van 'moeilijk'.  Niet iedereen heeft het geluk dichtbij de zee en strand te wonen.  Zelf ben ik een kind van de zee.  Op mijn achtste, drieënvijftig jaar geleden, verhuisden mijn ouders naar Nieuwpoort aan zee.  Wat nu het 'tweede Knokke' heet was toen nog een verlaten oord, waar met moeite enkele winkels te spotten vielen. Veel toerisme was er ook niet te bespeuren, maar we woonden op de dijk (in de conciergerie van een appartementsgebouw) en vergroeiden als het ware met water en zand.  Na Benjamins sterven trok de zee me nog sterker aan.  Ik nam elk moment te baat, om met de voeten in de branding en blik op oneindig, mijn gedachten en verdriet de vrijheid te gunnen.

 

de blote voeten

op knarsetandend zand

doen tranen wellen

 

met gesloten ogen

reist ze de verre einder af

 

speurt op tamme zee

papieren droombootjes

die naar nergens drijven

 

plooit gedachten in flesjes

als onverwachte boodschap

voor onbekende vinder

 

geluk ...

 

bevindt zich niet zelden

op zinkend schip

 

achter haar geloken blik

een slagveld dode vlinders

met verstilde vleugels

 

tien tenen gezonken

tot slijk op enkelhoogte

zoeken houvast

 

woordloos tij ebt naar vloed

 

Doris Dorné

'Met andere ogen' - 2005



gepost door admin 30.08.16 20:39 | permalink | reacties (0) | General
29.08.16
uit 'Met andere ogen'


De grote vraag 'hoe moet ik nu verder?', als je opgezadeld wordt met zo'n immens verdriet, is niemand vreemd.  We doen allemaal ons best, maar vaak is er dat moedeloos gevoel van altijd 'moeten'.  De éne dag is de andere niet.  't Zijn vaak kleine dingen waarover je struikelt, om daarna met veel moeite weer rechtop te geraken.  Er zijn de 'baaldagen' waar je doorheen moet, willen of niet.  Beetje bij beetje lukt je dat wel. Op je zoektocht naar 'hoe?' vind je na veel speuren toch een manier om eventjes je verdriet langs de zijlijn te 'parkeren', zonder daarom echt los te laten.

 

met de grond

onder mijn voeten

wars van vast

 

mezelf

klein vodje mens

weer moed inpraten

 

bekvechten

met het beknepen gevoel

van grenzeloos falen

 

dagenlang

 

mezelf

in stukjes en beetjes

bij elkaar gezocht

 

mijn gedachten

eindelijk op orde

denk ik nu ...

 

opgeruimd staat netjes

 

Doris Dorné

'Met andere ogen' - 2005



gepost door admin 29.08.16 15:39 | permalink | reacties (0) | General
28.08.16
uit 'Met andere ogen'


't Is niet te omschrijven, hoe vermoeiend verdriet kan zijn.  Het palmt je lichaam en je gedachten in, overmeesterd je voelen en denken.  Je sleept je als het ware door alles heen, verslagen en ontheemd.  Ook de slaap mengt zich in het gevecht en blijkt vaak wars van meewerken.  De dagen lijken eindeloos en de nachten brengen dromen vol angst.  Ook nu weer moet je tijd tot bondgenoot maken en jezelf niet voorbijlopen. Luister niet naar wat anderen zeggen of beweren, er komt een dag van beterschap, maar alleen jij hebt het recht om die dag te bepalen.

 

er hangt verdriet

onder haar ogen

 

in blauwe kringen

donker omrand

 

bruusk gepenseeld

door innerlijk treuren

 

het voelt zo moe

dit onmenselijk dragen

 

iedere dag opnieuw

door pijn overmand

 

Doris Dorné

'Met andere ogen' - 2005



gepost door admin 28.08.16 19:32 | permalink | reacties (1) | General
27.08.16
uit 'Met andere ogen'


Hoe groot het gemis blijft, ook nu nog, is niet te verwoorden.  

 

jij bent

 

het lege vak

in mijn leven

 

telkens weer

neem ik een kijkje

 

maar vullen

kan niet meer

 

niemand die begrijpt

dat leeg ... leeg blijft

 

niemand die weet

hoe vaak het zoeken is

 

op handen en voeten

naar verloren inhoud

 

van het lege vak

in mijn leven

 

Doris Dorné

'Met andere ogen' - 2005



gepost door admin 27.08.16 11:57 | permalink | reacties (0) | General
25.08.16
uit 'Met andere ogen'


Ons langdurig verblijf op de kinderkankerafdeling uZ Gent, zorgde voor een nieuwe vriendenkring.  We leefden als ouders met elkaar mee, deelden lief en leed.  De babbels op de gang brachten troost, de specifieke humor deed ons, ondanks alle zorgen, vaak lachen.  Over de middag gingen we samen eten, liepen een eindje om of dronken gewoon een koffie.  Maar er waren ook de momenten van angst en verdriet, die we samen doorspartelden.  Sommige kinderen wonnen het gevecht, anderen niet. Bij velen bleek de gegroeide hoop later slechts illusie, net zoals bij Benjamin.  Na zijn dood, leerde ik verschillende ouders en grootouders kennen van kinderen, die hetzelfde meemaakten en altijd was er die betrokkenheid. Zoals bij het meisje met de kuiltjes in haar wangen en het 'tettermondje', die jaren na Benjamin, ook haar strijd verloor.

 

de zon scheen

 

toen immens verdriet

eenzaam zijn weg zocht

naar de kleine ruimte

waar het dode meisje

bedolven onder wit

de gastvrouw was

 

bij de laatste groet

was het vruchteloos zoeken

met gesluierde ogen

naar de dartele voorjaarsvlinder

het koolwitje

van de dag voordien

 

er waren alleen

honderden witte bloemen

op het houten karkas

van het witte kistje

toen tedere vingers

strelend afscheid namen

 

van veel te jong gestorven

 

Doris Dorné

'Met andere ogen' - 2005 



gepost door admin 25.08.16 21:25 | permalink | reacties (0) | General
24.08.16
uit 'Met andere ogen'


Na het sterven van Benjamin, in december, voelde de winter dubbel donker en koud. Samen met de dood van mijn kind, raakte ik mezelf kwijt.  Hoe moest het nu verder? Wie was ik, wat bleef er van mij over, als 'verloren' moeder?  Gelukkig was er Broer, de familie en de vele vrienden. Ik pushte mezelf om dwars door mijn verdriet te lopen, zonder omwegen, zonder hulpmiddelen.  Alleen op die manier was de pijn te dragen. Het vroeg héél veel tijd en moeite, maar ik kreeg héél veel warmte en vriendschap en dat hielp.  Toch waren er tal van dagen, dat ik het even niet meer zag zitten, maar ik gaf mezelf de toelating tot die dagen, daar had ik 'recht' op, vond ik.  En kijk, jaren later hoef ik die dagen niet meer.

 

in de spiegel

die morgen

 

een naamloos gezicht

 

ze wreef

het nachtduister

 

uit de vermoeide ogen

 

kamde futloos traag

totaal energieloos

 

het weerspannig ochtendhaar

 

keek nog eens naar

die vreemde onbekende

 

zuchte duidelijk hoorbaar

 

nam met hangende schouders

een halve draai naar rechts

 

ze haatte de spiegel

ze haatte het beeld

 

dat ze niet herkende

 

Doris Dorné

'Met andere ogen' - 2005 



gepost door admin 24.08.16 20:10 | permalink | reacties (0) | General
23.08.16
uit 'Met andere ogen'


Je leert, dat verdriet vaak een eenzaam voelen is.  Onmogelijk uit te leggen hoe groot die storm van gemis, pijn en verlangen met momenten kan zijn.  Je wilt er ook niemand mee belasten.  Ook zij niet, die je het liefst zijn en hun eigen gevecht strijden tegen hun eigen verdriet.  Je staat er vaak helemaal alleen voor, als een verdwaalde reiziger in een eindeloze woestijn.

 

boekte vandaag

een eenzame reis

naar een triest

en ver verleden

 

twee kinderogen

als papieren ticket

naar een verlaten eiland

richting verloren droom

 

want geen van hen

die met mij dit huis bewoont

wil me vergezellen

op mijn terugkeer naar toen

 

dus pak ik mijn koffers

met niet te delen inhoud

om moederziel alleen

in mijn eentje te vertrekken

 

korte trip

heen en retour

 

Doris Dorné

'Met ander ogen' - 2005



gepost door admin 23.08.16 21:07 | permalink | reacties (0) | General
22.08.16
uit 'Met andere ogen'


Er hingen lange tijd, heel wat teksten uit mijn boekjes aan de muren in onze inkom. Mooi ingekaderd en prachtig in kalligrafie geschreven door mijn vriendin, Dorine.  Ze werden meer dan eens gebruikt op tentoonstellingen en bewogen vaak mensen tot tranen.  En daar is niks mis mee, met tranen.  Het is goed, dat ook buitenstaanders geraakt worden door wat ik met pen en papier naar buiten breng en het is hartverwarmend te weten, dat iemand met verdriet zich herkent in de dingen, die ik schreef/schrijf.

 

kom binnen

wees welkom

 

lees het verdriet

hier aan de muren

 

in sierlijke letters gegoten

nooit verdwijnende pijn

 

lees ze langzaam

deze hangende woorden

 

tot bezinken toe

 

laat ongekend leed

in tranende zinnen

 

je strikken

tot menselijk voelen

 

probeer niet te vluchten

maak geen rechtsomkeer

 

wees welkom

kom binnen

 

Doris Dorné

'Met andere ogen ' - 2005



gepost door admin 22.08.16 19:29 | permalink | reacties (0) | General
20.08.16
uit 'Met andere ogen'


Zo veel moeilijke fasen moet je als ouder doorlopen na de dood van je kind, vooraleer je weer een beetje evenwicht vindt.  Zelfs na jaren blijft het oefenen, om bij het koorddansen op gevoelens, het vallen te vermijden.

 

er was ...

 

uitzichtloos verdriet

overheersende pijn

 

het scherpe snijden

het ontroostbaar zijn

 

er waren ...

 

gebalde vuisten

ongeweten tranen

 

kwetsende woorden

onbegrepen gevoelens

 

er is ...

 

blijvend verleden

levenslang gemis

 

op het scherp 

van de snede

 

er is ...

 

het verdriet dansend

in tango met blijdschap

 

op het lemmet

van het mes

 

voor altijd ...

 

de traan en de lach

zoekend naar balans

 

Doris Dorné

'Met andere ogen' - 2005



gepost door admin 20.08.16 14:49 | permalink | reacties (0) | General
 
:: Augustus 2017 (4)
:: Juli 2017 (3)
:: Juni 2017 (5)
:: Mei 2017 (7)
:: April 2017 (3)
:: Maart 2017 (6)
:: Februari 2017 (6)
:: Januari 2017 (9)
:: December 2016 (10)
:: November 2016 (7)
:: Oktober 2016 (19)
:: September 2016 (17)
:: Augustus 2016 (23)
:: Juli 2016 (20)
:: Juni 2016 (22)
:: Mei 2016 (28)
:: April 2016 (26)
:: Maart 2016 (29)
:: Februari 2016 (29)
:: Januari 2016 (31)
:: December 2015 (4)
:: November 2015 (5)
:: Oktober 2015 (1)
:: Augustus 2015 (2)
:: Juli 2015 (2)
:: Juni 2015 (2)
:: Mei 2015 (4)
:: April 2015 (2)
:: Maart 2015 (5)
:: Februari 2015 (3)
:: Januari 2015 (5)
:: December 2014 (4)
:: November 2014 (3)
:: Oktober 2014 (5)
:: Augustus 2014 (4)
:: Juli 2014 (3)
:: Juni 2014 (5)
:: Mei 2014 (6)
:: April 2014 (3)
:: Maart 2014 (7)
:: Februari 2014 (6)
:: Januari 2014 (6)
:: December 2013 (8)
:: November 2013 (6)
:: Oktober 2013 (5)
:: Augustus 2013 (6)
:: Juli 2013 (5)
:: Juni 2013 (5)
:: Mei 2013 (5)
:: April 2013 (6)
:: Maart 2013 (6)
:: Februari 2013 (5)
:: Januari 2013 (10)
:: December 2012 (8)
:: November 2012 (9)
:: Oktober 2012 (5)
:: Augustus 2012 (5)
:: Juli 2012 (7)
:: Juni 2012 (5)
:: Mei 2012 (7)
:: April 2012 (8)
:: Maart 2012 (7)
:: Februari 2012 (4)
:: Januari 2012 (8)
:: December 2011 (6)
:: November 2011 (7)
:: Oktober 2011 (6)
:: Augustus 2011 (7)
:: Juli 2011 (7)
:: Juni 2011 (5)
:: Mei 2011 (9)
:: April 2011 (7)
:: Maart 2011 (6)
:: Februari 2011 (7)
:: Januari 2011 (7)
:: December 2010 (8)
:: November 2010 (9)
:: Oktober 2010 (9)
:: Augustus 2010 (7)
:: Juli 2010 (7)
:: Juni 2010 (9)
:: Mei 2010 (10)
:: April 2010 (7)
:: Maart 2010 (12)
:: Februari 2010 (11)
:: Januari 2010 (14)
:: December 2009 (13)
:: November 2009 (10)
:: Oktober 2009 (10)
:: September 2009 (13)
:: Augustus 2009 (11)
:: Juli 2009 (9)
:: Juni 2009 (11)
:: Mei 2009 (12)
:: April 2009 (14)
:: Maart 2009 (13)
:: Februari 2009 (15)
:: Januari 2009 (17)
:: December 2008 (17)
:: November 2008 (19)
:: Oktober 2008 (14)
:: September 2008 (17)
:: Augustus 2008 (16)
:: Juli 2008 (17)
:: Juni 2008 (16)
:: Mei 2008 (13)
:: April 2008 (18)
:: Maart 2008 (22)
:: Februari 2008 (17)
:: Januari 2008 (21)
:: December 2007 (20)
:: November 2007 (23)
:: Oktober 2007 (25)
:: September 2007 (17)
:: Augustus 2007 (17)
:: Juli 2007 (21)
:: Juni 2007 (26)
:: Mei 2007 (27)
:: April 2007 (26)
:: Maart 2007 (3)